I SA 1831/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie NSA Anna Lech WSA Daniela Kozłowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; I SA 1831/03 UZASADNIENIE Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r., odmówił K. C. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2003 r., nr [...], orzekł o nabyciu z mocy prawa przez Województwo [...] własności nieruchomości. Od powyższej decyzji do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast złożyła odwołanie K. C. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] orzeczono o uchybieniu przez K. C. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. Pismem z dnia 2 lipca 2003 r. K. C. wystąpiła do Wojewody [...] o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Wniosek ten trafił według właściwości do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Organ odwoławczy ustalił, że decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. stronie odwołującej się doręczono w dniu 19 maja 2003 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Decyzja powyższa zawiera pouczenie o przysługującym stronie prawie do złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyżej wymienionej decyzji. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 2 czerwca 2003 r. Natomiast odwołanie wpłynęło do Kancelarii Ogólnej Zakładu Obsługi [....] Urzędu Wojewódzkiego w K. w dniu 3 czerwca 2003 r. Następnie w dniu 2 lipca 2003 r., po uzyskaniu informacji o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, K. C. wniosła do Wojewody [...] wniosek o przywrócenie terminu, który odpowiada wymogom art. 58 § 1 kpa. Zgodnie z art. 58 § 1 kpa termin do wniesienia odwołania jest terminem przywracalnym, jeżeli zainteresowany złoży prośbę o przywrócenie terminu i uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania – zgodnie z art. 58 § 2 kpa – należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin, tj. złożyć odwołanie. Do odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. wniesionego w dniu 3 czerwca 2003 r. nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a zatem należy przyjąć, iż w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. W tej sytuacji uznano, iż strona nie dopełniła warunku określonego w art. 58 § 2 kpa, gdyż nie zachowała siedmiodniowego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W skardze na powyższe postanowienie K. C. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i błędną wykładnię art. 58 kpa przez przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki w nim zawarte. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Przesłanki przywrócenia terminu dla podjęcia przez stronę czynności procesowej w postępowaniu administracyjnym określone są w art. 58 kpa. Tymi przesłankami są: 1) uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminowi, 2) wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, 3) dochowanie terminu do wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, 4) dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Wystąpienie łącznie wszystkich czterech przesłanek ma ten skutek, że organ obowiązany jest przywrócić termin. W rozpoznawanej sprawie organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uznając, że skarżąca nie spełniła przesłanek z art. 58 § 2 kpa, gdyż nie zachowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Przy czym organ przyjął, że przyczyna uchybienia terminu, ustała z dniem wniesienia odwołania, co miało miejsce w dniu 3 czerwca 2003 r., a więc od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zaś prośbę taką skarżąca wniosła dopiero w dniu 2 lipca 2003 r. Stanowisko powyższe organu jest błędne. Skarżąca wnosząc odwołanie w dniu 3 czerwca 2003 r. od decyzji była przekonana, że wnosi je w terminie określonym w art. 129 § 2 kpa. O tym, że uchybiła temu terminowi dowiedziała się dopiero w dniu 2 lipca 2003 r., co stwierdza organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, pisząc, że w dniu 2 lipca 2003 r., po uzyskaniu informacji o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania K. C. wniosła do Wojewody wniosek o przywrócenie terminu. Zatem przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania ustała w dniu, w którym skarżąca dowiedziała się, że uchybiła temu terminowi, co zgodnie z ustaleniem organu miało miejsce 2 lipca 2003 r. Od tej więc daty należy liczyć upływ siedmiodniowego terminu z art. 58 § 2 kpa. Ponieważ prośba o przywrócenie terminu została złożona osobiście przez skarżącą do organu w dniu 3 lipca 2003 r., to należy uznać, że przesłanka określona w art. 58 § 2 kpa została także spełniona przez skarżącą. Wobec tego, że wszystkie przesłanki przewidziane przepisem art. 58 kpa do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji zostały przez K. C. spełnione, stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu zapadło z naruszeniem tegoż przepisu art. 58 kpa. Naruszenie to miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Uzasadnia to uchylenie tego postanowienia. Z powyższego względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.