I SA 2187/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie WSA Krystyna Kleiber (spr.) asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania J. G., decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] maja 2003 r. Decyzją tą Państwowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził u J. G. zatrudnionego L. [...] Sp. z o.o. na stanowisku pracownika ds. obsługi [...], choroby zawodowej pod postacią przewlekłej choroby narządu ruchu wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. (Dz.U. Nr 65, poz. 294). W uzasadnieniu wskazał. Poradnia Chorób Zawodowych [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Oddział w W. nadesłała orzeczenie lekarskie Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej z punktu [...] Wykazu Chorób Zawodowych. Zainteresowany odwołał się od orzeczenia do Instytutu Medycyny Pracy im. [...] w L. Instytut Medycyny Pracy wydał orzeczenie lekarskie nr [...] w dniu [...] kwietnia 2003 r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Czynności jakie wykonywał J. G. na stanowisku pracownika ds. obsługi [...] były zróżnicowane i nie charakteryzowały się monotypowością i powtarzalnością w długich przedziałach czasowych. Wyjaśnił, że rozpoznane u J. G. choroby układu ruchu pod postacią [...] w odcinku [...] i zmian zwyrodnieniowych w [...] nie mogą być rozpatrywane w aspekcie choroby zawodowej. Choroby te nie są następstwem sposobu wykonywania pracy. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymując w mocy decyzję jako prawidłową wyjaśnił, że po zapoznaniu się z zarzutem odwołania J. G., iż podczas badania lekarskiego w Instytucie Medycyny Pracy im. [...] w L. nie było wszystkich dokumentów, tak więc lekarze nie mogli mieć całego obrazu przyczynowo-skutkowego by wydać werdykt i tym samym ocena choroby nie mogła być dokładna i wnikliwa – wezwał go w dniu [...] lipca 2003 r. do ich złożenia. W dniu [...] sierpnia 200 3 r. J. G. dostarczył zaświadczenie z dnia [...] października 2001 r. informujące, że prosił lekarza prowadzącego badania profilaktyczne, o wydanie zaświadczenia, iż przebywa na zwolnieniu lekarskim i jest chory. Informacja tej treści jest zawarta również w historii choroby prowadzonej przez Specjalistyczną [...] Przychodnię Lekarską [...] S.A. i była w posiadaniu lekarzy orzeczników, którzy badali J. G. w celu rozpoznania choroby zawodowej. Innych dokumentów o przebiegu choroby lub zaświadczeń nie złożył. J. G. w dniu [...] października 2003 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę. Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu zarzucił wydanie decyzji krzywdzącej bez przeprowadzenia wnikliwego postępowania dowodowego oraz nie uwzględnienie okoliczności przytoczonych przez niego w składanych wyjaśnieniach. Pełnomocnik skarżącego w uzupełnieniu skargi wnosił o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego i przedłożył szereg dokumentów w tym odpis karty lekarskiej z dnia [...] listopada 2002 r., epikryzę lekarską z dnia [...] marca 2004 r. dotyczącą okresu od [...] lipca 2002 r. do [...] września 2003 r., kartę informacyjną choroby za okres od [...] września 2002 r. do [...] października 2003 r. i od [...] marca 2005 do [...] kwietnia 2005 r. oraz kartę pacjenta za okres od [...] marca 2004 r. do [...] kwietnia 2004 r. jak też odpis historii choroby od [...] listopada 2002 r. do [...] maja 2004 r. i dane z pobytu na leczeniu uzdrowiskowym w czerwcu 2004 r. Wojewódzki Inspektor Sanitarny wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym. Po pierwsze stosownie do treści art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1271), z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po drugie z treści art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe Wojewódzkie Sądy Administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Sąd bada zgodność decyzji administracyjnej z prawem obowiązującym w dacie jej wydania. Z tego względu zadaniem Sądu było zbadanie czy organ prawidłowo ocenił ustalenia faktyczne mające miejsce do daty wydania decyzji w drugiej instancji oraz ich zgodność z podstawą prawną rozstrzygnięcia. Natomiast przedmiotem oceny nie mogła być zasadność orzeczeń lekarskich wydanych w tej sprawie przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. – Oddział w W. oraz Instytut Medycyny Pracy w L. Orzeczenie lekarskie z Instytutu Medycyny Pracy w L. pochodzi z dnia [...] kwietnia 2003 r. Oznacza to, że dokumentacja złożona przez skarżącego, a dotycząca późniejszych okresów pozostaje również poza rozważaniami medycznymi. Instytut Medycyny Pracy potwierdził rozpoznanie pod postacią przewlekłego zapalenia [...] kości [...], [...] oraz zmian zwyrodnieniowych [...]. W tym więc zakresie dowodzenie jest zbędne. Orzeczenie to miało ustalić związek przyczynowy pomiędzy pracą wykonywaną przez J. G. w L. [...] – Spółka z o.o., a ustalonymi przez lekarzy schorzeniami. Skarżący w L. [...] zatrudniony był od [...] stycznia 2001 r. do [...] maja 2002 r. na stanowisku pracownika d.s. obsługi [...] w wymiarze [...] etatu. W uzasadnieniu orzeczenia Instytut wyjaśnił, że z dochodzenia epidemiologicznego wynika, że była to praca wymagająca dużego wysiłku fizycznego. Jednakże wykonywane czynności były zróżnicowane i nie charakteryzowały się monotypowością i powtarzaniem tych samych czynności obciążających jeden element układu ruchu (a szczególnie [...]) w długich przedziałach czasowych co mogłoby być przyczyną jej nadmiernego przeciążenia. Masa podnoszonych i przenoszonych przez pracownika przedmiotów nie przekraczała dopuszczalnych norm dla mężczyzn. Z wywiadu i dokumentacji medycznej wynika, że dolegliwości ze strony [...] ujawniły się po raz pierwszy w październiku 2001r. podczas korzystania ze zwolnienia lekarskiego z powodu infekcji [...]. Nie ma zatem podstaw aby doszukiwać się związku choroby z pracą w poprzednich okresach zatrudnienia. Z podanych wcześniej względów nie ma podstaw aby przyjąć, że choroba jest następstwem sposobu wykonywania pracy na stanowisku pracownika ds. obsługi [...]. Rozpoznane dodatkowo u pracownika choroby układu ruchu pod postacią [...] w odcinku [...] i zmian zwyrodnieniowych w [...] nie mogą być rozpatrywane w aspekcie choroby zawodowej, ponieważ nie są wymienione w wykazie chorób zawodowych. Podkreślić należy, że Instytut Medycyny Pracy dwukrotnie wydawał orzeczenie, a po raz pierwszy w dniu [...] kwietnia 2002 r. Podstawą prawną postępowania były przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zmianami) jako że następne Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132 poz. 1115) w § 10 przewidywano, że postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia rozporządzenia w życie, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. W pozycji 12-tej wykazu chorób zawodowych wskazano przewlekle choroby narządu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy, nadmiernym przeciążeniem: zapalenie pochewek ścięgnistych i kaletek maziowych, uszkodzenie łękotki, mięśni i przyczepów ścięgnistych, martwica kości nadgarstka, zapalenie nadkłykci kości ramieniowej, zmęczeniowe złamanie kości. Ocena okoliczności wywołujących chorobę należy również do orzeczeń lekarskich. Natomiast Sąd stwierdza, że dochodzenie epidemiologiczne zostało przeprowadzone prawidłowo. Uzyskano przebieg pracy zawodowej, zaświadczenia z zakładu pracy, pomiary wydatku energetycznego stanowiska wykonane na zlecenie pracodawcy, informację z rehabilitacji w uzdrowisku K., przesłuchano B. K. ze sklepu F., E. G. kierownika zmiany pionu obsługi [...] L. [...] Sp. z o.o. oraz J. G. W aktach znajdują się odpisy historii choroby, zaświadczeń lekarskich i przesłuchanie dr E. D. z [...] Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej [...] L. SA. Zdaniem składu orzekającego postępowanie administracyjne wykazało, że brak jest związku przyczynowego pomiędzy pracą wykonywaną przez J. G., a jego schorzeniami. Poza istnieniem choroby ujętej w wykazie chorób zawodowych niezbędne jest powiązanie ich z zatrudnieniem. Pogłębienie cech chorobowych obecnie jest oczywiste – z uwagi na dalsze zmiany spowodowane wiekiem skarżącego. Złożona przy uzupełniającym piśmie przez skarżącego dokumentacja lekarska dotyczy leczenia sprzed dnia [...] kwietnia 2003 r. (data orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy), ale w zestawieniach zbiorczych obejmujących również przebieg choroby pacjenta po tej dacie. Dokumentacja będąca w Instytucie Medycyny Pracy nie została wcześniej przez Skarżącego uzupełniona, pomimo wezwania go do tej czynności przez organ drugiej instancji, co oznacza że uważał ją za pełną. Instytut Medycyny Pracy nie stwierdził też braków w przedłożonej dokumentacji lekarskiej.. Z tych względów skargę, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), oddalono.