I SA 1794/03
WyrokWSA w Warszawie2004-02-13
Skład orzekający: Joanna Runge-Lissowska, Daniela Kozłowska, Leszek Włoskiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy administracyjne prawidłowo ustaliły liczbę osób w gospodarstwie domowym dla celów obliczenia dochodu i wydatków mieszkaniowych przy rozpatrywaniu wniosku o dodatek mieszkaniowy, gdy skarżący wskazuje na rozbieżność między liczbą osób, za które płaci czynsz, a liczbą osób przyjętą do obliczenia dochodu?Ratio decidendi
Organy administracyjne naruszyły art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności rozbieżności między liczbą osób, za które skarżący płaci czynsz, a liczbą osób przyjętą do obliczenia dochodu gospodarstwa domowego. Niewyjaśnienie tej kwestii miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania J. S. dodatku mieszkaniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, powołując się na przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych i stwierdzając, że dochód gospodarstwa domowego przekracza dopuszczalny próg. Skarżący J. S. podniósł zarzut, że płaci czynsz za cztery osoby, podczas gdy organy obliczyły dochód dla trzech osób, co jego zdaniem było istotne dla sprawy.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K., stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, i zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz J. S. zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA (del) Joanna Runge-Lissowska (spr.) Sędziowie: WSA Daniela Kozłowska NSA (del) Leszek Włoskiewicz Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2004r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2003r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] maja 2003r. nr [...], 2/ stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz J. S. 10 zł. (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...].06.2003r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...].05.2003r. nr [...] odmawiającą przyznania J. S. dodatku mieszkaniowego. Organy powołały się na art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) stwierdzając, że średni dochód 3 osobowego gospodarstwa domowego przekracza 110% najniższej emerytury i w takiej sytuacji wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy przyjmuje się w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego. W przypadku J. S. suma miesięcznych wydatków przypadających na normatywną powierzchnię mieszkaniową, dla których podstawę wyliczenia organy przyjęły 90% wydatków poniesionych przez J. S. za 4 osoby, wynosi 267,96 zł., co nie przekracza 15% miesięcznych dochodów dla 3 osobowego gospodarstwa domowego tj. kwoty 283,24 zł. W takiej sytuacji odmawiając dodatku podkreślono, że wyliczony dodatek musiałby mieć wartość ujemną, co oznacza, że nie przysługuje on w świetle art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium wniósł J. S. podnosząc w niej, tak jak w odwołaniu, że czynsz płaci za 4 osoby, gdyż za siebie, konkubinę i dwóch synów, z których jeden nie przebywa w mieszkaniu, ale dochody obliczono za trzy osoby, a organy nie wzięły tego pod uwagę.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie, bowiem dla sprawy może okazać się istotne wyjaśnienie zarzutu postawionego przez skarżącego w całym postępowaniu, a mianowicie rozbieżność pomiędzy ilością osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe przyjętą do obliczenia wysokości dochodu tego gospodarstwa i do obliczenia wysokości ponoszonych wydatków mieszkaniowych przez to gospodarstwo.
J. S. podnosi, iż komorne płaci za cztery osoby, zaś do obliczenia dochodu przyjęto, iż gospodarstwo jest trzyosobowe. Akta sprawy potwierdzają tę okoliczność, bowiem z wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego z dnia 29.05.2003r. wynika, że opłaty dotyczą czterech osób, zaś z pochodzącej z tej samej daty deklaracji o wysokości dochodów przyjęto dochody trzech osób.
Na etapie postępowania sądowego nie da się ocenić czy okoliczność ta była bez znaczenia dla przyznania dodatku z tego względu, że nie znana jest wysokość wydatków jaka mogłaby mieć miejsce w sytuacji gdyby dotyczyła tylko trzech osób, Samorządowe Kolegium takimi danymi też nie dysponowało, a ponieważ ten zarzut pominięto również nie można stwierdzić czy mogłoby takie dane uzyskać, czy możliwe jest to wyłącznie na szczeblu organu I-ej instancji.
Wobec powyższego decyzje organów obu instancji należało uchylić, gdyż nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, co narusza art. 7 kpa i co miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia i Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło