I SA 2578/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie WSA Jolanta Zdanowicz asesor WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego odrzuca skargę; I SA 2578/03 UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 kwietnia 2003 r. skierowanym do Wojewody [...], J. S., właścicielka działki ewidencyjnej nr [...] objętej KW nr [...] o pow. [...] ha oraz S. G. właściciel działki ewidencyjnej nr [...] objętej KW nr [...] o pow. [...] ha, obu działek położonych w P. przy ul. [...], domagali się wypłacenia odszkodowania za grunty zajęte pod drogę publiczną, tj. ul. [...] w P., twierdząc, że przedmiotowe działki znajdują się w pasie drogowym przy ul. [...] i od kilkudziesięciu lat pozostają we władaniu zarządu dróg wojewódzkich. Właściciele stale uiszczają podatki za ten pas gruntu, chociaż faktycznie pozbawieni są władztwa nad swoją rzeczą. Postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. nr [...] Prezydent Miasta P, na podstawie art. 97 § 1 kpa, z urzędu, zawiesił postępowanie z wniosku S. G. o ustalenie i wypłacenie odszkodowania za nieruchomość położoną w P., stanowiącą własność wnioskodawcy a zajętą pod ulicę [...] oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Niniejsze postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie złożenia zażalenia do Wojewody [...] za pośrednictwem Prezydenta P. w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia S. G. otrzymał dnia 5 września 2003 r., a zażalenie do Urzędu Miasta P. złożył dnia 16 września 2003 r. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2003 r. stwierdził, że zażalenie S. G. na postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2003 r. nr [...] dotyczące zawieszenia postępowania o ustalenie i wypłacenie odszkodowania za nieruchomość położoną w P., oznaczoną w operacie ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], stanowiącą własność skarżącego, a zajętą pod ul. [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 141 § 2 kpa dla jego wniesienia. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 141 § 2 kpa, zażalenie na postanowienie wydane w toku postępowania strona wnosi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie z dnia [...] września 2003 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 września 2003 r., natomiast zażalenie S. G. na to postanowienie wpłynęło do Urzędu Miasta P. w dniu [...] września 2003 r., a zatem zostało wniesione po upływie terminu do jego wniesienia. Skarżący został równocześnie pouczony, że na postanowienie Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2003 r. służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty jego otrzymania. W dniu 17 listopada 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga J. S. i S. G. (nadana w urzędzie pocztowym dnia 13 listopada 2003 r.) na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie dotyczące działki nr [...] stanowiącej własność J. S., oraz postanowienie nr [...] dotyczące działki nr [...] stanowiącej własność S. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Postępowanie administracyjne, jak również postępowanie sądowo-administracyjne, jest dwuinstancyjne. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (w postępowaniu administracyjnym). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. O terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia skarżący S. G. został prawidłowo pouczony przez organ pierwszej instancji – Prezydenta Miasta P., zgodnie z art. 107 § 1 kpa, lecz z możliwości tej skarżący nie skorzystał, ponieważ zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2003 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania złożył po upływie ustawowo przewidzianego terminu, co stwierdził organ drugiej instancji - Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...]. Art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, tożsamy z interesem prawnym, o którym mowa w art. 28 kpa, czyli wynikającym z normy prawa materialnego. Skarżący był uprawniony do wniesienia skargi od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...], i mógł ją wnieść w terminie 30 dni. Natomiast z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę do Sądu na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] oraz na postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2003 r. nr [...]. Stwierdzić należy, że S. G. nie był stroną postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...], ponieważ postępowanie to dotyczyło nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], stanowiącej własność J. S., a tym samym S. G. nie mógł skutecznie wystąpić do Sądu ze skargą na tę decyzję, ponieważ nie miał interesu prawnego w tej sprawie. Postępowanie zakończone ww. decyzją dotyczyło nieruchomości, której wyłącznym właścicielem była J. S. Ponadto, nie jest również dopuszczalna skarga S. G. na postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2003 r. nr [...], z uwagi na to, że dotyczy ona rozstrzygnięcia organu I instancji. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji.