I SA 2367/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Cezary Pryca – spr. Sędziowie NSA Ewa Dzbeńska NSA Joanna Runge-Lissowska Protokolant Jolanta Zagrzejewska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I SA 2367/03 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2003 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z [...] sierpnia 2003 roku numer [...] Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że w dniu 14 lipca 2003 roku Z. G. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego, załączając do wniosku deklarację o wysokości dochodu oraz oświadczenie. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 roku numer [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. przyznał Z. G. dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy, to jest od dnia 1 sierpnia 2003 roku do dnia 31 stycznia 2004 roku w kwocie 127,51 złotych miesięcznie. Decyzją z dnia [...] września 2003 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w w. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2003 roku numer [...] Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. Na decyzję z dnia [...] września 2003 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Z. G.. Skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła, że nastąpiła pomyłka w obliczaniu przysługującego jej dodatku mieszkaniowego oraz wskazała, że wcześniejszą decyzją z dnia [...] stycznia 2003 roku numer [...] Kierownika miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. przyznano jej dodatek mieszkaniowy w znacznie wyższej kwocie, to jest 255,49 złotych miesięcznie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym. Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art.7 k.p.a., zadaniem organu administracji publicznej jest podjęcie wszelkich kroków w celu zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego tak, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodnie z rzeczywistością. Natomiast według treści art.80 k.p.a., po przeprowadzeniu postępowania dowodowego organ administracji publicznej dokonuje oceny, czy dana okoliczność faktyczna została udowodniona. Podkreślić należy, że organ administracji publicznej dokonuje oceny wyników postępowania dowodowego uwzględniając stan faktyczny istniejący w dniu wydania decyzji, a organ odwoławczy winien wziąć pod uwagę ewentualne zmiany stanu faktycznego, jakie zaszły między wydaniem decyzji w I instancji a wydaniem decyzji w postępowaniu odwoławczym. Ocena wyników postępowania dowodowego winna znaleźć swój wyraz w treści uzasadnienia decyzji-art.107 § 3 k.p.a. Oczywistym jest, że organ administracji publicznej ma obowiązek zająć stanowisko wobec całego materiału dowodowego zgromadzonego w toku sprawy. Ponadto poza sporem jest, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W orzecznictwie sądowym dominuje pogląd według, którego pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stanowi przesłankę do uznania naruszenia prawa procesowego i uchylenia zaskarżonej decyzji ( vide wyrok NSA z 26.05.1981 S.A. 810/81 ONSA 1/81 nr.1 poz.4, wyrok NSA z 28.08.1981 r S.A./Wr 87/81 ONSA 1981 nr.2 poz.80). Z akt sprawy wynika, że wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego skarżąca złożyła w dniu 14 lipca 2003 roku. We wniosku skarżąca podała wysokość dochodów gospodarstwa domowego na kwotę 690 złotych oraz łączną kwotę wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc w kwocie 567 złotych. Na złożonym przez skarżącą wniosku dokonano zmian wyżej opisanych danych liczbowych, odpowiednio na kwotę 2335,89 złotych i plus 36,89 złotych. Jednocześnie na egzemplarzu wniosku, po złożeniu podpisów przez skarżącą i pracownika przyjmującego wniosek, znajduje zapis dotyczący nieznanej kwoty 1168,42 złote. Ponadto w aktach znajduje się deklaracja o wysokości dochodów z 15 lipca 2003 roku, podpisana przez skarżącą i osobę przyjmującą tę deklarację, na którym to dokumencie dokonano zmian w zakresie podanych dochodów skarżącej. Wreszcie w aktach sprawy znajduje się faktura dotycząca rozliczenia za dostawę wody i odbiór ścieków oraz faktura za dostawę energii elektrycznej, a także oświadczenia skarżącej o prowadzeniu działalności gospodarczej i stanie majątkowym. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca wskazała na istotne rozbieżności pomiędzy treścią decyzji z [...] stycznia 2003 roku numer [...], a treścią zaskarżone decyzji oraz podniosła, że decyzja jest dla niej krzywdząca. Organ odwoławczy jest obowiązany ocenić prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji nie odniósł się do zmian wysokości kwot podanych przez skarżącą i nie dokonał oceny całego materiału dowodowego, a zwłaszcza nie ustosunkował się do tego czy i jaki wpływ na wynik postępowania mogła mieć zmiana kwot, o których była wyżej mowa. Okoliczność ta uniemożliwia sądową kontrolę poprawności rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1c oraz art.152 i art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271) orzekł jak w sentencji wyroku.