I SA 2348/02

WyrokWSA w Warszawie2004-05-28

Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska, Sędzia NSA Joanna Banasiewicz, Sędzia WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja administracyjna wstrzymująca wypłatę równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery stałej, która utrzymuje w mocy wcześniejszą decyzję o odmowie przyznania tego równoważnika, jest dotknięta wadą nieważności, jeśli została wydana w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są dotknięte wadą nieważności z powodu wydania ich w sprawie, która została już rozstrzygnięta inną ostateczną decyzją administracyjną. Organ nie powinien był ponownie rozstrzygać kwestii już prawomocnie zakończonej.
Stan faktyczny
R. S. odmówił przyjęcia przydzielonej mu kwatery stałej, co skutkowało wstrzymaniem wypłaty równoważnika pieniężnego za brak takiej kwatery. Organ pierwszej instancji wydał decyzję wstrzymującą wypłatę równoważnika, a organ odwoławczy utrzymał ją w mocy. R. S. zaskarżył decyzję organu odwoławczego, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących zakwaterowania Sił Zbrojnych RP. Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego nr [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2002 r. 2. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz aWSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2004 r sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego w W. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego nr [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2002 r., znak: [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 13 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. - o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP po rozpatrzeniu odwołania R. S. od decyzji Dyrektora OT nr [...] WAM w W. z dnia [...] czerwca 2002 r., znak: [...] wstrzymującej wypłatę równoważnika za brak osobnej kwatery stałej od dnia 12 grudnia 2001 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że decyzją nr [...] r. z dnia [...] grudnia 2001 r. Dyrektor Oddziału Terenowego nr [...] w W. przydzielił R. S. osobną kwaterę stałą nr [...] przy ul. [...] w W. z uwzględnieniem przysługujących norm. Zainteresowany odmówił przyjęcia przedmiotowej kwatery stałej, oświadczając jednocześnie, że nie wnosi odwołania od powyższej decyzji. Odmowa przyjęcia i zajęcia kwatery związana jest z wstrzymaniem i odmową wypłaty równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery stałej w rozumieniu zarządzenia 24 MON z dnia 12 maja 1987 r. w sprawie równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery stałej, ryczałtu za rozłąkę z rodziną oraz zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby. Organ odwoławczy nie uwzględnił podnoszonych w odwołaniu zarzutów. Podtrzymał stanowisko organu pierwszej instancji. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. S., zarzucając naruszenie brzmienia art. 88 ust. 2 ustawy - o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 kwietnia 2000 r. w sprawie administrowania kwaterami i lokalami mieszkalnymi przez Wojskową Agencję Mieszkaniową. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego podlegała - w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w Warszawie z dnia [...].05.2002 r. nr [...] skierowane do R. S. na skutek jego odwołania od pisma Dyrektora Terenowego Oddziału Terenowego nr [...] w W. z dnia [...] lutego 2002 r. nr[...], w którym stwierdzono, że R. S. utracił prawo do równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery, w związku z odmową przyjęcia przez niego, osobnej kwatery stałej w dniu 11 grudnia 2001 r. Pisma te należy uznać za decyzje administracyjne w przedmiocie równoważnika za brak osobnej kwatery stałej. Jak niejednokrotnie podkreślano w orzecznictwie NSA akt jest decyzją administracyjną nie ze względu na nazwę, ale jego treść. Jeżeli pismo pochodzi od organu właściwego do rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej i sprawę tę rozstrzyga w sposób wiążący, kierując swe rozstrzygnięcie do określonego podmiotu, to jest to decyzja administracyjna w rozumieniu art. 104 kpa lub 138 kpa. Pismo Dyrektora Oddziału Rejonowego WAM z dnia [...] maja 2002r. nosi wszystkie cechy decyzji administracyjnej, zawiera bowiem wszystkie wskazane wyżej elementy. W tym stanie rzeczy należy uznać, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, są dotknięte wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 kpa, zostały bowiem wydane w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 )

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło