I SA 1625/02
WyrokWSA w Warszawie2004-07-14
Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Joanna Banasiewicz, Monika Nowicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Starosta Powiatu, który nie był stroną postępowania komunalizacyjnego, może być stroną postępowania odwoławczego przed Krajową Komisją Uwłaszczeniową?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, ponieważ organ odwoławczy nie rozważył w pierwszej kolejności, czy Starosta Powiatu, który wniósł odwołanie, powinien być uznany za stronę postępowania komunalizacyjnego. Postępowanie komunalizacyjne dotyczy wyłącznie przeniesienia własności ze Skarbu Państwa na gminę, a zatem stronami powinny być Skarb Państwa i Gmina Miasto S. Organ odwoławczy musi rozstrzygnąć, czy Starosta ma interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a., a dopiero w dalszej kolejności rozpoznać odwołanie merytorycznie lub umorzyć postępowanie odwoławcze.Stan faktyczny
Starosta Powiatu wniósł odwołanie od decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody o stwierdzeniu nabycia przez Gminę Miasto S. własności nieruchomości. Starosta argumentował, że część nieruchomości stanowi drogę dojazdową do szkół i powinien być ustanowiony na niej służebność przejścia i przejazdu. Sąd rozpoznał skargę Starosty na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej i stwierdzono, że nie podlega ona wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Monika Nowicka Protokolant Jolanta Zagrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Starosty Powiatu w S. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] w przedmiocie komunalizacji 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu
I SA 1625/02
UZASADNIENIE
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa, decyzją z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2002 r., nr [...] stwierdzającą nabycie, z mocy prawa, przez Gminę Miasto S. z dniem 27.05.1990 r., własności nieruchomości położonej w S., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...].
Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r., nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa przez Gminę Miasto S. własności nieruchomości szczegółowo opisanej w sentencji decyzji.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda powołał się na spis inwentaryzacyjny, do którego nikt zastrzeżeń nie zgłosił.
Od decyzji Wojewody odwołanie złożył Starosta S.
W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, iż część przedmiotowej działki stanowi drogę dojazdową do Państwowej Szkoły Muzycznej i zaplecze techniczne Zespołu Szkół [...]. Ponadto stanowi ona również wejście na teren parku.
W tym stanie rzeczy Starosta domagał się, by zaskarżona decyzja zawierała klauzulę o obciążeniu przedmiotowej nieruchomości służebnością przejścia i przejazdu do działek, na których położone są szkoły.
Postępowanie komunalizacyjne dotyczy wyłącznie przeniesienia własności ze Skarbu Państwa na właściwą gminę. Wszelkie prawa osób trzecich nie są naruszane w tym postępowaniu i postępowanie tych praw nie dotyczy. Starosta S., jak wynika z uzasadnienia odwołania, wystąpił o ustanowieniu służebności, o których mowa wyżej. Jego wniosek nie jest w żadnym stopniu zależny od tego czy przedmiotowa nieruchomość będzie nadal stanowiła własność Skarbu Państwa czy Gminy, a jedynie od tego czy jest zasadny merytorycznie.
W ocenie organu nie jest dopuszczalne formułowanie w postępowaniu komunalizacyjnym jakichkolwiek obciążeń związanych z komunalizowaną nieruchomością.
W skardze na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej Powiat S. wniósł o jej uchylenie argumentując wniosek tym, że na części skomunalizowanej nieruchomości przebiega droga dojazdowa do szkoły powiatowej i
I SA 1625/02
szkoły państwowej i w ocenie skarżącego uzasadnia to wyłączenie z postępowania komunalizacyjnego tej części nieruchomości do czasu zaliczenia tej drogi do kategorii drogi gminnej bądź też ustanowienie służebności drogowej. Nadto Powiat S. złożył wniosek o nabycie własności tej nieruchomości w trybie art. 64 ustawy z 13.10 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną i oba wnioski powinny być rozpatrzone równocześnie.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona, ale z innych przyczyn niż w niej powołane.
Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych) i rozstrzygając sprawę nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi) .
W rozpoznawanej sprawie Powiat S. nie był stroną postępowania administracyjnego przed organem I instancji. Wniósł jednak odwołanie od decyzji wydanej przez ten organ do Krajowej Komisji uwłaszczeniowej. Organ odwoławczy rozpoznał odwołanie merytorycznie. Brak jest natomiast w ogóle stanowiska organu odwoławczego dlaczego uznał Powiat S. za stronę postępowania komunalizacyjnego prowadzonego w trybie przepisów ustawy z 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdza, że to postępowanie komunalizacyjne dotyczy wyłącznie przeniesienia własności ze Skarbu Państwa na właściwą gminę. Zatem stronami tego postępowania w rozpoznawanej sprawie powinny być Skarb Państwa i Gmina Miasto S.
Z tego powodu zaskarżona decyzja podlega uchyleniu i organ odwoławczy w pierwszej kolejności rozważy czy wnoszący odwołanie Powiat S. winien być stroną tego postępowania, a więc czy ma interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa. W sytuacji, gdy organ uzna, że odwołujący się ma przymiot strony w tym
I SA 1625/02
postępowaniu administracyjnym rozpozna odwołanie merytorycznie. Jeżeli zaś organ odwoławczy dojdzie do przekonania, że Powiat S. nie jest stroną tego postępowania, to postępowanie odwoławcze należy zakończyć poprzez jego umorzenie bez merytorycznego rozpoznawania odwołania.
Z tych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło