I SA 1869/03

WyrokWSA w Warszawie2004-11-24

Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Joanna Banasiewicz, Krystyna Kleiber

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił przyznania odszkodowania za nieruchomość przejętą na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r., mimo że następcy prawni dawnych właścicieli zostali pozbawieni faktycznego władania nieruchomością po dniu 5 kwietnia 1958 r.? Czy organ prawidłowo zebrał materiał dowodowy w sprawie?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej naruszył przepisy postępowania, w szczególności zasadę zbierania dowodów z urzędu, nie wyjaśniając w sposób należyty daty faktycznego pozbawienia władztwa nad nieruchomością oraz jej obecnego położenia i okresu objęcia w zarząd. Brak tych ustaleń uniemożliwia prawidłową ocenę, czy spełniona została przesłanka przyznania odszkodowania zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku J.S. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość przejętą na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy odmówił przyznania odszkodowania, uznając, że następcy prawni dawnych właścicieli utracili faktyczne władanie nieruchomością przed 5 kwietnia 1958 r. Wojewoda Mazowiecki utrzymał tę decyzję w mocy. J.S. zaskarżył decyzję, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zasądzono od Wojewody Mazowieckiego na rzecz J.S. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Krystyna Kleiber (spr.) Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2004 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz J. S. kwotę 270,- (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA 1869/03 UZASADNIENIE Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy po rozpatrzeniu złożonego przez J.S. w dniu 7 października 1998 r. wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w Warszawie przy ul. [...], oznaczoną jako hip. [...] o powierzchni [...] odmówił jego przyznania. W uzasadnieniu wyjaśnił co następuje. Nieruchomość położona w Warszawie przy ul. [...], oznaczona jako hip. [...] o powierzchni [...]. znajduje się na obszarze objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279). Z dniem wejścia w życie dekretu (21 listopada 1945 r.) grunty nieruchomości warszawskich – w tym grunt przedmiotowej nieruchomości – przeszły na własność gminy m. st. Warszawy, a od 1950 r. – na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz.U. Nr 14, poz. 130) – na własność Skarbu Państwa. Zgodnie z zaświadczeniem Sądu Powiatowego dla Warszawy [...] z dnia [...] kwietnia 1957 r., nr [...], współwłaścicielami nieruchomości opisanej jako działka nr [...] o powierzchni [...], hip. [...], byli F.S. i A.S., niepodzielnie po połowie. Zgodnie z informacją przekazaną przez Wydział Skarbu Państwa i Przekształceń Własnościowych Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2002 r. znak [...] dawni właściciele nie złożyli wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do przedmiotowej nieruchomości w trybie art. 7 powołanego wyżej dekretu z dnia 26 października 1945 r. W dniu 7 października 1998 r. J.S. wystąpił o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Prawo do występowania z roszczeniem wnioskodawca udowodnił poprzez dostarczenie: 1. Prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w L. Wydział Cywilny z dnia [...] maja 2002 r., sygn. akt. [...] na mocy, którego spadek po F. S. w całości nabyła siostra A.S.; 2. Prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w L.Wydział Cywilny z dnia [...] sierpnia 1986 r. na mocy którego spadek po A.S. w całości nabył J.S.. Kwestię odszkodowań za nieruchomości przejęte dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy reguluje obecnie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543), zgodnie z którym odszkodowanie może być przyznane tylko za: 1) gospodarstwo rolne, jeżeli poprzedni właściciele lub ich następcy prawni zostali pozbawieni faktycznego władania tym gospodarstwem po dniu 5 kwietnia 1958 r.; 2) dom jednorodzinny, jeżeli przeszedł on na własność Państwa po dniu 5 kwietnia 1958 r., lub 3) działkę, która przed dniem wejścia w życie dekretu (a więc przed 21 listopada1945 r.) mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, jeżeli były właściciel bądź jego następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nią po dniu 5 kwietnia 1958 r. Aktualnie nieruchomość oznaczona jako hip. [...] stanowi część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] stanowiącej własność Skarbu Państwa i od dnia [...] grudnia 1955 r. znajduje się we władaniu [...] "R." S.A. Nieruchomość ta objęta była lokalizacją szczegółową nr [...] wydaną przez Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy Stołeczny Zarząd Architektury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 1956 r. Przy piśmie z dnia 21 sierpnia 2002 r. [...] "R." S.A. przesłało kopie protokółu z dnia [...] czerwca 1956 r. stwierdzającego oddanie do użytku w dniu [...] grudnia1955 r. budynku nr [...] – wybudowanego wraz z drogę dojazdową na gruncie objętym obecnie roszczeniem o odszkodowanie. Z ogólnego planu zabudowy m.st. Warszawy zatwierdzonego przez Ministerstwo Robót Publicznych dnia [...] sierpnia 1931 r. wynika, że nieruchomość położona przy ul. [...] znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę luźną, 2 kondygnacje, do 9 m wysokości i 30% powierzchni zabudowy. Z powyższego wynika, że chociaż grunt oznaczony hip. [...] mógł być przeznaczony pod budownictwo jednorodzinne, to jednak dawni współwłaściciele utracili faktyczną możliwość władania przedmiotową nieruchomością przed dniem 5 kwietnia 1958 r. W sytuacji gdy jedna z podstawowych przesłanek ustalenia odszkodowania nie została spełniona odszkodowanie nie przysługuje. Odwołanie od tej decyzji do Wojewody Mazowieckiego złożył spadkobierca właścicieli nieruchomości J.S., wnosząc o jej uchylenie i uwzględnienie wniosku o przyznanie mu odszkodowania. Zdaniem J. S. organ pierwszej instancji nie przeprowadził wnikliwego postępowania wyjaśniającego, a w szczególności nie wyjaśnił dlaczego decyzja o lokalizacji szczegółowej, na którą powołuje się "R." nosi datę [...] grudnia 1956 r., a decyzja o przekazaniu działki jest datowana [...] lutego 1957 r. podczas gdy kserokopia protokołu oddania budynku nr [...] oddanego jakoby do użytku w grudniu 1955 r. jest datowana jeszcze wcześniej [...] czerwca 1956 r. Wyjaśnił też, że nie dostał kserokopii dokumentów do wglądu i nie został przesłuchany. Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. Wojewoda Mazowiecki po rozpatrzeniu odwołania J.S. od wydanej z upoważnienia Prezydenta m.st.Warszawy decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. utrzymał ją w mocy, podkreślając w uzasadnieniu, że powołana w rozstrzygnięciu decyzji nieruchomość [...] przy ul. [...] została przejęta na rzecz Skarbu Państwa w trybie przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279). W sprawie odszkodowania za przedmiotowy grunt ma aktualnie zastosowanie przepis art. 215 powołanej w rozstrzygnięciu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. W myśl ust. 2 odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość przysługuje za działkę, która przed dniem wejścia w życie dekretu wymienionego w ust.1 mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, jeżeli poprzedni właściciel bądź jego następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nią po dniu 5 kwietnia 1958 r. Użyte w art. 215 ust. 2 sformułowanie "pozbawiony faktycznej możliwości władania" odnosi się do stanu faktycznego działki. Chodzi tu zatem o taką sytuację, w której poprzedni właściciel zostaje definitywnie pozbawiony możliwości jakiegokolwiek korzystania z działki, co następowało zazwyczaj w chwili jej rzeczywistego zajęcia w związku z realizacją inwestycji państwowych. Przesłanka wskazana w art. 215 może być ustalona jedynie na podstawie dowodów potwierdzających fakt i datę zajęcia pod inwestycję, ogrodzenia terenu, rozpoczęcia budowy itd. Organ pierwszej instancji po analizie materiału dowodowego uznał, że w stosunku do przedmiotowej nieruchomości jedna z podstawowych przesłanek ustalenia odszkodowania nie została spełniona. Następcy prawni byłych właścicieli utracili faktyczną możliwość władania nieruchomością przed 5 kwietnia 1958 r. a dokonana przez organ orzekający ocena materiału dowodowego jest więc prawidłowa. J.S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy: - poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę w szczególności przesłuchania skarżącego na okoliczności położenia spornej działki i nie ustosunkowanie się do sprzeczności w przesłanych przez [...] "R." dokumentach podnoszonych w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji; 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, że przedmiotowa działka została przekazana we władanie podmiotowi państwowemu przed dniem 5 kwietnia 1958 r. wnosząc o - uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej przez nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny będąc z dniem 1 stycznia 2004 r. właściwym z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1571 z późn. zm.) do rozpoznania niniejszej skargi – zważył: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie tej organ naruszył przepisy art. 7 i 77 kpa zakreślające zasadę zbierania z urzędu wszelkich dowodów celem ustalenia istoty sprawy. Tak więc nie rolą skarżącego ani też [...] "R." było dostarczenie dokumentacji dotyczącej przedmiotowej działki, lecz obowiązkiem Prezydenta m.st. Warszawy, uzyskanie jej. Dokumentacja dotycząca przekazania szeregu działek w tym działki skarżącego w zarząd [...] "R." pozostaje nie tylko w posiadaniu tego podmiotu, co wynika z pisma z dnia [...] stycznia 2000 r., ale również w jednostce administracji publicznej, która objęła dokumenty Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy. Przepis art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami jako warunek przyjmuje, iż faktyczne władztwo nad nieruchomością ustało po dniu 5 kwietnia 1958r. i zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego data ta ma wskazać na utratę faktycznego władania, a nie teoretyczną, wynikającą z dokumentacji prawnej – wyrok z dnia 20 grudnia 1988 r., sygn. akt IV SA 945/88. Wyjaśnienia wymaga więc data faktycznego pozbawienia władztwa byłych właścicieli przedmiotowej działki. Pozostaje też otwarta sprawa gruntu działki należącej do A. i F.S. na obecnych mapach. W aktach organu znajduję się również dokumentacja dotycząca działki należącej do A.S. o różnym numerze geodezyjnym lecz tożsamym adresie – ul. [...]. Jest oczywiste, że obecne oznaczenie działki jest inne, nie mniej skoro organ odmówił odszkodowania za działkę – winien ustalić w którym miejscu obecnej nieruchomości podmiotu gospodarczego działka ta się znajduje i od jakiej daty objęta była zarządem tegoż podmiotu. Ustaleń tych nie dokonał organ pierwszej instancji. Wojewoda Mazowiecki pomimo tych braków utrzymał decyzję Prezydenta m.st. Warszawy w mocy. Z tych względów na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) decyzję należało uchylić, a stosownie do art. 152 stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. O kosztach rozstrzygnięto stosownie do art. 200 cytowanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło