I SA 1795/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Izabella Kulig – Maciszewska (spr.) Sędziowie del. NSA Joanna Runge – Lissowska WSA Monika Nowicka Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Urzędu Morskiego w S. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania uwłaszczeniowego oddala skargę I SA 1795/02 UZASADNIENIE Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r. odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1993 r. uwłaszczającą Wojewódzkie Zakłady [...] w S. nieruchomością położoną w K. oznaczoną jako działka nr [...] o pow. 2656 m2 oraz własnością posadowionych na niej budynków. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Wojewoda [...], działając na podstawie art. 2 ust. l, 2, 3 i 9 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464), decyzją z dnia [...].07.1993 r. stwierdził nabycie z dniem 05.12.1990 r. przez Wojewódzkie Zakłady [...] w S. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonych w K. w tym działki nr [...], o łącznej powierzchni 2656 m2. Pismem z dnia 29.11.2001 r. Urząd Morski w S. wniósł o zmianę w.w. decyzji, podnosząc, iż decyzja została wydana w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny, gdyż w decyzji nie wskazano faktu istnienia budowli nabrzeża zbożowego będącego częścią składową nieruchomości. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].02.2002 r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie uzupełnienia decyzji uwłaszczeniowej z dnia [...].07.1993 r., wskazując na brak legitymacji prawnej Urzędu Morskiego w S. do domagania się zmiany decyzji uwłaszczeniowej. W tym stanie rzeczy Urząd Morski w S. wniósł odwołanie do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wnosząc o uchylenie decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy. Rozpatrując odwołanie ustalono, że nieruchomość znajdowała się w zarządzie Przedsiębiorstwa [...] w G. na podstawie decyzji z dnia [...].05.1974 r. Zastępcy Naczelnika Powiatu w K. o odpłatnym przekazaniu nieruchomości w zarząd Zakładom [...] w S.. W związku z powyższym, nieruchomość ta stała się w. dniu 05.12.1990 r. z mocy prawa przedmiotem prawa użytkowania wieczystego Wojewódzkiego Zakładu [...] w S. Zgodnie z art. 28 Kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego bądź obowiązku dotyczy postępowanie. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby wnioskodawca wykazał należycie interes prawny dla uznania go za stronę postępowania uwłaszczeniowego. Odwołujący się, wnosząc o wznowienie postępowania winien był wykazać przede wszystkim interes prawny, który zawsze musi wynikać z konkretnej normy materialnego prawa administracyjnego. A zatem musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do konkretnego podmiotu możliwość wydania określonego aktu. W niniejszej sprawie, skarżący bezzasadnie wywodzi interes prawny z art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 29.04.1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości zgodnie z którym, oddawanie w użytkowanie wieczyste gruntów stanowiących porty morskie i morskie pasy nadbrzeżne wymaga porozumienia z organem administracji w sprawach morskich. Twierdzenie skarżącego nie jest zasadne, gdyż w niniejszej sprawie nabycie użytkowania wieczystego przez Wojewódzkie Zakłady [...] w S. nastąpiło z mocy prawa z dniem 05.12.1990 r., a nie w sposób konstytutywny z dniem wydania decyzji administracyjnej. Skoro bowiem nabycie użytkowania wieczystego następuje z mocy prawa to nie może być ono uzależnione od wydania decyzji konstytutywnej tworzącej prawo, ani też od wyrażenia zgody przez jakikolwiek organ, dlatego też powołany art. 8 pkt 1 ustawy nie ma zastosowania. Urząd Morski nie może również wywodzić interesu prawnego z powoływanego art. 2 ust. 1 pkt 11 dekretu z dnia 02.02.1955 r. o terenowych organach administracji morskiej (Dz.U. 55 Nr 6, poz. 35 z póz. zm.), ponieważ dekret ten został uchylony na podstawie art. 70 ustawy z dnia 21.03.1991 r. o obszarach morskich RP i administracji morskiej (Dz.U. 91, Nr 32 poz. 131) oraz z § 2 ust. 2 pkt20 Statutu Organizacyjnego Urzędu Morskiego w S., stanowiącego załącznik do zarządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 22.06.1995 r. (Dz. Urz. MT i GM NR 7, poz. 17), bowiem dotyczy on jedynie umocowania do sprawowania zarządu i utrzymywania nieruchomości na obszarze portu, które nie zostały przekazane w zarząd innym jednostkom, a przedmiotowa działka była oddana w zarząd. Od decyzji tej skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Urząd Morski w S. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez pominięcie odniesienia się do postanowienia art. 47 § 1 kc oraz naruszenie art. 7 i 77 kpa poprzez niewyjaśnianie istotnych okoliczności w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z póz. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzki sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i w związku z tym podlega ona rozpoznaniu na podstawie przepisów wskazanej wyżej ustawy. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż nie są one trafne. Zgodne z art. 147 kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. W niniejszej sprawie wniosek taki złożył Urząd Morski w S., tak więc aby mogło zostać wznowione przedmiotowe postępowanie Urząd musi być stroną postępowania tj. postępowanie administracyjne powinno dotyczyć jego interesu prawnego. Interesu prawnego wynikającego z konkretnego przepisu prawa materialnego. W niniejszej sprawie postępowanie dotyczy uwłaszczenia przedsiębiorstwa dokonanego na mocy przepisów art. 2 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz.U. Nr 79, poz. 464 z póz. zm.). Uwłaszczenie, które nastąpiło z mocy prawa w dniu 5 grudnia 1990 r. nieruchomościami będącymi w tym dniu w zarządzie przedsiębiorstwa. Urząd Morski w żaden sposób nie wykazał, że ma interes prawny w niniejszym postępowaniu. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy do uwłaszczenia tego nie miały bowiem zastosowania przepisy dotyczące porozumienia z organami administracji morskiej, w przypadku oddania w użytkowanie wieczyste gruntów stanowiących porty morski i morskie pasy nadbrzeżne – art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarowaniu gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości. Takiego interesu nie może tym bardziej wywodzić skarżący z faktu, iż nadbrzeże pozostawało w zarządzie Urzędu Morskiego. Uwłaszczenie dotyczy bowiem tylko nieruchomości, które były w zarządzie danej państwowej osoby prawnej. Decyzja uwłaszczeniowa dotyczy Zakładów [...] w S., które nie sprawowały zarządu co do nadbrzeża, bo nadbrzeże to było w zarządzie Urzędu Morskiego. W tej sytuacji organy prawidłowo uznał, iż skarżący nie ma przymiotu strony w postępowaniu, a w takim wypadku przepis art. 149 § 3 kpa obliguje organ do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. W związku z tym stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.