I SA 2354/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie WSA Daniela Kozłowska AWSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Anna Fiajałkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi U. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego oddala skargę. I SA 2354/03 Uzasadnienie Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w L. decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] uchylił z dniem [...] sierpnia 2003 r. decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. przyznającą U. S. świadczenie w formie zasiłku stałego wyrównawczego oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne. W uzasadnieniu organ podał, że Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w L. wydał w dniu [...] listopada 2002 r. postanowienie o zaliczeniu U. S. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres do 3 listopada 2004 r. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w L. poinformował pismem z dnia 6 sierpnia 2003 r. o uchyleniu przez Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. orzeczenia z dnia [...] listopada 2002 r. i toczącym się postępowaniu sądowym w przedmiotowej sprawie. Ponieważ jednym z warunków przyznania zasiłku stałego wyrównawczego jest udokumentowanie niepełnosprawności powodującego niemożność podjęcia zatrudnienia, a po uchyleniu przez Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. orzeczenia z dnia [...] listopada 2002 r. U. S. nie posiada prawomocnego dokumentu stwierdzającego jej niepełnosprawność, tym samym nie posiada uprawnień do uzyskania zasiłku stałego wyrównawczego z pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2003 r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. – o pomocy społecznej ( Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, iż analiza zebranego materiału dowodowego, wykazała, że merytoryczne rozstrzygnięcie zawarte w decyzji organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego U. S. . Zarzuciła, że decyzja jest niezgodna z prawem, wnosiła o pomoc w rozwiązaniu trudnej sytuacji życiowej w jakiej się znalazła. Podniosła w niej między innymi, że jest osobą schorowaną, samotną w trudnej sytuacji materialnej i życiowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego – podlegała – w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art.1§1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3§ 1 i § 2 pkt 1 ustawy – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza się do badania zgodności decyzji z prawem. Art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. – o pomocy społecznej ( Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.) na podstawie, którego wydano zaskarżoną decyzję, otrzymanie zasiłku stałego wyrównawczego uzależniał od spełnienia dwóch kryteriów: całkowitej niezdolności do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa i dochodu niższego od kryterium ustalonego zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy. Kryteria te winny być spełnione łącznie, a niewystąpienie któregokolwiek z nich powodowało niemożność przyznania zasiłku stałego wyrównawczego. Zauważyć należy, że w art. 43 ust. 2a powołanej ustawy o pomocy społecznej ustawodawca przewidział szczególną podstawę do zmiany bądź uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej na niekorzyść osoby, która na jej mocy nabyła określone prawo, bez zgody tej osoby. Możliwość zmiany, bądź uchylenia decyzji dotyczyła wyłącznie sytuacji określonych szczegółowo jeżeli zmieniły się przepisy prawa bądź w sytuacji dochodowej lub osobistej osoby otrzymującej świadczenie wystąpiły wskazane w przepisie zmiany. W niniejszej sprawie uchylenie decyzji przyznającej zasiłek stały wyrównawczy nastąpiło z powodu braku prawomocnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Stanowisko organów administracji publicznej rozpatrujących sprawę, które uznały, że aby zasiłek stały wyrównawczy mógł być przyznany osoba zainteresowana musi posiadać prawomocne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności jest prawidłowe. Z akt administracyjnych zgromadzonych w sprawie wynika, że Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie orzeczeniem z dnia [...] lutego 2003 r. uchylił orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w L. z dnia [...] listopada 2002 r.. zaliczające U. S. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności spowodował uchylenie przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. decyzji o przyznaniu zasiłku stałego wyrównawczego Wojewódzki Sąd Administracyjny po przeprowadzeniu w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) uzupełniającego postępowania dowodowego ustalił, że Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. wyrokiem z dnia [...] lipca 2002 r., sygn. akt [...] oddalił odwołanie U. S. od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o stopniu Niepełnosprawności w W. z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...], zaś wyrokiem z dnia [...] stycznia 2004 r., sygn. akt [...] Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. oddalił apelację. U. S. o powyższego wyroku. Wymienioną decyzją Wojewódzkiego Zespołu z dnia 18 czerwca 2001 r. utrzymano w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopni Niepełnosprawności w L. z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...], w którym zaliczono U. S. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres do dnia 30 listopada 2002 r. W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że uchylenie z dniem 1 sierpnia 2003 r. decyzji przyznającej zasiłek stały wyrównawczy oraz składkę na ubezpieczenie społeczne jest zgodne z prawem i skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.