I SA 1796/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska Sędziowie NSA Joanna Runge - Lissowska WSA Monika Nowicka (spr.) Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi R. Zakładu Energetycznego Spółka Akcyjna w R. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej oddala skargę I SA 1796/02 UZASADNIENIE R. Zakład Energetyczny Spółka Akcyjna w R. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] kwietnia 2002 r. [...] odmawiającą wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1991 r. wydanej w przedmiocie uwłaszczenia Centrali [...] w W. - w części dotyczącej stacji transformatorowej położonej w części budynku przy ulicy [...] w R., oznaczonej jako działka nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, iż ponieważ decyzja uwłaszczeniowa dotyczyła jedynie gruntu i znajdującego się na nim budynku a nie obejmowała innych urządzeń, skarżącemu - który przy tym nie legitymował się żadnym tytułem prawno - rzeczowym ani do gruntu, ani do budynku - nie przysługiwał przymiot strony w w/w postępowaniu nadzorczym. W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. niniejsza skarga stała się - na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) - przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1991 r. nr [...], wydaną na podstawie przepisów art. 2 ust. 1,2 i 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości ( Dz. U. Nr 79, poz. 464 ) stwierdzono nabycie z mocy prawa przez Centralę [...] w W. prawa wieczystego użytkowania gruntu, o powierzchni 72a 29 m kw., położonego w R. przy ulicy [...], oznaczonego jako działka nr [...], stanowiącego własność Skarbu Państwa a pozostającego do tej pory w zarządzie wieczystego użytkownika. Decyzją tą stwierdzono również nieodpłatne nabycie przez w/w przedsiębiorstwo prawa własności pawilonu handlowego, usytuowanego na w/w nieruchomości ze względu na wybudowanie tegoż obiektu ze środków własnych przedsiębiorstwa. Wnioskiem z dnia 23 stycznia 2002 r. R. Zakład Energetyczny Spółka Akcyjna w R. wniósł o stwierdzenie nieważności w/w decyzji uwłaszczeniowej, domagając się stwierdzenia nabycia wspomnianego budynku także na swoją rzecz w części koniecznej dla potrzeb znajdującej się w nim wnętrzowej stacji transformatorowej. Do wniosku dołączono kserokopię protokołów z dnia 6 i 30 grudnia 1982 r. na podstawie których Centrala [...] przekazała Zakładowi Energetycznemu w R. w/w stację transformatorową, która w związku z tym - jak wywodził wnioskodawca - wchodziła w skład przedsiębiorstwa będącego jego poprzednikiem prawnym. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił wszczęcia objętego wnioskiem postępowania podnosząc, że wnioskodawca nie posiada tytułu prawno - rzeczowego do przedmiotowej działki a ponadto decyzja uwłaszczeniowa odnosiła się tylko do gruntu i budynku nie wymieniając żadnych urządzeń. W tej sytuacji - zdaniem organu - brak było podstaw do uznania, że wniosek o wszczęcie postępowania nadzorczego złożyła uprawniona do tego strona. We wniosku o ponowne rozpatrzenie wnioskodawca stwierdził, że jego zdaniem mogło być tak, iż na nieruchomościach państwowych istniał współzarząd podmiotów, który winien skutkować ustanowieniem w decyzjach uwłaszczeniowych współużytkowania wieczystego gruntów i współwłasności budynków oraz wyodrębnionych lokali. Z tego względu posiadanie na własność przez wnioskodawcę urządzeń, o których mowa w przepisie art. 49 k.c. nie wyklucza samo przez się możliwości posiadania przez niego praw prawno - rzeczowych do przedmiotowego gruntu. Ponadto - w ocenie wnioskodawcy - zarządzanie wnętrzową stacją transformatorową winno znaleźć wyraz w treści decyzji uwłaszczeniowej poprzez uznanie Zakładu Energetycznego za współwłaściciela budynku lub właściciela odrębnego lokalu. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. organ utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję zauważając przy tym, że wnioskodawca z faktu, iż w przedmiotowym budynku posiada niektóre swoje urządzenia nie może wywodzić jakichkolwiek praw do niego ani do gruntu na którym budynek stoi. Objęta zaś wnioskiem decyzja nie narusza żadnych praw osób trzecich a zatem brak było podstaw do zmiany pierwotnego rozstrzygnięcia. W skardze do Sądu R. Zakład Energetyczny S.A. w R. podniósł, że - w jego ocenie - w/w decyzja Prezesa UM i RM narusza przepisy art. 46 § 1, 48 i 49 k. c. w skutek ich niewłaściwej wykładni przez uznanie, że właścicielowi urządzenia służącego doprowadzaniu prądu elektrycznego nie służy prawo współwłasności budynku i wniósł o jej uchylenie wraz z uchyleniem decyzji poprzedzającej ją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i z tych powodów nie mogła zostać uwzględniona. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości ( Dz. U. Nr 79, poz. 464 ) uwłaszczenie państwowych osób prawnych możliwe było jedynie w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub gminy, będących w dniu 5 grudnia 1990 r. w zarządzie tychże osób. Choć pojęcie "zarządu" nie zostało ustawowo zdefiniowane, dla potrzeb uwłaszczenia wspomnianych osób istotny jest sposób dokumentowania tego prawa. Obowiązujące w tej mierze uregulowania przewiduje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie przepisów wykonawczych uwłaszczania osób prawnych nieruchomościami będącymi w zarządzie lub użytkowaniu ( Dz. U. Nr 23, poz. 97). Twierdzenie zatem przez skarżącą, iż cyt. " mogło być tak", że na przedmiotowej działce istniał współzarząd, w sytuacji nie powołania się na określony w w/w rozporządzeniu konkretny dowód, który dowodziłby istnienia po jej stronie zarządu trzeba uznać za wypowiedź całkowicie dowolną, nie wnoszącą do sprawy nic nowego. Prawidłowo organ ustalił, że w świetle zebranego materiału skarżąca nie posiadała na dzień 5 grudnia 1990 r. żadnych praw rzeczowych w stosunku do przedmiotowego gruntu, co w przeciwnym wypadku predystynowało by ją do uczestniczenia w postępowaniu zakończonym decyzją uwłaszczeniową Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1991 r. ani też decyzja ta nie naruszała żadnych praw skarżącej. Wypada w tym miejscu przywołać pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 9 listopada 2000 r. sygn. akt I SA 1451/99 LEX nr 55316, że stosownie do art. 49 k.c. stacja trafo nie należy do części składowych gruntu lub budynku, jeżeli wchodzi w skład przedsiębiorstwa a przesłanka ta jest spełniona z chwilą podłączenia stacji do sieci tego przedsiębiorstwa. W rezultacie stacja ta przestaje być częścią składową nieruchomości, na której została zbudowana. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego fakt, iż stacja trafo nie była częścią składową gruntu, że nie została wymieniona w decyzji uwłaszczeniowej i to, że decyzja "uwłaszcza" inny podmiot niż właściciel stacji, nakazuje przyjąć, iż Zakład Energetyczny nie miał przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. w postępowaniu o uwłaszczenie na gruncie na którym znajduje się wspomniane urządzenie W niniejszej sprawie decyzja uwłaszczeniowa nie obejmowała urządzeń a dotyczyła jedynie gruntu i budynku. Na zasadzie zaś przywołanych przez skarżącą protokołów stacja została przekazana Zakładowi Energetycznemu w 1982 r. i nie wchodziła w skład nieruchomości stanowiącej działkę nr [...]. Z tych powodów podzielając w pełni wyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd uznał, że, zaskarżona decyzja jest prawidłowa i z mocy przepisu art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.