I SA 2450/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA - Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...], postanawia: I. umorzyć postępowanie w sprawie, II. zasądzić od Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej na rzecz Skarżącej kwotę 10 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skargą z dnia 27 października 2003 r. Pani M. K. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Podróży "P." M. K. wniosła o uchylenie jako sprzecznej z prawem decyzji Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] cofającą zezwolenie nr [...] z dnia [...].04.2001 r. udzielone Skarżącej na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, iż w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] uchylająca decyzję z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie cofnięcia Pani M. K. zezwolenie nr [...] z dnia [...].04.2001 r. na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych. W sprawie niniejszej zaś brak jest przesłanek określonych w art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego na podstawie którego ww. decyzja ostateczna mogłaby być zmieniona przez organ administracji który ją wydał lub przez organ wyższego szczebla, oraz nie zaistniały podstawy określone w art. 145 Kodeksu postępowania administracyjnego uzasadniające ewentualne wszczęcie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej podzielił argumentacje skarżącej stwierdzając, iż powyższy stan faktyczny stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § l pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w sprawie cofnięcia Pani M. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Podróży "P." M. K. zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § l pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), postępowanie w sprawie niniejszej jako bezprzedmiotowe należało umorzyć - pkt I postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 201 §1 w związku z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którymi zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy pkt II postanowienia.