I SA 2667/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział I w składzie następującym: przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 01 lipca 2004 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: Nadleśnictwa C. w C. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...] w przedmiocie przekazania nieruchomości leśnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 08 września 2003 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Nadleśnictwa C. wniesiona przez radcę prawnego A. H. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2003 r. , znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. Sprawa została przekazana z dniem 01 stycznia 2004 r. - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż zgodnie z art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisz wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Pismem z dnia 07 czerwca 2004 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę wobec osiągnięcia porozumienia pomiędzy Nadleśnictwem C. w C. a Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie pozostania w zarządzie tego Ministerstwa spornej działki, o powierzchni [...] ha, z uwagi na potrzeby związane z bezpieczeństwem Państwa. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, z wyjątkiem sytuacji gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takim przypadku sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W świetle złożonych dokumentów, brak jest podstaw do uznania, że czynność procesowa skarżącego zmierzała do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tej sytuacji Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.s.a.- umorzył postępowanie w niniejszej sprawie.