I SA 2082/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) As. WSA Maria Tarnowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi P.Z. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oddala skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z [...] sierpnia 2003 r. nr: [...], utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. nr: [...] orzekającą o odmowie nadania P.Z. licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Z ustaleń organu wynika, że P.Z. wystąpił w dniu 15 grudnia 1999 r. z wnioskiem o nadanie licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami na podstawie art. 232 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. nr 46, poz. 543 ze zm.), który stanowi, że osoby wykonujące działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami przez okres dłuższy niż 5 lat przed dniem 1 stycznia 1998 r. mogą być zwolnione z obowiązku ukończenia kursu kwalifikacyjnego, odbycia praktyki zawodowej i obowiązku złożenia egzaminu. W dniu 24 września 2002 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna do spraw uprawnień i licencji zawodowych, w oparciu o złożone przy wniosku P.Z. dokumenty, przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne, które zakończyło się wynikiem negatywnym. Na podstawie negatywnej opinii Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją nr: [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. orzekł o odmowie nadania P.Z. licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Pismem z dnia 10 lutego 2003 r. P.Z. wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zostało doręczone szereg dokumentów szczegółowo wymienionych w uzasadnieniu decyzji. Pismem z dnia 14 marca 2003 r. P.Z. został zawiadomiony o wyznaczeniu terminu i miejsca postępowania kwalifikacyjnego na dzień 15 kwietnia 2003 r. w W. i ponownie poinformowany o możliwości uzupełnienia wniosku dokumentami mogącymi mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W postępowaniu kwalifikacyjnym przeprowadzonym w dniu 15 kwietnia 2003 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna umocowana przepisem art. 232 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami do dokonywania zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 3 tego artykułu, stwierdziła, że przedłożone przy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dokumenty potwierdzają działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami dopiero od 5 października 1993 r. Wnioskodawca przedłożył zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 23 czerwca 1993 r. wskazując, że między innymi usługami mógł wykonywać działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami od dnia 1 lipca 1993 r. Przedłożył także dokumenty potwierdzające pośrednio, że rozpoczął taką działalność po 5 października 1993 r. (rachunki za ogłoszenia prasowe). Komisja Kwalifikacyjna zwróciła uwagę, że umowa najmu z 1 maja 1990 r. dotycząca lokalu mieszkalnego zawarta między L.Z. a J.K. potwierdzona przez Kancelarię Prawno – Patentową P.Z. nie jest wystarczającym dowodem dla uznania, że Wnioskodawca prowadził w roku 1990 działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Komisja nie uznała również zawiadomień o przetargach i innych dokumentów wskazujących na zupełnie odmienne działania (pełnomocnictwo z 10 kwietnia 1991 r.), rachunku za ogłoszenie z dnia 23 listopada 1992 r. K. L. oraz zaświadczenia adwokata S.Z. za dokumenty poświadczające faktyczne wykonywanie działalności w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami przez P.Z.. Wobec powyższego Państwowa Komisja Kwalifikacyjna utrzymała swoje stanowisko wyrażone w protokole z dnia 24 września 2002 r. i stwierdziła, że Wnioskodawca nie wykazał, że wykonywał w okresie dłuższym niż 5 lat przed dniem 1 stycznia 1998 r. działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Postępowanie kwalifikacyjne zakończyło się zatem wynikiem negatywnym. Mając na uwadze negatywną opinię Komisji z dwóch postępowań kwalifikacyjnych, które zostały przeprowadzone w dniach 24 września 2002 r. i 15 kwietnia 2003 r., organ orzekł jak w sentencji decyzji gdyż podstawą nadania licencji zawodowej, zgodnie z art. 191 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest pozytywny wynik postępowania kwalifikacyjnego. W skardze na decyzję z dnia [...] sierpnia 2003 r. P.Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...].01.2003 r. Jako podstawę skargi wskazał naruszenie prawa materialnego, to jest ustawy z 21.08.1992 r. o gospodarce nieruchomościami oraz naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. art. 7, 8, 9, 10, 75, 77 i 78 kpa. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł przede wszystkim, że nieuzasadnione jest kwestionowanie przez organ wykonywania przez skarżącego czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w kancelarii adwokackiej swojego ojca adwokata S.Z., co zostało stwierdzone zaświadczeniami wystawionymi przez tegoż adwokata, a tym samym nie uznanie przez organ, że skarżący wykonywał czynności pośrednictwa przez okres dłuższy niż 5 lat przed dniem 01.01.1998 r. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 .07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Tak więc w rozpoznawanej sprawie zaskarżone skargą decyzje podlegają ocenie Sądu tylko pod względem ich zgodności z prawem. Przepis art. 232 ust. 1 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 4, poz. 543 ze zm.), będący normą szczególną w stosunku do przepisów tej ustawy regulujących postępowanie kwalifikacyjne, określa sytuacje, kiedy osoby ubiegające się o nadanie licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami mogą być zwolnione z obowiązku ukończenia kursu kwalifikacyjnego, odbycia praktyki zawodowej oraz złożenia egzaminu. Uzależnione jest to od wykonywania przez te osoby przed wejściem w życie ustawy z 21.08.1997 r. działalności zawodowej w omówionym zakresie przez okres przewidziany w art. 232 ust. 1 pkt 2-3. W świetle tego przepisu osoba zainteresowana uzyskaniem licencji zawodowej winna udowodnić działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w rozumieniu art. 180 ust. 1 powołanej ustawy. Treść art. 232 ust. 2 w związku z art. 191 ust. 1 i art. 192 tej ustawy wskazuje, że w przypadku określonym w art. 232 ust. 1 pkt 3 postępowanie o nadanie licencji składa się z dwóch etapów. Pierwszy ma miejsce przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną, która po przeprowadzeniu stosownego postępowania wyjaśniającego przedstawia swoje stanowisko, pozytywne lub negatywne dla zainteresowanego, właściwemu organowi centralnemu, którym w dacie wydania zaskarżonej decyzji był Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Tylko Komisja jest uprawniona do oceny przedstawionych przez stronę dokumentów mających potwierdzać spełnienie przez nią warunków ustawowych do uzyskania licencji. Organ centralny uprawnień w tym zakresie nie posiada. W drugim etapie postępowania o nadanie licencji w oparciu o stanowisko Komisji, która ma charakter wiążący dla organu centralnego, organ ten nadaje licencję zawodową lub wydaje decyzję odmawiającą jej nadania. W rozpoznawanej sprawie postępowanie kwalifikacyjne przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną dwukrotnie zakończyło się wynikiem negatywnym dla skarżącego. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, będąc związany takim stanowiskiem Komisji, wydał decyzję z dnia [...].01.2003 r., którą odmówił nadania P.Z. licencji zawodowej zaś po ponownym rozpatrzeniu sprawy zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję. Z przytoczonych wyżej przepisów i ich interpretacji wynika więc, że zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...].01.2003 r. są zgodne z prawem a zatem nie zostały potwierdzone zarzuty skargi, iż zostały one wydane z naruszeniem przepisów prawa powołanych w skardze. Również postępowanie przed krajową Komisją Kwalifikacyjną nie narusza prawa. Organ ten dokonał oceny przedstawionych przez skarżącego dokumentów mających potwierdzać spełnienie warunków ustawowych do uzyskania licencji zawodowej, a stanowisko swoje co do tej oceny szczegółowo uzasadnił. Co do zaświadczeń wystawionych przez adwokata S.Z. Komisja odniosła się szczegółowo w protokole z postępowania kwalifikacyjnego z dnia 24.09.2002 r. Komisja odniosła się również merytorycznie do dokumentów załączonych do wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, co wynika z protokołu postępowania kwalifikacyjnego z dnia 15.04.2003 r. Uzasadnienie skargi sprowadza się do polemiki z tymi ocenami Komisji, co nie może podważać prawidłowości postępowania przed tą Komisją. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.