I SA 2520/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Zarządu Powiatu w T. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2003 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości oddala skargę I SA 2520/03 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2003 r., nr [...] Minister Skarbu Państwa, po rozpoznaniu odwołania Zarządu Powiatu w T. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...] stwierdzającej, że Województwo [...] nabyło nieodpłatnie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 2000 r. prawo własności mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu Wojewódzkiego Urzędu Pracy w L Filia w P., w skład którego wchodzą: 1) nieruchomość gruntowa, zabudowana, położona w T. przy ul. [...], w obrębie [...] T., oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2, dla której w Sądzie Rejonowym dla T. - Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...] 2) budynek trwale połączony z nieruchomością gruntową wymienioną w pkt 1, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że Zarząd Województwa [...] wystąpił 14 października 2002 r. z wnioskiem o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Województwo [...] mienia Skarbu Państwa, będącego we władaniu Wojewódzkich Urzędów Pracy powołując się na przepisy art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) w związku z art. 147 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668 ze zm.). Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...] stwierdził, że Województwo [...] nabyło nieodpłatnie, z mocy prawa z dniem 1 stycznia 2000 r. prawo własności mienia Skarbu Państwa, będącego we władaniu Wojewódzkiego Urzędu Pracy w L. - Filia w P., w skład którego wchodzą nieruchomości wskazane powyżej. Od decyzji organu pierwszej instancji odwołał się Zarząd Powiatu w T. wnosząc o jej uchylenie, wskazując w uzasadnieniu, iż decyzja ta pozbawia Powiat T. siedziby dla Powiatowego Urzędu Pracy oraz podnosząc, iż zgodnie art. 19 ust 4 wyżej wymienionej ustawy urzędy pracy inne niż wojewódzkie stają się powiatowymi urzędami pracy wchodzącymi w skład powiatowej administracji zespolonej. W toku postępowania odwoławczego oraz rozpoznając całość okoliczności sprawy Minister Skarbu Państwa stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość zgodnie z odpisem z księgi wieczystej KW nr [...] i wypisem z rejestru gruntów jest własnością Skarbu Państwa i znajdowała się we władaniu Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P., obecnie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w L. - Filia w P.. Zgodnie z treścią art. 19 ust 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewódzkie urzędy pracy weszły w skład urzędu marszałkowskiego. Natomiast art. 19 ust 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną stanowi, iż z dniem 1 stycznia 2000 r. urzędy pracy nie wymienione w ust 2 stają się powiatowymi urzędami pracy wchodzącymi w skład powiatowej administracji zespolonej. Ponadto w ust 5 stwierdzono, że do przejęcia urzędów pracy lub ich części, o których mowa w ust. 2-4, stosuje się przepisy wyżej wymienionej ustawy. Zgodnie z art. 60 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Z kolei na podstawie § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 30 grudnia 1998 r., w sprawie dostosowania organizacji i obszarów działania wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy do organizacji administracji publicznej (Dz. U. Nr 166, poz. 1247) z dniem 1 stycznia 1999 r., dotychczasowe wojewódzkie urzędy pracy, mające siedziby w miastach będących siedzibami zarządu województwa, przekształciły się w wojewódzkie urzędy pracy obejmujące zasięgiem swego działania obszar nowego województwa. Zgodnie z § 1 ust 2 pkt 6 lit. a) tego rozporządzenia z dniem 1 stycznia 1999 r. utworzono miedzy innymi Filię w P. Wojewódzkiego Urzędu Pracy w L. Organ podkreślił, że Wojewódzki Urząd Pracy w L. jest jednostką przejętą przez samorząd województwa w rozumieniu art. 60 wyżej wymienionej ustawy, która posiadając ustanowiony zarząd, władała całą nieruchomością na podstawie tytułu prawnego. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie złożył Zarząd Powiatu w T.. Wniósł on o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Skarżący wskazał, że w zaskarżonych decyzjach przyjęta została błędna wykładnia przepisów prawa materialnego. W świetle art. 19 ust. 4 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), urzędy pracy inne niż wojewódzkie stają się powiatowymi urzędami pracy wchodzącymi w skład powiatowej administracji zespolonej. Zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 30 grudnia 1998 r. w sprawie dostosowania organizacji i obszaru działania wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy do organizacji administracji publicznej (Dz. U. Nr 166, poz. 1247) dotychczasowe rejonowe urzędy pracy mające w dniu 31 grudnia 1998 r. swą siedzibę w miastach będących siedzibą zarządu powiatu, przekształcają się w powiatowe urzędy pracy Skarżący podkreślił, że przekształcenia urzędów pracy związane z reformą administracji publicznej przebiegały bowiem nieco inaczej niż innych urzędów i instytucji. Przekształcenia te odbyły się w dwóch etapach. W pierwszym dokonane zostało - z dniem 1 stycznia 1999 r. - dostosowanie organizacji i obszarów działania wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy do nowej organizacji administracji publicznej. Miało to miejsce na podstawie art. 19 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz wydanego na jego podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 30 grudnia 1998 r. Na tym etapie rejonowe urzędy pracy, takie jak Urząd w T. przekształciły się w powiatowe urzędy pracy. Dalej idące przekształcenia odbyły się rok później i związane były z przekazaniem, zorganizowanych już w nowym kształcie, powiatowych urzędów pracy do administracji zespolonej, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Dlatego zdaniem skarżącego niniejsza skarga jest zasadna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że rozstrzygające znaczenie dla ustalenia właściciela spornej nieruchomości ma treść art. 60 ust 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, zgodnie z którym mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawę materialnoprawną wydanej w sprawie decyzji stanowi przepis art. 60 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów niniejszej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Jak wynika z dyspozycji tego przepisu podstawową przesłanką nabycia mienia Skarbu Państwa w opisanym wyżej trybie jest "władanie" nim przez państwową jednostkę organizacyjną. Ustawa z dnia 13 października 1998 r. nie zawiera definicji pojęcia władania, wobec czego kwestia jego interpretacji wywoływała rozbieżności w orzecznictwie organów administracji publicznej oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 206/01 w sprawie rozpoznawanej w wyniku rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonał wykładni pojęcia władanie o jakim jest mowa w art. 68 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r., jednakże odniósł tę wykładnię do innych przepisów tej ustawy, które to przepisy dotyczą pojęcia "władania" jako ustawowej przesłanki nabycia mienia Skarbu Państwa. Sąd Najwyższy podkreślił, że chodzi o taki rodzaj władania nad mieniem państwowym, które dawało władającemu możliwość samodzielnego korzystania z państwowej nieruchomości zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki, czyli chodzi o takie formy władztwa, które zawierały w sobie wiele cech właściwych dla wykonywania władztwa przez właściciela. Z materiału dowodowego zawartego w aktach administracyjnych wynika, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność Skarbu Państwa i do 1993 r. pozostawała w użytkowaniu wieczystym [...] Zakładów Przemysłu [...] w T. Umową sprzedaży z dnia 8 kwietnia 1993 r. zawartą w formie aktu notarialnego [...] Zakłady Przemysłu [...] sprzedały Skarbowi Państwa, w imieniu którego działał Kierownik Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. prawo użytkowania wieczystego oraz znajdujący się na gruncie budynek. Wobec powyższego nieruchomość znalazła się w zarządzie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P.. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 19 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. zostało wydane przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w dniu 30 grudnia 1998 r. rozporządzenie w sprawie dostosowania organizacji i obszaru działania wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy do organizacji administracji publicznej (Dz. U. Nr 166, poz. 1247). Zgodnie z treścią § 1 ust 2 pkt 6 tego rozporządzenia z dniem 1 stycznia 1999 r., dotychczasowy Wojewódzki Urząd Pracy w P. stał się Filią Wojewódzkiego Urzędu Pracy w L. Wobec powyższego przedmiotowa nieruchomość pozostawała na tę datę we władaniu Wojewódzkiego Urzędu Pracy w L. – Filia w P.. Zgodnie z treścią art. 19 ust 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewódzkie urzędy pracy stały się wojewódzkimi urzędami pracy wchodzącymi w skład urzędu marszałkowskiego. Słusznie więc przyjął organ, że Wojewódzki Urząd Pracy w L, który jest jednostką przejętą przez samorząd województwa w rozumieniu art. 60 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r., i który posiadając ustanowiony zarząd władał nieruchomością na podstawie tytułu prawnego. Zawarta w dniu 7 marca 1994 r. umowa użyczenia pomiędzy Wojewódzkim Urzędem Pracy w P., a Rejonowym Urzędem Pracy w T., nie daje Rejonowemu Urzędowi Pracy tytułu prawnego do władania nieruchomością w rozumieniu art. 60 wyżej powołanej ustawy z przyczyn wyżej wymienionych. Umowa ta świadczyła o władaniu i dysponowaniu nieruchomością przez Wojewódzki Urząd Pracy. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności należało orzec jak w wyroku – z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).