I SA 1676/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie WSA Monika Nowicka NSA Marek Stojanowski (spr.) Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego oddala skargę I SA 1676/02 UZASADNIENIE Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania W. S. utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] uchylającą decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2000r. nr [...] przyznającą w/w pomoc finansową przeznaczoną na budowę domu jednorodzinnego w S. przy ul. [...] w wysokości [...] zł oraz odmawiającą przyznania W. S. pomocy finansowej z przeznaczeniem na budowę domu jednorodzinnego. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej rozpoznając sprawę podał, że w dniu 03 lutego 2000 r. W. S. wystąpiła do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z wnioskiem w sprawie przyznania pomocy finansowej przeznaczonej na budowę domu jednorodzinnego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2000r. nr [...] zostało przyznane W. S. świadczenie finansowe z uwzględnieniem przysługujących jej czterech norm zaludnienia. Z uwagi na fakt, iż w wyniku weryfikacji dokumentów ( oświadczenie mieszkaniowe) wyszły na jaw istotne okoliczności ( mąż funkcjonariuszki otrzymał ekwiwalent pieniężny w zamian za zrzeczenie się prawa do osobnej kwatery stałej) , organ I instancji w dniu [...] czerwca 2001r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące zwrotu pobranej pomocy finansowej. Decyzją z dnia [...] lipca 2001r. nr [...] zobowiązano W. S. do zwrotu otrzymanej pomocy finansowej. Od powyższej decyzji złożyła ona odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej, podnosząc iż w dacie złożenia wniosku o pomoc finansową nie posiadała lokalu mieszkalnego. Decyzją z dnia [...] września 2001r. nr [...] organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji stwierdzając, że odwołująca się nie jest uprawniona, w myśl art. 99 pkt 2 ustawy o Straży Granicznej, do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, a zatem nie przysługiwała jej również pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Na decyzję tę W. S. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z uprzednią decyzją organu I instancji jako niezgodnych z prawem. Organ II instancji nie podzielił podniesionych w skardze zarzutów, lecz uznał, iż skarga zasługiwała na uwzględnienie z innej przyczyny. Działając na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym organ II instancji skargę uwzględnił. W. S. decyzją Komendanta [...] Oddziału SG z dnia [...] kwietnia 2000r. przyznano pomoc finansową w wysokości [...] zł. na nabycie domu jednorodzinnego. Decyzja ta nie została uchylona lub usunięta w inny sposób z obrotu prawnego i w myśl art. 110 k.p.a. wiąże organ, który ją wydał, od chwili jej doręczenia stronie. W postępowaniu prowadzonym na podstawie § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2000r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariuszy SG (Dz. U. Nr 65, poz. 779) organ nie może dokonywać samodzielnych ustaleń w kwestii nienależnego pobrania pomocy finansowej, jeżeli w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja przyznająca taką pomoc funkcjonariuszowi. W związku z tym, że zaskarżone decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego należało stwierdzić ich nieważność. Dlatego też decyzją z dnia [...] grudnia 2001r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej stwierdził nieważność swojej decyzji z dnia [...] września 2001r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2001r. nr [...] Komendanta [...] Oddziału SG w przedmiocie nakazania zwrotu pobranej pomocy finansowej jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe. Z uwagi na powyższe zostało wszczęte z urzędu przez organ I instancji postępowanie administracyjne w sprawie przyznania pomocy finansowej W. S. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją z dnia [...] marca 2002r. nr [...] uchylił decyzję z dnia [...] kwietnia 2000r. nr [...] Komendanta [...] Oddziału SG w sprawie przyznania Pani W. S. pomocy finansowej przeznaczonej na budowę domu jednorodzinnego położonego przy ul [...] w S. oraz odmówił przyznania wyżej wymienionej przedmiotowego świadczenia. W uzasadnieniu decyzji wskazał , iż ubiegająca się o przyznanie pomocy finansowej w dacie mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej- tj. dnia [...] czerwca 1996r. pełniła służbę w [...] i posiadała lokal mieszkalny zgodny z przysługującymi jej normami zaludnienia w miejscowości pobliskiej - miejscowość K. Od powyższej decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej złożyła odwołanie W. S. wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem. Komendant Główny Straży Granicznej rozpoznając sprawę podał, że do W. S. ma zastosowanie ustawa z dnia 12 października 1990r. o Straży Granicznej ( tj. Dz. U. z 2002r.Nr 171, poz.1399 ze zm. ). Przepis art. 92 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej przyznaje prawo do lokalu mieszkalnego funkcjonariuszowi w służbie stałej. Zainteresowana została mianowana funkcjonariuszem w służbie stałej w dniu [...] czerwca 1996r. i z tą datą nabyła prawo do lokalu mieszkalnego lub przyznania pomocy finansowej na jego uzyskanie. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2000r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej Dz. U. Nr 65, poz. 779 ) w § 2 ust. 2 stanowi, iż pomocy finansowej nie przyznaje się funkcjonariuszowi Straży Granicznej, który nie spełnia warunków do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 99 ustawy o Straży Granicznej. Przepis art. 99 ustawy o Straży Granicznej określa w pkt. 2, iż nie przydziela się lokalu mieszkalnego funkcjonariuszowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy. Fakt posiadania lokalu mieszkalnego należy odnieść do daty nabycia przez funkcjonariusza prawa do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę bądź miejscowości pobliskiej tj. w przypadku W. S. od daty mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej. W. S. w dacie mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej pełniła służbę w [...], a lokal mieszkalny posiadała w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby tj. w K. Lokal ten otrzymał mąż funkcjonariuszki będący żołnierzem [...] jako osobną kwaterę stałą. W decyzji o przydziale uwzględniona była W. S. wraz z dwójką dzieci. Powierzchnia mieszkalna tej kwatery zapewniała funkcjonariuszce przysługujące 4 normy zaludnienia, określone w § 4 obowiązującego wówczas zarządzenia Nr 46 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 kwietnia 1992r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału i opróżniania oraz norm zaludnienia lokali mieszkalnych będących w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych lub podległych mu organów a także szczegółowych zasad przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla funkcjonariuszy Straży Granicznej ( Dz. Urz. MSW Nr 1, poz. 38 z 1992r.) , zgodnie z którym, norma zaludnienia przysługująca funkcjonariuszowi wynosiła od 7 -10 m powierzchni mieszkalnej. Po opróżnieniu wyżej wymienionej kwatery , decyzją przydziału z dnia [...] czerwca 1998r. Nr [...]. Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej OT – [...] M. S. z uwzględnieniem członków rodziny/ żona i dwoje dzieci/ otrzymał przydział kolejnej osobnej kwatery stałej położonej przy ul. [...] w S., która też spełniała przysługujące zainteresowanej 4 normy zaludnienia. Kwatera ta została w dniu [...] grudnia 1998r. przekazana wojsku w zamian za ekwiwalent pieniężny. Prawo żołnierza [...] do kwatery realizuje się, w myśl art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP ( Dz. U. Nr ) poprzez przydział osobnej kwatery stałej bądź wypłatę ekwiwalentu w zamian za rezygnację z takiej kwatery. Ekwiwalent pieniężny zastąpił pomoc finansową przyznawaną na podstawie wcześniej obowiązującej ustawy o zakwaterowaniu. Analogicznie przedstawia się sytuacja w Straży Granicznej, gdzie prawo funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego realizowane jest poprzez przydział lokalu mieszkalnego lub wypłatę pomocy finansowej, w przypadku kiedy nabywa on lokal mieszkalny bądź dom. Odnosząc się do zarzutu zainteresowanej, że w aktach sprawy brak jest dokumentów dotyczących uzyskanej pomocy w formie zwrotnej pożyczki budowlanej przydzielonej przez Dowódcę [...] Okręgu Wojskowego z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych przyznanej jej mężowi, Komendant Główny Straży Granicznej wskazał, że kwestia ta ma wtórne znaczenie w przedmiotowej sprawie i nie ma wpływu na jej wynik. W. S., jako że nie jest uprawniona w myśl art. 99 pkt 2 ustawy o SG do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, to tym samym nie przysługuje jej również pomoc finansowa na uzyskanie domu jednorodzinnego. W dacie mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej posiadała lokal mieszkalny zgodny z przysługującymi jej 4 normami zaludnienia położony w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby. Skargę na powyższą decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła W. S. domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu podała, że wydane w sprawie decyzje są wadliwe, zapadły bowiem z naruszeniem art. 99 ustawy o Straży Granicznej. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Odstępstwem od tej zasady jest sytuacja, kiedy lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi - w myśl art. 99 pkt. 1-4 ustawy o Straży Granicznej. Organ I instancji miał prawo w 2000r. ewentualnie odmówić przyznania pomocy finansowej bądź też w 2001 r. zażądać jej zwrotu, czy też w 2002r. uchylić swoją decyzję o przyznaniu pomocy finansowej, pod warunkiem jednakże, iż będzie to miało ścisłe podstawy w przepisach prawa, w szczególności w art. 99 w/w ustawy. Organ I jak i II instancji wskazuje, że skarżąca stając się funkcjonariuszem w służbie stałej w 1996r. posiadała lokal mieszkalny w miejscu pełnienia służby. Wyłącznie ten fakt przesądza o tym, iż niezależnie od zaistniałych później okoliczności - osoba taka nie może już nabyć prawa do lokalu mieszkalnego, a przez to i pomocy finansowej w rozumieniu art. 98 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. Posiadanie w dacie mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej lokalu mieszkalnego - powoduje nieodwracalną utratę możliwości nabycia prawa do lokalu i to niezależnie od jakichkolwiek okoliczności zaistniałych w przyszłości. Skarżąca stając się funkcjonariuszem w służbie stałej w 1996r. nie ubiegała się o wydanie decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego ani też nie składała wniosku o uzyskanie pomocy finansowej na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy. Zresztą przepisy nie wspominają nawet o składaniu przez funkcjonariusza Straży Granicznej stosownego wniosku o przydział lokalu mieszkalnego. Wniosek taki jest natomiast przewidziany przy ubieganiu się o uzyskanie pomocy finansowej - § 3 ust. 1 w/w zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 30 września 1997r., czy też § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2000r, w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej /Dz. U. Nr 65, poz. 779/. Wniosek skarżąca złożyła w dniu 03 lutego 2000r. wychodząc z założenia, iż nie dotyczą jej ustawowe wyłączenia do przydziału lokalu mieszkalnego, a przez to i do uzyskania pomocy finansowej/ określone w art. 99 ustawy. Fakt zamieszkiwania przez skarżącą wraz z rodziną w 1996r. w osobnej kwaterze stałej będącej w zasobach Wojskowej Agencji Mieszkaniowej był znany organowi I instancji, i to nie stanowiło przeszkody do wydania pozytywnej dla skarżącej decyzji o udzieleniu pomocy finansowej w 2000r. Na dzień składania przez skarżącą wniosku o pomoc finansową nie zachodziła także żadna z pozostałych przesłanek z art. 99 pkt. 2-4 ustawy o Straży Granicznej. Dom mieszkalny przy ul. [...] w S. jest ciągle w budowie, a skarżąca, podobnie jak i jej mąż i dzieci zamieszkują na stałe pod innym adresem. Ani skarżąca ani też jej mąż nie posiadali w 2000r. i nie posiadają w chwili obecnej lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno - pensjonatowego w rozumieniu art. 99 pkt. 2 i 3 ustawy o Straży Granicznej. Zdania osobnej kwatery stałej przy ul. [...] w S. i otrzymania w zamian za to przez M. S. ekwiwalentu pieniężnego nie można nadto traktować jako "....zbycia przez niego tub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu ..... " w rozumieniu art. 99 pkt. 4 ustawy o Straży Granicznej. Skarżąca uważa, że skoro w 1996r. zamieszkiwała wraz z mężem i dziećmi w lokalu odpowiadającym powierzchnią odpowiednim normom zaludnienia, to fakt późniejszego wyzbycia się tego lokalu nie ma żadnego znaczenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, ponieważ organy orzekające w sprawie prawidłowo oceniły stan faktyczny sprawy i w tym stanie faktycznym prawidłowo zastosowały przepisy prawa. Na wstępie należy jednak przede wszystkim zwrócić uwagę na istotne zagadnienia o charakterze procesowym. Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły wżycie przepisy ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (tj. Dz. U. z 2002r. Nr 171, poz. 1399 ze zm.) zawiera w rozdziale 12 przepisy regulujące kwestię mieszkań funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz zasady przyznawania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Art. 92 cyt. ustawy tworzy generalną zasadę, iż funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub pobliskiej. Z zasady tej wynika obowiązek Straży Granicznej przydzielenia funkcjonariuszowi lokalu z zasobów, o których mowa w art. 94 cyt. ustawy lub wypłaty równoważnika pieniężnego, w przypadku nieposiadania lokalu w miejscu pełnienia służby lub pobliskiej miejscowości (art. 96 ust. 1) oraz przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu w sytuacji, gdy nie otrzymał lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale (art. 98 ust. 1 cyt. ustawy). Ustawa stanowi zatem, że pracodawca powinien zapewnić funkcjonariuszowi lokal mieszkalny bądź udzielić pomocy finansowej w celu rozwiązania problemu mieszkaniowego. Uprawnienia te powstają z dniem mianowania funkcjonariusza do służby stałej. W przypadku skarżącej z dniem [...] czerwca 1996r. Kwestię pomocy finansowej reguluje art. 98 cyt. ustawy, który upoważnia Ministra Spraw Wewnętrznych do określenia trybu postępowania oraz warunków przyznawania, cofania oraz zwracania pomocy finansowej (...) - art. 98 ust. 2. Kwestie te zostały określone w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2000r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 65, poz. 779 ). Zgodnie z § 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia, pomocy finansowej nie przyznaje się funkcjonariuszowi, który nie spełnia warunków do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 99 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej. Lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi m.in. posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny, odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy; którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom (...) – art. 99 powołanej ustawy o Straży Granicznej. Należy przy tym mieć na uwadze to, że fakt posiadania przez funkcjonariusza prawa do lokalu mieszkalnego należy odnieść do daty nabycia przez funkcjonariusza prawa do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub miejscowości pobliskiej, co w przypadku skarżącej stanowi datę mianowania jej funkcjonariuszem w służbie stałej. Wbrew zarzutom skargi uprawnienie do pomocy finansowej jest pochodną od uprawnień do otrzymania mieszkania. Jeżeli funkcjonariuszowi w służbie stałej nie przysługuje prawo do otrzymania lokalu mieszkalnego, to nie może on otrzymać również pomocy finansowej w oparciu o art. 98 ust. 1 powołanej ustawy. Warunek przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu lub domu wiązać zatem należy z taką sytuacją, w której funkcjonariusz spełnia warunki do przydziału lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 94 cyt. ustawy, na podstawie decyzji administracyjnej, a lokalu takiego nie otrzymał. W rozpoznawanej sprawie to małżonek skarżącej otrzymał w dniu [...] maja 1992r., jako żołnierz [...], lokal mieszkalny położony w K. będący osobną kwaterą stałą, który to lokal odpowiadał wszelkim normom i wymogom wynikającym z przepisów prawa. W decyzji o przydziale uwzględniono również skarżącą wraz z dwojgiem dzieci. Następnie po opróżnieniu wyżej wymienionej kwatery , decyzją przydziału z dnia [...] czerwca 1998r. Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej OT – S. M. S. z uwzględnieniem członków rodziny ( żona i dwoje dzieci ) otrzymał przydział kolejnej osobnej kwatery stałej położonej przy ul. [...] w S., która też spełniała przysługujące zainteresowanej 4 normy zaludnienia. Kwatera ta została w dniu [...] grudnia 1998r. przekazana do dyspozycji WAM w zamian za ekwiwalent pieniężny. W świetle powyższego trudno uznać, że skarżąca jest uprawniona do otrzymania przedmiotowej pomocy finansowej. Faktem jest bowiem to, że jako małżonkowie posiadali lokal mieszkalny (osobna kwatera stała męża W. S.), który zapewniał im warunki mieszkaniowe zgodne z wymogami ustawowymi. Mąż skarżącej w dniu [...] grudnia 1998r. zwolnił zajmowaną przez całą rodzinę osobną kwaterę stałą położoną w S. ul. [...] w zamian za ekwiwalent pieniężny ( umowa z dnia [...] grudnia 1998r. nr [...]), a kwota ekwiwalentu pieniężnego została naliczona według posiadanych uprawnień do 4 norm mieszkaniowych. Wyzbycie się lokalu mieszkalnego przez męża skarżącej nie może pozostawać bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej. Wprawdzie w dacie składania wniosku o przyznanie pomocy finansowej z przeznaczeniem na budowę domu jednorodzinnego małżonkowie już nie dysponowali wyżej opisanym lokalem, ale nie ma to znaczenia w sprawie, ponieważ wyzbycie się lokalu mieszkalnego, przez małżonka skarżącej, w zamian za ekwiwalent pieniężny nie oznacza, że automatycznie skarżąca spełnia warunki do przyznania pomocy finansowej z art. 98 ust.1 ustawy o Straży Granicznej. Posiadanie lokalu mieszkalnego w dacie mianowania funkcjonariuszem wyłączyło skarżącą z kręgu osób uprawnionych do otrzymania w/w pomocy finansowej i w takiej sytuacji nie ma znaczenia prawnego, że lokal mieszkalny nie jest już w jej posiadaniu. W związku z powyższym zarzuty skargi nie mogły zostać uznane za trafne. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.