I SA 1638/03

WyrokWSA w Warszawie2004-11-29

Skład orzekający: Marek Stojanowski, Monika Nowicka, Anna Lech

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Skarbu Państwa, uchylając decyzję Wojewody o przekazaniu nieruchomości na własność Województwu, naruszył prawo, biorąc pod uwagę, że żadna z jednostek nie legitymowała się tytułem prawnym do nieruchomości, a przekazanie mienia miało charakter uznaniowy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Minister Skarbu Państwa, uchylając decyzję Wojewody o przekazaniu nieruchomości Województwu, nie naruszył prawa. Decyzja Ministra miała charakter kasacyjny i była uzasadniona brakiem tytułu prawnego do nieruchomości po stronie obu jednostek oraz uznaniowym charakterem przekazania mienia. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy prawidłowo zalecił wyważenie interesów stron i wyjaśnienie okoliczności umowy użyczenia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Województwa na decyzję Ministra Skarbu Państwa uchylającą decyzję Wojewody o nieodpłatnym przekazaniu Województwu nieruchomości. Wojewoda pierwotnie przekazał nieruchomość Województwu na podstawie ustawy o samorządzie województwa, uznając, że Województwo jest właściwe do przejęcia Wojewódzkiego Szpitala. Powiat K. wniósł odwołanie, twierdząc, że nieruchomość powinna zostać przekazana jemu, gdyż przejął on Samodzielny Publiczny Zakład Opieki zdrowotnej, który korzystał z tej nieruchomości. Minister Skarbu Państwa uchylił decyzję Wojewody, wskazując na brak tytułu prawnego do nieruchomości po stronie obu jednostek i uznaniowy charakter przekazania mienia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Województwa.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie WSA Monika Nowicka (spr.) NSA Anna Lech Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Marszałka Województwa [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie komunalizacji nieruchomości położonej w K. oddala skargę I SA 1638/03 UZASADNIENIE W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Województwo [...] wnosiło o uchylenie decyzji Ministra Skarbu z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] uchylającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2002 nr [...] o przekazaniu Województwu [...] nieodpłatnie własność nieruchomości położonej w K. w obrębie K., składającej się z działek o numerach ewidencyjnych: [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], ujawnionej w księdze wieczystej Kw [...] prowadzonej przez Sad Rejonowy w K. wraz zabudowaniami i urządzeniami trwale z gruntem związanymi. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podnosząc w szczególności, że przekazanie mienia zarówno w oparciu o przepis art. 49 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa ( Dz. U. Nr 142, poz. 1590 ) jak i przepis art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm. ) jest pozostawione uznaniu organu orzekającego a powinno nastąpić w oparciu o zasadność przekazania poszczególnych składników mienia odpowiednim jednostkom samorządu terytorialnego w związku z realizowaniem przez nie ich zadań. W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. niniejsza skarga stała się – na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę _ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie przez organy materiału dowodowego decyzją z dnia [...] października 2002 r. Wojewoda [...] – działając na wniosek Województwa [...], na zasadzie przepisu art. 49 wspomnianej wyżej ustawy o samorządzie województwa – przekazał nieodpłatnie na własność I SA 1638/03 wnioskodawcy opisaną na wstępie nieruchomość. W uzasadnieniu podniósł, że grunt ten to stanowił własność Skarbu Państwa a był zabudowany obiektami Wojewódzkiego Szpitala [...] w K. Ponadto organ stwierdził, że w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2001 r. Województwo [....] zostało wskazane jako właściwe do przejęcia z dniem 1 stycznia 1999 r. Wojewódzkiego Szpitala [...] w K. Ponieważ Szpital ten nie posiadał żadnego dokumentu, który świadczyłby o jego tytule prawnym do władania niniejszą nieruchomością, brak było podstaw do wydania w tym przypadku decyzji deklaratoryjnej, stwierdzającej nabycie przez jednostkę samorządową własności z mocy prawa. W tych warunkach Wojewoda, powołując się na przepis art. 14 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy o samorządzie województwa, który stanowi, że do zadań tego samorządu należą m. in. sprawy z zakresu promocji i ochrony zdrowia - dokonał przekazania niniejszego majątku. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Powiat K. W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, że w dniu 16 listopada 1998 r. Wojewoda [...] – działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej ( Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm. ) zarządzeniem nr [...] dokonał przekształcenia Wojewódzkiego Szpitala [...] im [...] w K. w ten sposób, że wyłączył z jego struktur organizacyjnych szereg jednostek w tym Wojewódzką Przychodnię [...] w K. i utworzył Specjalistyczną Przychodnię [...] w K. jako samodzielny zakład opieki zdrowotnej. Zarządzeniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. nr [...] nazwa jednostki tej została zmieniona na Samodzielny Publiczny Zakład Opieki [...] w K. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2001 r. w sprawie wykazu samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, które zostały przejęte przez gminy, powiaty i samorządy województw ( Dz. U. Nr 65, poz. 659 ) Samodzielny Publiczny Zakład Opieki [...] w K. został przejęty przez Powiat K. Siedziba w/w Zakładu została określona w zarządzeniu nr [...] na ulicę [...], podczas gdy Wojewódzka Przychodnia [...], na bazie której powstał Samodzielny Publiczny Zakład Opieki [...], mieściła się w K. przy ulicy [...]. Określając siedzibę, obszar działania, kierunki działalności oraz fundusz założycielski w/w Zakładu ( załącznik nr [...] do zarządzenia nr [...]) Minister wypowiedział się tylko co do mienia ruchomego placówki a pominął kwestię związaną z wyposażeniem jej w mienie nieruchome. Zdaniem Powiatu, nie może on ponosić konsekwencji nie dopełnienia przez Wojewodę obowiązku wyposażenia w mienie nieruchome utworzonego jego zarządzeniem Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki [...]. Zgodnie bowiem ze statutem tej jednostki zakład ten gospodaruje samodzielnie jako przekazanymi mu w nieodpłatne użytkowanie nieruchomościami i majątkiem Skarbu Państwa oraz majątkiem własnym. Z tego powodu Powiat K. – powołując się na przepis art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające... zgłosił roszczenie o przekazanie mu części mienia Skarbu Państwa zajmowanego przez SPZOS w K. Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. Minister Skarbu Państwa uchylił decyzję Wojewody [...]. W uzasadnieniu swego stanowiska zauważył, że choć w dniu [...] grudnia 1998 r. Wojewódzki Szpital [...] w K. zawarł z Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki [...] w K. umowę użyczenia, na mocy której ta ostatnia jednostka otrzymała w bezpłatne użytkowanie budynek apteki i pawilon [...] o łącznej powierzchni [...] m kw., bezspornym było w sprawie, iż żadna z w/w jednostek nie legitymowała się tytułem prawnym do przedmiotowej nieruchomości. Ponieważ przekazanie mienia zarówno w trybie przepisu art. 49 ustawy o samorządzie województwa jak i w trybie przepisu art. 64 ustawy Przepisy wprowadzające... ma charakter fakultatywny a wydane na ich podstawie decyzje oparte są na uznaniu administracyjnym organ wybierając jedno z możliwych rozstrzygnięć uznaniowych, winien brać pod uwagę słuszny interes stron a także interes społeczny, tak jak wymaga tego przepis art. 7 k.p.a. Zdaniem organu – w tej sytuacji brak było podstaw do dawania prymatu interesowi którejkolwiek ze stron gdyż interesy te winny być wyważone. Ponadto organ odwoławczy podniósł, że w aktach sprawy brak było dokumentacji będącej podstawą do zawarcia przez obie jednostki wspomnianej umowy użyczenia a tym samym uznania, że prawo Szpitala było silniejsze. W skardze do Sądu Województwo [...] podniosło, że zgodnie z zarządzeniem Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., którym to zarządzeniem przekształcono jednostkę budżetową Szpital Wojewódzki w K. w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej o nazwie Wojewódzki Szpital [...] w K. , na fundusz założycielski Szpitala przekazano mienie Skarbu Państwa będące w dacie przekształcenia we władaniu szpitala i w ten sposób nieruchomość przy ulicy [...] weszła do funduszu założycielskiego tej jednostki. Ponadto wskazano, że powołując Specjalistyczną Przychodnię [...] w K. Wojewoda nie wyposażył jej w mienie nieruchome a jedynie w ruchomości. Skarżący podkreślił także, iż przekazanie części spornej nieruchomości innemu podmiotowi nie znajduje uzasadnienia również ze względów funkcjonalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją odwoławczą od ostatecznej decyzji administracyjnej a – jak wspomniano wyżej – ocenia ten akt pod względem legalności. W związku z powyższym rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie i oceniając podniesione w skardze zarzuty, Sąd doszedł do przekonania, że nie podważają one legalności zaskarżonej decyzji. Decyzja ta ma charakter kasacyjny a z treści jej uzasadnienia wynika, iż została wydana w celu uzupełnienia przez organ I instancji materiału dowodowego. W sprawie wskazano, iż żadna z jednostek służby zdrowia nie legitymowała się tytułem prawnym do przedmiotowej nieruchomości i z tego powodu zachodziła konieczność wydania przez organ decyzji uznaniowej. Zresztą sam wniosek o wszczęcie postępowania komunalizacyjnego, wniesiony przez skarżącego oparty był na tym założeniu. W tych warunkach jeśli organ odwoławczy zadecydował o konieczności nie tylko wyważenia interesów obu jednostek, ale dodatkowo zalecił wyjaśnienie okoliczności, dla których w umowie użyczenia jako strona użyczająca występował Szpital a dawna przychodnia była stroną biorącą w użyczenie to nie można z tego powodu czynić zarzutu naruszenia przepisów prawa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło