I SA 2011/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Irena Kamińska (spr.) Sędziowie NSA - Izabella Kulig-Maciszewska WSA - Daniela Kozłowska Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2004 r. sprawy ze skargi J. K. i D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości. 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2002 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. W dniu 19 sierpnia 2002 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga J. i D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2002 r. opiniujące pozytywnie wstępny podział działki nr ew. [...] położonej w K., pod warunkiem wydzielenia drogi, zaprojektowanej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz uwzględnienia dokonanego już podziału tej działki decyzją Wójta Gminy z dnia [...] marca 2002 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 29 kwietnia 2002 r. wpłynął do Wójta Gminy B. wniosek złożony przez J. i D. K. o wydanie opinii co do zgodności proponowanego podziału działki nr [...] położonej we wsi K. z ustaleniami planu miejscowego. W dniu [...] maja 2002 r. Wójt wydał postanowienie znak [...] pozytywnie opiniujące wstępny projekt podziału przedmiotowej działki pod warunkiem wydzielenia części gruntu pod nową drogę projektowaną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz uwzględnienia już dokonanego podziału nieruchomości, zatwierdzonego decyzją Wójta z dnia [...] marca 2002 r. Na to postanowienie w dniu 04 czerwca 2002r. J. i D. K. złożyli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zakresie podanych warunków. W uzasadnieniu podniesiono, że Urząd Gminy złamał ogólnie obowiązujące zasady przez dokonanie podziału gruntu bez zgody właścicieli oraz bez uzgodnienia warunków zakupu gruntu pod projektowaną ulicę. Zakwestionowano też kompetencje Rady Gminy do uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Ponadto właściciele wyrazili zgodę na wydzielenie jedynie 3-metrowego pasa swojego gruntu pod projektowaną drogę i to pod warunkiem, że sąsiedzi także oddadzą pas ziemi podobnej wielkości, i że będzie to droga prywatna. Organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu stwierdził, że Rada Gminy ma prawo do uchwalania planów zagospodarowania przestrzennego na podstawie ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. Nr 15 z 1999 r., poz. 139 ze zm.). Podniesiono także, iż plan zagospodarowania przestrzennego wschodniej części Gminy B., zatwierdzony uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. nie został zakwestionowany prawnie i dlatego organy administracji muszą się do niego stosować. W związku z tym szerokość projektowanej drogi nie może być obecnie kwestionowana. Ponadto stwierdzono, iż postępowanie dotyczące podziału nieruchomości nie musi wiązać się z ustaleniami w zakresie wykupu gruntów pod drogi publiczne. W dniu 14 sierpnia 2002 r. od tego orzeczenia J. i D. K. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem skarżących postanowienie Wójta zatwierdzające pozytywnie wstępny podział ich działki nie powinno być wydane pod warunkiem ponieważ projektowany podział działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, podzielone działki mają zapewniony dostęp do drogi publicznej oraz nie zachodzą przesłanki z art. 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.). Ponadto nie zgadzają się na przekazanie części swego gruntu na drogę publiczną bez odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, z uwagi na to, że kwestionowana droga jest zatwierdzona w planie zagospodarowania przestrzennego i projekt podziału, który by jej nie uwzględniał byłby niezgodny z założeniami tego planu. Ponadto podział geodezyjny nieruchomości nie jest równoznaczny z jej wywłaszczeniem, dlatego argumenty skarżących w tym zakresie są bezzasadne. Sąd zważył, co następuje: W związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, skarga choć złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie bowiem z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych względów niż wskazane przez skarżących. Własność jest prawem bezwzględnym oraz skutecznym wobec wszystkich. Granice ochrony własności wynikają z przepisów ustawowych, z reguły o charakterze administracyjnym. Między innymi także ustawa o gospodarce nieruchomościami określa takie ograniczenia. Wynikają one z konieczności realizacji celów publicznych, w tym z ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Należą do nich przepisy dotyczące podziału nieruchomości - art. 92-98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 46, poz. 543). Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje planowanie lokalne, a jego uchwalenie należy do wyłącznej właściwości rad gmin. Uchwalony ostatecznie plan miejscowy jest źródłem prawa miejscowego i ma moc obowiązującą na obszarze, którego dotyczy. Dlatego zgodność z planem miejscowym jest zasadniczym kryterium dopuszczalności podziału nieruchomości. Podziału nieruchomości można dokonać na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny ( najczęściej właściciela) lub z urzędu. W przedmiotowej sprawie projekt podziału nieruchomości, jako niezbędny do realizacji celów publicznych (budowa drogi) - został dokonany z urzędu i zatwierdzony decyzją Wójta Gminy S. nr [...] w dniu [...] lutego 2002 r. Tym samym działka o wielkości 7000m2 i nr ew. [...] została podzielona na dwie nowe działki [...] o pow. 6648 m2 oraz [...] o pow. 352 m2. Decyzja ta nie została zaskarżona i jako prawomocna stała się obowiązującym aktem, a działka nr ew. [...] przestała istnieć. W piśmiennictwie przyjmuje się, że do podziału nieruchomości dochodzi, gdy powstaje nowa nieruchomość wydzielona geodezyjnie i odrębnie oznaczona w ewidencji gruntów (Gospodarka nieruchomościami. Przepisy i komentarz - J. Szachułowicz, M. Krassowska, A. Łukaszewska Wyd. Praw. LEXIS NEXIS Warszawa 2002, str. 264). Jednak postanowienie Wójta z dnia [...] maja 2002 r. pozytywnie opiniujące wstępny projekt podziału działki dotyczy nieistniejącej już działki [...], bo podzielonej na dwie nowe, oznaczone w ewidencji numerami [...] i [...]. Ponadto decyzja nr [...] z dnia [...] lutego 2002 r. oraz postanowienie z dnia [...] maja 2002 r. są aktami wzajemnie sprzecznymi. W decyzji działka oznaczona nr ew [...] ma powierzchnię 352m2, a według postanowienia działka oznaczona tym numerem miałaby ok. 180 m2. Podobnie działka [...] - w decyzji został zatwierdzony projekt podziału w którym powierzchnia tej działki wynosi 6648m2, natomiast postanowienie pozytywnie opiniuje projekt podziału, gdzie ta sama działka - przeznaczona zresztą pod drogę publiczną - ma powierzchnię 0, 00 ha. W tej sytuacji nasuwa się wątpliwość, czy tak oznaczona działka w ogóle istnieje. Ponadto wskazane działki mają nie tylko inne powierzchnie, ale także są inaczej usytuowane na załączonych planach. Sąd uznał, że nie jest możliwe pozytywne zaopiniowanie podziału nieruchomości, która już nie istnieje w sensie geodezyjnym i prawnym. Kolejnym podziałem mogła zostać objęta co najwyżej działka [...]. Dlatego, zdaniem sądu, organ właściwy do wydania opinii w sprawie podziału zobowiązany jest do zbadania możliwości podziału oraz zamierzonego przeznaczenia działek i w sytuacji, gdy projekt podziału jest sprzeczny z dokonanymi wcześniej podziałami opinia powinna być negatywna. W tym stanie sprawy - na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) - postanowienie Wójta z dnia [...] maja 2002 r. oraz utrzymujące je w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. należało uchylić i stwierdzić, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 wspomnianej ustawy.