I SA 1723/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Anna Lech Sędziowie WSA - Monika Nowicka AWSA - Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2004 r. sprawy ze skargi J. i H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości oddala skargę I SA 1723/02 Uzasadnienie Burmistrz Gminy W. decyzją nr [...], z dnia [...] marca 2002 r. wydaną na podstawie art. 93 ust. 1, ust.2 i ust. 3 i art. 97 ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543) oraz art. 104 kpa po rozpatrzeniu wniosku J. i H. M. odmówił podziału nieruchomości uregulowanej w KW [...] położonej w Gminie W. w rejonie ulicy [...] w sposób przestawiony we wstępnym projekcie podziału. W uzasadnieniu podniesiono, iż z przedłożonego projektu podziału wynika, że przedmiotowa nieruchomość nie ma zapewnionego dostępu do drogi publicznej, a wykorzystywana jako dojazd działka nr [...] będąca własnością Gminy W. z obrębu [...] położona od południowo-zachodniej strony w stosunku do nieruchomości, której projekt podziału dotyczy nie ma charakteru drogi publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 71, poz. 838 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania małżonków M. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa z związku z art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543) utrzymało w mocy skarżoną decyzję, uzasadniając, iż z zebranych w sprawie dokumentów wynika, iż działka nr ewid. [...] obręb [...] istotnie stanowi własność Gminy W. , ale nie posiada statusu drogi publicznej Z wypisu z rejestru gruntów wynika, iż na działce występują użytki rolne klasy V a nie drogi. Na użytkach tych faktycznie usytuowano drogę dojazdową do oczyszczalni ścieków, która jest typową drogą wewnętrzną. J. i H. M. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję, zarzucając, iż skarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Gminy W. są niezgodne z decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 1999 r. Burmistrza Gminy W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie , zważył , co następuje: Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego podlegała – w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola legalność zaskarżonej decyzji, do czego Sąd uprawniony jest na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ogranicza się do badania zgodności decyzji z prawem. Rozstrzygając sprawę w powyższym zakresie Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 powołanej ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) co oznacza, iż winien uwzględnić z urzędu inne uchybienia, jeżeli miały wpływ na treść rozstrzygnięcia i w tym zakresie orzec. Zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy – o gospodarce nieruchomościami podział nieruchomości, nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu, do drogi publicznej. Podział nieruchomości może nastąpić wyłącznie, jeżeli projektowane wydzielenie działki gruntu mają bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.- o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 71, poz. 838) określa iż drogami - są te drogi, które zostały zaliczone na podstawie ww ustawy do jednej z kategorii dróg, a mianowicie: krajowe, wojewódzkie, powiatowe i gminne. Zgodnie z art. 7 ustawy o drogach publicznych – drogami gminnymi są drogi o znaczeniu lokalnym zaliczone do tej kategorii na mocy uchwały rady gminy. Natomiast drogi nie zaliczone do żadnej kategorii na podstawie ustawy są drogami wewnętrznymi. Z dokumentacji zebranej w przedmiotowej sprawie wynika, że działka o nr ewidencyjnym [...] obręb [...] stanowi własność Gminy W. i służy do dojazdu do oczyszczalni ścieków, ale nie posiada statusu drogi publicznej. Ponieważ dyspozycja art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie dopuszcza dokonywania podziału działek gruntu z dostępem do dróg wewnętrznych, organ nie naruszył prawa odmawiając podziału nieruchomości. Wobec powyższego należy uznać, iż decyzja Samorządowego Kolegium odwoławczego w W. oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Gminy W. nie naruszają prawa. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji wyroku.