I SA 2639/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech (spr.), Sędziowie WSA Emilia Lewandowska, WSA Monika Nowicka, Protokolant Ewelina Dębna, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 2002 r., nr [...] w przedmiocie komunalizacji oddala skargę I SA 2639/02 U Z A S A D N I E N I E Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z [...] września 2002 r., nr [...] utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2002 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z mocy prawa z dniem 27.05.1990 r. przez Gminę Miast L. własności nieruchomości położonej w L. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o pow. 1482 m2, KW [...]. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że przedmiotowa nieruchomość w dniu 27 maja 1990 r. pozostawała we władaniu [...] Zakładów Farmaceutycznych "P." na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Dzielnicowego [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 1986 r., nr [...] z dnia [...] maja 1986 r. i nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. w sprawie oddania w zarząd do roku 2000 przedmiotowej nieruchomości Skarbu Państwa. Wobec tego organ stwierdził, iż w dniu 27 maja 1990 r., tj. w dacie wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej przedmiotowa nieruchomość pozostawała w zarządzie [...] Zakładów Farmaceutycznych "P.", gdyż zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości przedsiębiorstwo legitymowało się dokumentami potwierdzającymi zarząd gruntem. Tytuł prawny w postaci prawa zarządu do przedmiotowej nieruchomości ustanowiony na podstawie przepisów ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości przysługujący [...] Zakładom Farmaceutycznym "P." wyklucza możliwość stwierdzenia komunalizacji nieruchomości z mocy prawa na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zmianami). W skardze na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej gmina Miasto [...] wniosła o uchylenie tej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2002 r. Jako podstawę skargi skarżący powołał naruszenie art. 7 i 77 kpa oraz art. 5 ust. 1 I SA 2639/02 ustawy z 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa w trybie art. 5 ust. 1 przepisów powołanej ustawy z 10.05.1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych następuje wówczas, gdy spełnione są przesłanki wyszczególnione w tym przepisie. Organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że przedmiotowa nieruchomość nie podlega komunalizacji, gdyż nie spełnia przesłanek "pozostawania" mienia we władaniu terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego. Nieruchomość ta, w dniu 27 maja 1990 r., pozostawała w zarządzie przedsiębiorstwa państwowego, dla którego organem założycielskim był naczelny organ administracji państwowej. Tak więc nieruchomość ta nie należała do terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego. Bez znaczenia dla oceny zasadności komunalizacji jest to, czy przedsiębiorstwo państwowe w dniu 27.05.1990 r. wykorzystywało przedmiotowy grunt do swoich statutowych celów, co podnosi skarżący w uzasadnieniu skargi. Istotne jest, że przedmiotowy grunt objęty był decyzjami o oddaniu w zarząd [...] Zakładom Farmaceutycznym "P.", co wyklucza jego komunalizację. Nie zmieniłoby oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji wygaszenie prawa zarządu [...] Zakładów Farmaceutycznych "P." w stosunku do przedmiotowej nieruchomości. Decyzja o wygaszeniu prawa zarządu ma charakter konstytutywny, a więc wywołuje skutki od daty jej wydania, a nie wstecz. Natomiast dla oceny zasadności komunalizacji znaczenie ma wyłączenie stan prawny nieruchomości istniejący w dniu 27 maja 1990 r. Wygaszenie prawa zarządu w toku postępowania komunalizacyjnego i tak nie wpłynęłoby na stan prawny nieruchomości w dniu 27 maja 1990 r., gdyż mogłoby nastąpić tylko po tej dacie. Nie ma więc podstaw do zawieszenia postępowania komunalizacyjnego, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa do czasu wygaszenia prawa zarządu, na co powołuje się skarżący w uzasadnieniu I SA 2639/02 skargi. Z powyższych względów sąd na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. orzekł jak w sentencji wyroku.