I SA 1839/99

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski /spr./ po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 1999 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nieruchomości warszawskich postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lutego 2001 r. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 1999 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nieruchomości warszawskich, w związku ze śmiercią skarżącego. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270). Stosownie do treści art. 130 § 1 powołanej ustawy sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie lat trzech od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. W przedmiotowej sprawie upłynął powyższy trzyletni termin. Z tych względów Sąd na podstawie art. 130 § 1 w związku z art. 131 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.