I SA 2436/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Kleiber (spr.) Sędziowie NSA - Anna Łukaszewska-Macioch asesor WSA - Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant - Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2005 r. sprawy ze skargi Zakładów [...] w P. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania uwłaszczeniowego oddala skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast na podstawie art. 138 § 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania [...] Zakładów [...] SA, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. nr [...], przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewoda [...]zaskarżoną decyzją odmówił Spółce Akcyjnej [...] wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] września 1992 r. o stwierdzenie nabycia przez Zakłady [...] z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r., prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w P. przy ul. [...], oznaczonego jako działka nr [...] o powierzchni [...] m² oraz nieodpłatne nabycie własności budynków i urządzeń, położonych na tym gruncie. Zdaniem Wojewody [...]– Spółka Akcyjna pod firmą [...] Zakłady [...] nie dochowała terminu określonego w art. 148 kpa i pomimo wezwania nie udokumentowała podstawy prawnej przyjętej we wniosku o wznowienie postępowania. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast uchylając zaskarżoną decyzję stwierdził, że przyjęta podstawa prawna art. 149 § 3 kpa, pozostaje w sprzeczności z uzasadnieniem, w którym zawarte są rozważania merytoryczne organu wojewódzkiego o braku podstaw do wznowienia postępowania. Rozważania takie dotyczyć mogą sytuacji, gdy już nastąpi wznowienie postępowania - art. 149 § 2 kpa. Wyjaśnił, że przepis art. 148 kpa stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. W zaskarżonej decyzji wskazano, że strona dowiedziała się o istnieniu w obrocie prawnym decyzji uwłaszczeniowej wcześniej aniżeli podała we wniosku o wznowienie. Tymczasem wniosek o wznowienie powoływał się na art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa, a przepisy te nie wiążą terminu z samym faktem dowiedzenia się istnienia w obrocie prawnym decyzji, lecz wiążą termin z okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia. Ta kwestia w zaskarżonej decyzji została pominięta i nie udowodniono tym samym uchybienia terminu z przyczyn, o których mowa we wniosku o wznowienie. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast uznał więc, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości, a więc wszczęcia postępowania. Z tego względu decyzję Wojewody [...] uchylił. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyły w dniu 29 października 2003 r. Zakłady [...] – Przedsiębiorstwo [...] w P. W skardze zarzucono naruszenie przepisu art. 138 § 2 kpa oraz błąd w ustaleniach faktycznych decyzji co do uchybionego terminu i nie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w trybie art. 145§ 1 pkt 1 i 2 kpa. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wnosił o jej oddalenie. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Badając i oceniając decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast należy stwierdzić, że zasadnie zwróciła ona uwagę na uchybienia w decyzji Wojewody [...] sprowadzające się do nieprawidłowej interpretacji przepisu art. 149 kpa. Zgodnie z tym przepisem wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1), które stanowi postawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Decyzję o odmowie wznowienia postępowania (§ 3) organ może wydać tylko w przypadku gdy z żądaniem wystąpiła osoba, która nie jest stroną w sprawie albo będąc stroną wniosła żądanie po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 kpa, a termin ten nie został jej przywrócony. Powodem odmowy nie może być brak postaw do wznowienia postępowania, gdyż ocena przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o naruszeniu postępowania jest niedopuszczalna. Za taką interpretacją przemawia ugruntowane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2002 r. sygn. akt V SA 2483/01 – Lex 109264, wyrok z dnia 27 marca 2001 sygn. akt I SA 2390/99 – Lex nr 54724. Należy więc uznać, że czynności podjęte przed wydaniem postanowienia nie są czynnościami procesowymi. Z tych przyczyn rozważania Wojewody [...], dotyczące uchybienia przez stronę terminu, oparte o zebrany materiał dowodowy w innych postępowaniach administracyjnych nie mogły być zaakceptowane. Sąd nie uwzględnił zarzutów skargi. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast dokonał prawidłowych rozważań co do przesłanek faktycznych, podporządkowując ich ocenę analizowanemu przepisowi. Mając na uwadze, że dla oceny zaskarżonej decyzji ma jedynie znaczenie dyspozycja przepisu art. 149 kpa, zarzuty mające w swej podstawie błędną ocenę okoliczności sprawy, są bezprzedmiotowe. Skargę więc jako niezasadną, Sąd na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) oddalił.