I SA 2164/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) NSA Cezary Pryca Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1) uchyla zaskarżoną decyzje oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]r. ; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I SA 2164/03 UZASADNIENIE Wojewódzki Inspektorat Sanitarny w W., decyzją z [...] września 2003 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzje Powiatowego Inspektora Sanitarnego w. W. z [...] sierpnia 2003 r. nr [...] o braku podstawy do stwierdzenia u J. K. choroby zawodowej : przewlekłe [...]. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że w [...] Centrum Leczenia Chorób [...] Oddział [...][...] w O., gdzie J. K. przebywała w okresie [...] sierpnia 2002 r. – [...] sierpnia 2002 r., rozpoznano u niej [...] zmiany w [...] wywołane czynnikami zewnętrznymi (kontakt z [...]) i skierowano do Poradni Medycyny Pracy. [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Oddział w W. wydal w dniu [...] maja 2003 r. orzeczenie lekarskie nr [...]o braku podstaw do rozpoznania u J. K. choroby zawodowej. Orzeczenie wydano w oparciu o dokumentacje medyczną, ocenę narażenia zawodowego, która nie wykluczyła kontaktu z [...] podczas zatrudnienia w latach 1959 – 1985, i po konsultacji w Instytucie Medycyny Pracy w L. Badanie i konsultacje przeprowadzone w jednostkach orzeczniczych, upoważnionych do orzekania w zakresie chorób zawodowych, nie wykazały zmian należących do obrazu klinicznego przewlekłego [...], nie znaleziono więc podstaw aby stwierdzone u wyżej wymienionej schorzenia wiązać z pracą zawodową. Państwowy Inspektor Sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz w oparciu o ocenę narażenia zawodowego. Organa Inspekcji Sanitarnej są związane rozpoznaniem choroby podanym w orzeczeniu lekarskim i nie mają uprawnień do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego J. K. nie zgadza się z ustaleniem przez organ braku podstaw do stwierdzenia u niej choroby zawodowej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest uzasadniona gdyż zaskarżona decyzja odwoławcza jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Szczegółowe zasady postępowania w sprawach rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr. 132, poz. 1115) . Z materiału dokumentacyjnego wynika, że w sprawie zostało wydane orzeczenie lekarskie przez jednostkę orzeczniczą pierwszego stopnia – [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Oddział w W. W orzeczeniu tym stwierdzono brak podstaw do rozpoznania u J. K. przewlekłego [...]. Zgodnie z § 6 ust. 3 powołanego rozporządzenia orzeczenie lekarskie przesyła się również zainteresowanemu pracownikowi. Natomiast pracownik, który nie zgadza się z treścią orzeczenia lekarskiego może, stosownie do treści uregulowania zawartego w § 7 ust. 1 powoływanego rozporządzenia, wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez jednostkę orzeczniczą II stopnia. Wniosek o ponowne badanie składa się w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia lekarskiego. Z akt sprawy nie wynika aby J. K. otrzymała orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Skarżąca, po okazaniu jej wskazanego orzeczenia przez Sąd na rozprawie w dniu 10 września 2004 r. , zaprzeczyła by orzeczenie to zostało jej doręczone. Również organ odwoławczy, mimo zobowiązania przez Sąd, nie wykazał by orzeczenie zostało skarżącej prawidłowo doręczone (k.27). W tej sytuacji należy uznać, że organ pierwszej instancji wydał decyzję z naruszeniem § 6 ust. 3 i § 7 ust. 1 rozporządzenia z 30 lipca 2002 r. Pozbawiono tym samym J. K. prawa do wystąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez jednostkę orzeczniczą drugiego stopnia. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję sprzeczną z prawem również wydał wadliwą decyzję. Z tego względu decyzje organów obu instancji zostały uchylone. Organ ponownie przeprowadzi postępowanie w sprawie z zachowaniem unormowań zawartych w rozporządzeniu z dnia 30 lipca 2002 r. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c i art. 152 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.