I SA 1635/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie NSA Maria Wiśniewska WSA Elżbieta Sobielarska /spr./ Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zmian wpisu w rejestrze zakładów zdrowotnych oddala skargę I SA 1635/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] maja 2003r. Nr [...] Minister Zdrowia po rozpatrzeniu odwołania M. N. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002r. Nr [...] (decyzja Ministra Zdrowia zawiera błędy w dacie i numerze decyzji podlegającej rozpoznaniu) w sprawie dokonania zmian w księdze rejestrowej prowadzonej dla Gminnego Ośrodka Zdrowia w R. umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 127 § 1 KPA odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji przysługuje tylko stronie postępowania, a wnosząca odwołanie M. N. taką stroną nie jest. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, aby dokonanie zmian w księdze rejestrowej miało wpływ na sferę prawną wyżej wymienionej. Mając na uwadze powyższe, uznał, że M. N. nie przysługuje również przymiot strony w postępowaniu odwoławczym i umorzył to postępowanie. Skargę na powyższą decyzję Ministra Zdrowia wniosła M. N., zarzucając w niej naruszenie prawa oraz jej interesu prawnego przez organ wydający decyzję. W uzasadnieniu skargi podniosła, że przed wydaniem decyzji sprawa nie została w sposób dostateczny wyjaśniona. Opisała też sposób, w jaki została pozbawiona pracy i wniosła o zwolnienie jej z kosztów sądowych. Zaznaczyła, że stosunek pracy został z nią rozwiązany [...] listopada 2001r.a jeszcze do dnia [...] listopada 2002r. była wykazywana w rejestrze Wojewody, jako kierownik Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w R. oraz jako lekarz pracujący w tej przychodni. Wniosła, o zobowiązanie Ministra Zdrowia do przesłania wszelkiej dokumentacji dotyczącej jej sprawy do sądu i stwierdziła, że nie zgadza się z trybem postępowania administracyjnego przyjętym przy podejmowaniu decyzji dotyczącej zmian w rejestrze oraz nie przyznaniem jej prawa strony w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia podniósł, że nie zgadza się z zarzutami przedstawionymi przez M. N. w odwołaniu i ponownie stwierdził, że skarżąca nie posiada przymiotu strony w rozumieniu art. 28 KPA z powodu braku bezpośredniego wpływu zmian w rejestrze publicznych zakładów opieki społecznej prowadzonym przez Wojewodę na jej sferę prawną. Dodatkowo zaznaczył, że [...] października 2003r. skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie, a w dniu udzielania odpowiedzi na skargę, trwało w tej sprawie postępowanie administracyjne i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wpłynęły przed 01 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w niej zarzuty nie są trafne. Organ zasadnie uznał, że skarżąca nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym zmian w księdze rejestrowej prowadzonej przez Wojewodę [...] dla Gminnego Ośrodka Zdrowia w R., bowiem w dacie wydania decyzji administracyjnej ([...] listopada 2002r.) dotyczącej tych zmian, nie była już kierownikiem Ośrodka Zdrowia w R., ani nawet jego pracownikiem, bo umowa o pracę została rozwiązana z wyżej wymienioną [...] listopada 2001r. Zarzuty skargi dotyczą sfery prawa pracy i nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu sądowo administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywieść swoje racje. W orzecznictwie sądowo – administracyjnym utrwalony został pogląd, uznawany również w doktrynie, iż podstawą legitymacji procesowej strony jest przepis prawa materialnego. Szczególnymi cechami interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym i prawie administracyjnym jest bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu, a wspomnianą normą prawa materialnego, na której budowany jest interes prawny. Drugą szczególną cechą interesu prawnego jest jego realność, interes ten musi rzeczywiście istnieć w dacie stosowania określonych przepisów prawa administracyjnego. Ponieważ skarżąca nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości swojego interesu prawnego związanego z wydaniem w dniu [...] listopada 2002r. przez Wojewodę [...] decyzji o wpisie zmian w rejestrze zakładów opieki społecznej dokonanych na wniosek aktualnego w dacie jej wydania Kierownika Gminnego Ośrodka Zdrowia w R., to organ wydający decyzję nie naruszył prawa. W takiej sytuacji, Minister Zdrowia rozpoznający odwołanie od powyższej decyzji prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze wywołane wnioskiem pochodzącym od nieuprawnionego podmiotu. Wobec braku przymiotu strony skarżąca nie posiada, bowiem legitymacji do kwestionowania decyzji Wojewody [...] o wpisie zmian w rejestrze zakładów opieki społecznej przez niego prowadzonych. Sygnalizacyjnie sąd zwraca uwagę, na fakt, że zaskarżona decyzja zawiera w sentencji błędy dotyczące numeru i daty decyzji podlegającej rozpoznaniu w postępowaniu odwoławczym, które jednak nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy w decyzji wydanej przez organ rozpatrujący odwołanie. W związku z powyższym sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji.