I SA 210/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska Sędziowie: NSA Anna Lech NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego 1/ uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2001 r. - znak [...] 2/ stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002r. znak [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2001r. nr [...] wzywające A. K. do udostępnienia nieruchomości położonej w W. oznaczonej jako działka nr [...] i [...] w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej i łączności, pod rygorem zastosowania przymusu bezpośredniego. W uzasadnieniu wskazano, że A. K. nie wykonał dobrowolnie ciążącego na nim obowiązku udostępnienia nieruchomości w celu wykonania prac konserwatorskich linii elektroenrgretycznej wynikającego z art. 124 ust.6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U Nr 115 poz. 741 ze zm.) Nie wykonanie obowiązku wynikającego wprost z ustawy stanowi podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie wniosku wierzyciela złożonego wraz z tytułem wykonawczym. W tej sytuacji egzekucja administracyjna jest zasadna, zaś organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Na powyższe postanowienie wniósł skargę A. K domagając się jego uchylenia. W skardze podnosi, że do dnia złożenia skargi nie otrzymał odszkodowania za nieruchomości zajętą pod trakcje elektryczną. Kwestionuje również pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, że kwestia odszkodowania za zajęcie nieruchomości jest zagadnieniem odrębnym nie mającym związku z postanowieniem egzekucyjnym. Wskazuje ponadto, iż w postanowieniu wezwano go do udostępnienia nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] i [...], podczas gdy jedynie działka [...] stanowi jego własność. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty podane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zm.) ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004r. Stosownie do treści art. 97 cytowanej wyżej ustawy sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153, póz. 1270). Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa dającym podstawy do wznowienia postępowania. Organy administracji orzekające w obu instancjach zobowiązały skarżącego do udostępnienia nieruchomości stanowiącej działki nr [...] i [...] P. sp. z o.o. z siedzibą w W. w celu dokonania czynności związanych z konserwacją urządzeń znajdujących się na tej nieruchomości. Jednakże umknął uwadze organów fakt, że działka o nr ew. [...] stanowi własność M. A. i nie powiadomiły jej o toczącym się postępowaniu ,choć postępowanie to powinno objąć wszystkie osoby, którym przysługiwał przymiot strony w tym postępowaniu, to znaczy wszystkie osoby, które swoje prawa do tej nieruchomości wywodzą z tytułu prawnorzeczowego. W aktach sprawy znajduje się akt notarialny sporządzony 23 listopada 1990 r., z którego wynika, że H. i K. małżonkowie K. przenieśli nieodpłatnie własność działki nr [...] na rzecz swej córki M. A. W tej sytuacji organy zobowiązane były doręczyć M. A. tytuł wykonawczy oraz poprzedzające go upomnienie, a także odpisy postanowień. Tymczasem organy doręczyły wspomniane dokumenty jedynie A. K. pomijając z naruszeniem art.10 §1 i 28 kpa, w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161) M. A. właścicielkę działki nr ew. [...]. Powyższe naruszenie prawa, jako dające podstawę do wznowienia postępowania w myśl art. 145 § 1 pkt.4 kpa stanowi przesłankę do uchylenia zaskarżonego aktu, o której mówi art.145 §1 pkt.1 lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153, póz. 1270). Rozpoznając ponownie sprawę organ winien rozpoznać ją z udziałem wszystkich stron, którym powinien zapewnić czynny udziału w każdym stadium postępowania (art.10 kpa). jak również poinformować o okolicznościach faktycznych i prawnych , które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania egzekucyjnego (art.9 kpa). Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 §1 pkt.1 lit.b i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.