I SA 2670/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant referendarz sądowy Przemysław Żmich po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2005 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - na rzecz adwokata M. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu W. W. I SA 2670/03 UZASADNIENIE Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] listopada 2003 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] marca 2003 r., nr [...], którą umorzono postępowanie z wniosku W. W. w sprawie wypłaty odszkodowania za przejętą przez Gminę O. działkę ewidencyjną nr [...], położoną w O., jako bezprzedmiotowe. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Rada Gminy uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 1998 r. dokonała scalenia i podziału na działki budowlane gruntów położonych na osiedlu [...] w O. o łącznej pow. [...], składających się przed scaleniem z działki nr [...] W wyniku scalenia i podziału powstało 17 działek budowlanych, oznaczonych numerami [...]. W. W. w zamian za nieruchomość o pow. [...] otrzymał 16 działek budowlanych, oznaczonych nr [...]. Część wyżej wymienionych nieruchomości o pow. [...] została przejęta pod poszerzenie dróg istniejących. Grunt ten na podstawie art. 105 ust. 4 przeszedł na własność Gminy O. z mocy prawa. Decyzją z dnia [...] września 1999 r., nr [...] Starosta Powiatu O. ustalił odszkodowanie w wysokości 550 zł za grunt przejęty pod poszerzenie dróg. Decyzją ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 1999 r, nr [...], a złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga została oddalona wyrokiem z dnia 10 maja 2001 r, sygn. akt I SA 2603/99. Różnica pomiędzy powierzchnią nieruchomości objętej podziałem i scaleniem pomniejszona o część przejętą pod poszerzenie ulic, a powierzchnią działek, które W. W. otrzymał w wyniku podziału wynosi więc [...]. Za tę część gruntu, zgodnie z art. 105 ust. 2, przysługiwała dopłata w gotówce. Decyzją z dnia [...] sierpnia 1998 r., nr [...] Wójt Gminy O. ustalił zgodnie z art. 107 opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości działek budowlanych otrzymanych przez W. W. w wyniku scalenia i podziału w stosunku do wartości nieruchomości stanowiącej jego własność przed scaleniem, pomniejszoną o wyżej wymienioną opłatę przysługującą zgodnie z art. 105 ust. 2. Jak wynika z powyższego Gmina O., w stosunku do objętego scaleniem i podziałem gruntu W. W. o pow. [...] przeprowadziła postępowanie w całości, stosownie do zapisów rozdziału 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Natomiast roszczenia W. W. o odszkodowanie za grunt działki nr [...] są bezpodstawne. Działkę nr [...] otrzymała bowiem Gmina O. za objętą podziałem i scaleniem działkę nr [...] W związku z powyższym brak jest podstaw do kwestionowania rozstrzygnięcia Starosty O. zawartego w zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Wojewody [...] W. W. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, "przekazanie do ponownego rozpoznania" i przyznanie odszkodowania. W uzasadnieniu skargi kwestionuje zasadność i prawidłowość przeprowadzonego w 1998 r. postępowania scaleniowego oraz bezpodstawność obciążenia skarżącego opłatą adiacencką. Na skutek bezprawnych czynności dokonanych przez organ w związku z postępowaniem scaleniowym, w ocenie skarżącego, wyrządzono mu dużą krzywdę i szkodę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Ta kontrola sprowadza się do zbadania, czy organy administracji, w toku rozpoznawania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie stanu faktycznego sprawy z dnia wydania decyzji. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która umorzono postępowanie z wniosku W. W. w sprawie wypłaty odszkodowania za przejętą przez Gminę O. działkę położoną w O. i oznaczoną w ewidencji gruntów nr [...]. Z materiału dokumentacyjnego wynika, że działka nr [...] powstała w wyniku scalenia i podziału na działki budowlane gruntów stanowiących przed scaleniem własność skarżącego W. W. i własność Gminy O.. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy w O. nr [...] z dnia [...] lutego 1998 r. w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, w zamian za nieruchomości objęte scaleniem i podziałem działka nr [...] została przyznana na własność Gminy O. Ponieważ w wyniku scalenia W. W. otrzymał własność nieruchomości o powierzchni mniejszej w stosunku do powierzchni nieruchomości posiadanych przed scaleniem, to zgodnie z art. 105 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami dokonano dopłaty w gotówce poprzez rozliczenie jej w kwocie opłaty adiacenckiej, co zostało uregulowane w § 4 i § 7 powołanej uchwały Gminy O. oraz w załączniku nr 6 do tej uchwały. Tak więc różnica w powierzchni działki nr [...] została W. W. zrekompensowana w sposób przewidziany przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.), a odnoszącymi się do scalenia gruntów. Postępowanie scaleniowe, a więc i wszelkie rozliczenia z tym związane, zostało zakończone powołaną uchwałą z dnia [...] lutego 1998 r., która nie była przez W. W. zaskarżona. Ze skargi wynika, że W. W. dochodzi odszkodowania za szkody jakie poniósł z tytułu utraty powierzchni gruntu, który wszedł w skład działki nr [...] powstałej w wyniku scalenia, a szkoda ta, zdaniem skarżącego, wynika z niezgodnego z prawem, sfałszowanego postępowania scaleniowego. Roszczenie odszkodowawcze jest roszczeniem cywilnoprawnym, którego rozpoznanie należy do sądu powszechnego. Nie może więc być przedmiotem rozpoznania przez organy administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym. Dlatego też umorzenie postępowania administracyjnego w kwestii takiego odszkodowania jako bezprzedmiotowego jest zgodne z prawem. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.