I SA 1843/02

WyrokWSA w Warszawie2004-05-04

Skład orzekający: Daniela Kozłowska, Emilia Lewandowska, Marek Stojanowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w świetle art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, nabycie z mocy prawa przez samorząd województwa mienia Skarbu Państwa, które było we władaniu państwowej osoby prawnej (instytucji kultury), obejmuje również wierzytelności zabezpieczone hipoteką przymusową na rzecz Skarbu Państwa?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że nabycie z mocy prawa przez samorząd województwa mienia Skarbu Państwa, które było we władaniu państwowej osoby prawnej, na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, nie obejmuje wierzytelności Skarbu Państwa zabezpieczonych hipoteką przymusową. Hipoteka jest ograniczonym prawem rzeczowym związanym z wierzytelnością i nie stanowi mienia w rozumieniu tego przepisu, a jej przeniesienie wymagałoby przeniesienia wierzytelności, co nie nastąpiło w drodze tego przepisu.
Stan faktyczny
Zarząd Województwa [...] wniósł skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa utrzymującą w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nabycie z mocy prawa przez Województwo prawa własności gruntów Skarbu Państwa będących we władaniu Teatru im. [...] w [...]. Skarżący domagał się uchylenia decyzji w części dotyczącej pozostawienia w księgach wieczystych hipotek przymusowych na rzecz Skarbu Państwa oraz przekazania tych wierzytelności Województwu. Województwo argumentowało, że nabycie mienia z mocy prawa obejmuje również prawa rzeczowe, takie jak hipoteka. Organy administracji oraz sąd uznały, że hipoteka nie przeszła na Województwo.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Daniela Kozłowska Sędziowie WSA - Emilia Lewandowska NSA - Marek Stojanowski (spr.) Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Zarządu Województwa [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie nabycia mienia Skarbu Państwa - oddala skargę - Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania Zarządu Województwa [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r. nr [...] stwierdzającą nabycie z dniem 1 stycznia 1999r. przez Województwo [...] z mocy prawa nieodpłatnie prawa własności gruntów -nieruchomości zabudowanych Skarbu Państwa będących we władaniu Teatru im. [...] w [...], objętych księgami wieczystymi KW nr [...], KW nr [...], KW nr [...]. Wojewoda [...] rozpoznając sprawę podał, że Zarząd Województwa [...] pismem z dnia [...] grudnia 2001 roku wystąpił do Wojewody [...] o stwierdzenie nabycia z mocy prawa mienia Skarbu Państwa, które w dniu 31 grudnia 1998 roku było we władaniu Teatru im. [...] w [...]. W skład przedmiotowej nieruchomości wchodzą: - grunty będące własnością Skarbu Państwa, obciążone prawem użytkowania wieczystego ustanowionym na rzecz Teatru im. [...] w [...], - budynki położone na w/w gruntach stanowiące odrębną od gruntów własność Teatru im. [...] w [...]. Nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz prawa własności budynków na nich posadowionych przez Teatr im. [...] w [...] nastąpiło na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1998 roku nr [...]. W księdze wieczystej KW nr [...] założonej dla działki nr [...] w dziale czwartym: hipoteki - wpisana została hipoteka przymusowa w kwocie [...] złotych na rzecz Skarbu Państwa, celem zabezpieczenia wierzytelności. W księdze wieczystej KW nr [...] założonej dla działek nr [...] oraz [...] oraz KW nr [...] założonej dla działki nr [...] w dziale czwartym: hipoteki - wpisana została w obu księgach wieczystych hipoteka przymusowa w kwocie [...] złotych na rzecz Skarbu Państwa, celem zabezpieczenia wierzytelności. Zgodnie z art. 200 ust.2 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami / Dz. U. Nr 46, poz. 543 / mówiącym o tym, że w razie sprzedaży, wynajęcia, wydzierżawienia albo innego odpłatnego udostępnienia nieruchomości lub ich części, na których dokonano zabezpieczenia hipotecznego wierzytelności, wierzytelność staje się natychmiast wymagalna w części równej korzyściom uzyskanym z tego tytułu; za korzyści te uważa się przychody pomniejszone o koszty związane z zawarciem umowy. Art. 145 ust.3 ustawy z dnia 24 lipca 1998 roku o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji państwowej w związku z reformą ustrojową państwa ( Dz. U. Nr 106, poz. 668 ze zm.) stanowi, że z dniem 1 stycznia 1999 roku jednostki samorządu terytorialnego przejęły instytucje i jednostki organizacyjne podległe lub podporządkowane wojewodom i innym terenowym organom administracji rządowej albo przez nich nadzorowane Prezes Rady Ministrów działając na podstawie delegacji zawartej w art. 145 ust. 2 cytowanej powyżej ustawy wydał rozporządzenie z dnia 8 grudnia 1998 roku w sprawie wykazu instytucji kultury o charakterze regionalnym wpisanych do rejestrów prowadzonych przez wojewodów, podlegających przekazaniu do samorządów województw w celu ich prowadzenia, w ramach zadań własnych ( Dz. U. Nr 148, poz. 971 ), w którym wskazał Teatr im. [...] jako jednostkę przejmowaną przez Województwo [...]. Protokołem zdawczo - odbiorczym z dnia [...] listopada 2001 roku sporządzonym w trybie określonym w § 6 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lutego 1999 roku w sprawie przekazywania mienia Skarbu Państwa powiatom i miastom na prawach powiatu oraz określenia kategorii mienia wyłączonego z przekazywania ( Dz. U. Nr 13, poz. 114 ) nastąpiło przejęcie w/w. nieruchomości przez Województwo [...]. W tej sytuacji zostały spełnione przesłanki art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 roku - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Od powyższej decyzji odwołał się Zarząd Województwa [...] wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej pozostawienia w księdze wieczystej KW nr [...] hipoteki przymusowej na rzecz Skarbu Państwa w kwocie [...] złotych, w księdze wieczystej KW nr [...] i KW nr [...] hipoteki przymusowej na rzecz Skarbu Państwa, w obu księgach wieczystych po [...] złotych. Minister Skarbu Państwa rozpoznając sprawę jako organ II instancji podał, że decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 1998r., nr [...] przedmiotowe grunty objęte wyżej wymienionymi księgami wieczystymi zostały przekazane w użytkowanie wieczyste na rzecz Teatru im. [...] w [...]. Część obiektów budowlanych, które zostały wzniesione ze środków innych niż budżet Państwa a znajdujących się na gruncie przekazanym w wieczyste użytkowanie nastąpiło nieodpłatnie. Pozostałe zostały przekazane za odpłatnością, a Skarb Państwa z tytułu odpłatnego ich nabycia ustanowił wyżej wymienione hipoteki przymusowe na zabezpieczenie swoich roszczeń. Teatr im. [...] w [...] był i jest państwową osobą prawną. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 grudnia 1998r. w sprawie wykazu instytucji kultury o charakterze regionalnym wpisanych do rejestrów prowadzonych przez wojewodów, podlegających przekazaniu do samorządu województw w celu ich prowadzenia, w ramach zadań własnych (Dz. U. nr 148, poz. 971) placówka ta została przejęta przez samorząd Województwa [...]. Zgodnie z art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, póz. 872 ze zm.), należy uznać, iż państwowe osoby prawne, które z dniem 1 stycznia 1999r. stają się samorządowymi osobami prawnymi zachowują swój majątek. Województwo [...], które nabyło z mocy prawa na podstawie art. 60 ust. 1 własność gruntu, nie nabyło tym samym wierzytelności Skarbu Państwa, bowiem te zostały zabezpieczone na użytkowaniu wieczystym, które jest majątkiem Teatru im. [...]. Ustawodawca w art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 nr 142, poz. 159 ze zm.) stwierdził, że nabycie przekazywanego mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych następuje wraz z obciążeniami, które powinny być ujawnione w decyzji o przekazaniu. Jedynym wyjątkiem, do którego nie stosuje się przepisu art. 51 ust. 1 są zobowiązania Skarbu Państwa oraz państwowych osób prawnych, wynikających z działalności organów i instytucji władających przekazywanym mieniem, powstałych przed dniem jego przejęcia przez województwo, o których mowa w art. 51 ust. 3 cytowanej wyżej ustawy. Poza tym, żaden przepis ustawy nie wskazuje, iż z chwilą stwierdzenia nabycia z mocy prawa nieruchomości następuje wygaśnięcie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką lub przejście praw z tego tytułu na podmiot, który mienie to nabywa. Skargę na powyższą decyzję Ministra Skarbu Państwa oraz decyzę Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Zarząd Województwa [...] i zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną interpretację, co miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności naruszenia art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm. ) domagał się uchylenia zaskarżonych decyzji w części dotyczącej pozostawienia w księdze wieczystej KW nr [...] założonej dla działki [...] hipoteki przymusowej na rzecz Skarbu Państwa w kwocie [...] zł oraz w księgach wieczystych : KW nr [...] założonej dla działek nr [...] oraz [...] i KW nr [...] założonej dla działki nr [...] hipoteki przymusowej na rzecz Skarbu Państwa w obu księgach wieczystych w kwocie [...] zł. oraz przekazania wymienionych w decyzji nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym Teatru im. [...] w [...] wraz z przekazaniem wierzytelności hipotecznej na rzecz Województwa [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Teatr im. [...] w [...] jest wojewódzką osobą prawną, która zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 grudnia 1998r. w sprawie wykazu instytucji kultury o charakterze regionalnym wpisanych do rejestrów prowadzonych przez wojewodów, podlegających przekazaniu do samorządów województw w celu ich prowadzenia w ramach zadań własnych przeszła z dniem 1 stycznia 1999r pod kompetencję Samorządu Województwa [...]. Samorząd Województwa [...] z dniem 1 stycznia 1999r. uzyskał z mocy prawa mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Teatru im. [...] w [...]. W ocenie skarżącego powyższe oznacza więc nabycie zarówno prawa własności gruntów będących w użytkowaniu wieczystym tej jednostki jak i innych praw rzeczowych np. hipoteki. Województwo [...] winno nabyć zgodnie z treścią art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną - z dniem 1stycznia 1999r. prawo własności mienia będącego dotychczas własnością Skarbu Państwa, które było we władaniu Teatru im. [...] w [...], a zatem nabyciu winno podlegać zarówno prawo własności gruntu jak i obciążające prawo użytkowania wieczystego gruntu. Obciążająca nieruchomości hipoteka wiąże się z przysługującymi Skarbowi Państwa uprawnieniami jako właściciela nieruchomości, w które z dniem 1 stycznia 1999r. weszło jako następca prawny Województwo [...]. Podkreślono również, iż pozostawienie hipoteki obciążającej nieruchomości Teatru im. [...] w [...] przejmowanej przez Województwo [...] jest krzywdzące w stosunku do innych jednostek kultury, które nabyły własność budynków nieodpłatnie. Pozostawienie istniejącej hipoteki utrudnia gospodarowanie nieruchomością. Rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego gruntu z Teatrem im. [...] w [...] skutkowałoby faktem przejęcia obowiązku spłaty hipoteki przez Województwo [...] na rzecz Skarbu Państwa. Taka sytuacja oznaczałaby, iż nie nastąpiło pełne nabycie własności mienia od Skarbu Państwa. Przekazanie jedynie prawa własności gruntu należy uznać za częściowe przekazanie mienia nie spełniające przesłanek określonych w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Intencją ustawodawcy wyrażoną w w/w przepisie było wyposażenie samorządu województwa w mienie - i pojęcie to należy traktować szeroko. Dotyczy to zarówno własności gruntów czy budynków jak i wykonywania praw z akcji i udziałów Skarbu Państwa, a także innych praw rzeczowych np. hipoteki. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując jednocześnie swoją argumentację prezentowaną dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienia o charakterze procesowym. Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły wżycie przepisy ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U Nr 133, poz. 872 ze zm.) w oparciu, o który decyzją z dnia [...] grudnia 2001r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie z dniem 1 stycznia 1999r. przez Województwo [...] z mocy prawa nieodpłatnie prawa własności gruntów – zabudowanych nieruchomości Skarbu Państwa będących we władaniu Teatru im. [...] w [...], objętych księgami wieczystymi KW nr [...], KW nr [...], KW nr [...]. Ustawa Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną nie zawiera własnej definicji pojęcia "mienie" oraz pojęcia "władanie". Terminy te są jednakże zdefiniowane w Kodeksie cywilnym, regulującym stosunki cywilnoprawne między osobami fizycznymi i osobami prawnymi (art. 1 kc). Samorządowe województwo oraz Skarb Państwa są, z punktu widzenia prawa cywilnego, osobami prawnymi. Zatem do ich wzajemnych relacji cywilnoprawnych stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Zgodnie z Kodeksem cywilnym mieniem jest własność i inne prawa majątkowe ( art. 44 ). Oznacza to, że mienie zostało zdefiniowane przez jego desygnaty, którymi są własność i inne prawa majątkowe. Własność należy rozumieć w znaczeniu cywilistycznym jako rodzaj najsilniejszego prawa do rzeczy o charakterze bezwzględnym (art. 140 w związku z art. 45 kc). Z kolei inne prawa majątkowe stanowiące mienie muszą mieć charakter majątkowy, czyli mieć wartość majątkową w obrocie, bez względu na to, czy są zbywalne (mogą stanowić przedmiot obrotu), czy też są niezbywalne jako ściśle związane z określoną osobą, a także niezależnie od tego, czy mają za przedmiot rzecz. O faktycznym władaniu rzeczą (lub faktycznym władztwie nad rzeczą) stanowią między innymi art. 222 kc, 336 kc, 338 kc, 339 kc, 3431 kc i 349 kc. Wymienione przepisy opisują władanie w ujęciu cywilistycznym jako synonim posiadania. Jest to stan faktyczny, polegający na faktycznym władztwie nad rzeczą, przez które rozumie się samą możność władania rzeczą. Oznacza to, że władanie może być odniesione jedynie do rzeczy, podczas gdy inne prawa majątkowe mieszczące się w pojęciu mienia, mogą mieć za przedmiot nie tylko rzecz. Cywilnoprawne pojęcie "władanie" (odnoszące się tylko do rzeczy) nie przystaje zatem do pojęcia "innych praw majątkowych" jako desygnatu pojęcia "mienie". W tym znaczeniu nie można "władać" innymi prawami majątkowymi, które nie mają za przedmiot rzeczy. Przepis art. 60 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ogranicza się do pojęcia "władanie" bez bliższego określenia, że jest to "władanie faktyczne". Przepis ten nie operuje pojęciem władztwa faktycznego, a zatem nie można przyjąć, że spełnienie przesłanki w postaci jakiegokolwiek posiadania rzeczy, uzasadnia stwierdzenie, że podmiot faktycznie władający rzeczą w takim znaczeniu, nabywa jej własność na podstawie powołanego przepisu. Możliwe w związku z tym jest przyjęcie, że użyte w art. 60 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną pojęcie "władanie" nie może być identyfikowane z pojęciem "faktyczne władanie", jakim posługuje się Kodeks cywilny i może podlegać wykładni co do jego normatywnego znaczenia odmiennej od tej, która stosowana jest w przypadku przytoczonych wcześniej przepisów Kodeksu cywilnego. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.), mieniem województwa jest własność i inne prawa majątkowe nabyte przez województwo lub inne wojewódzkie osoby prawne (art. 47 ust. 1), przy czym województwo jest w stosunkach cywilnoprawnych podmiotem praw i obowiązków, które dotyczą mienia województwa nie należącego do innych wojewódzkich osób prawnych (art. 47 ust. 3). Nabycie mienia województwa następuje na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym i innych ustawach, a także w drodze przekazania mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych na zasadach określonych w ustawie o samorządzie województwa (art. 48). Inną ustawą w rozumieniu art. 48 ustawy o samorządzie województwa, określającą zasady nabywania mienia przez samorządowe województwo, jest między innymi ustawa z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Z art. 48 ustawy o samorządzie województwa wynika, że nabycie przez województwo jako osobę prawną mienia, czyli własności i innych praw majątkowych może nastąpić m. in. w wyniku swoistego "uwłaszczenia" określonego mienia (nabycia praw majątkowych z mocy prawa), lub w wyniku "wyposażenia" województwa w mienie, polegającego na przekazaniu mu mienia Skarbu Państwa. Z kolei w art. 51 tej ustawy mówi się, że nabycie przekazywanego mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych następuje wraz z obciążeniami, które powinny być ujawnione w decyzji o przekazaniu. Wyjątek, do którego nie stosuje się przepisu art. 51 ust. 1 są zobowiązania Skarbu Państwa oraz państwowych osób prawnych, wynikających z działalności organów i instytucji władających przekazywanym mieniem, powstałych przed dniem jego przejęcia przez województwo, o których mowa w art. 51 ust. 3 cytowanej wyżej ustawy. W świetle powyższych rozważań, należy wskazać, iż Województwo [...], które nabyło z mocy prawa własność gruntu, nie nabyło jednakże wierzytelności Skarbu Państwa. Zostały one bowiem zabezpieczone na użytkowaniu wieczystym, które jest majątkiem Teatru im. [...]. Ustanowiona na prawie użytkowania wieczystego, przysługującego Teatrowi im. [...] w [...] hipoteka, stanowi ograniczone prawo rzeczowe i jest ściśle związana z wyżej opisaną nieruchomością. Została więc ona ustanowiona na rzecz konkretnego podmiotu i jest z nim związana. Należy mieć przy tym na względzie to, że skarżący nie jest następcą generalnym Skarbu Państwa, a jest nim tylko w takim zakresie w jakim wskazuje na to ustawa (art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ). W myśl zaś przepisu art. 65 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece ( tj. Dz. U. z 2001r. Nr 124, poz. 1361 ze zm. ) hipoteka zabezpiecza wierzytelność. Przedmiotowa hipoteka stanowi więc wierzytelność Skarbu Państwa i może być przeniesiona jedynie z wierzytelnością, którą zabezpiecza. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2001r. przekazał Województwu [...] mienie, ale w rozumieniu przepisu art. 60 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998r., przedmiotowa hipoteka nie mieści się w zakresie tego pojęcia i nie stanowi mienia. Teatr im. [...] w [...] władał przedmiotowym mieniem na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1998r. Na rzecz teatru zostało przekazane użytkowanie wieczyste gruntów. Obiekty budowlane w części zostały przekazane odpłatnie. Dla zabezpieczenia roszczeń z tego tytułu Skarb Państwa ustanowił hipoteki przymusowe.. Zabezpieczenie hipoteczne ustanowiono na użytkowaniu wieczystym, które przysługuje Teatrowi im. [...] w [...], co wskazano w księgach wieczystych. Teatr im. [...] w [...] w dniu 31 grudnia 1998 r. był państwową osobą prawną władającą mieniem Skarbu Państwa, którego majątek stanowiło prawo własności budynków i prawo użytkowania wieczystego gruntów przedmiotowej nieruchomości. Z dniem 1 stycznia 1999 r. Teatr stał się samorządową osobą prawną, która zachowała swój majątek (z art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998r.). Województwo [...] nabyło z mocy prawa własność gruntu (art. 60 ustawy). Nie nabyło jednakże wierzytelności Skarbu Państwa zabezpieczonej na prawie użytkowania wieczystego, które jest majątkiem Teatru im. [..] w [...] ( art. 60 ust. 2 ustawy). Należy pamiętać przy tym, że żaden przepis ustawy nie wskazuje, iż z chwilą stwierdzenia nabycia z mocy prawa nieruchomości następuje wygaśnięcie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką lub przejście praw z tego tytułu na podmiot, który mienie to nabywa. Gdyby jednak hipotetycznie podzielić tok rozumowania prezentowany przez skarżącego, to co należałoby zrobić w zaistniałej sytuacji kiedy to hipoteka ustanowiona byłaby nie na rzecz Skarbu Państwa, lecz np. na rzecz banku, gminy albo osoby fizycznej. Niepodobieństwem wydaję się w takiej sytuacji, aby prawo to, bez zgody wierzyciela, przysługiwało podmiotowi, który nabywa mienie Skarbu Państwa z mocy w/w przepisów ustawy z dnia 13 października 1998r. Skarżący zarzuca również, że Wojewoda [...] w sentencji powołanej decyzji nic nie mówi o hipotece. Zdaniem składu orzekającego organ administracji nie był zobligowany do wypowiadania się w tym względzie, ponieważ nie rozporządzał tym prawem. Pomimo to jednak, w uzasadnieniu decyzji, wyjaśnił tę kwestię. Tak więc w tych okolicznościach argumenty prezentowane w skardze nie mogą zostać uwzględnione. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło