I SA 2689/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie NSA Janina Antosiewicz NSA Anna Łukaszewska - Macioch Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oddala skargę. Sygn. I SA 2689/02 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2002r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2002 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1995 r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] kwietnia 1995 r. o wywłaszczeniu części nieruchomości położonej w C. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] o łącznej pow.921 m2, stanowiącej własność R. K.. W historycznej części uzasadnienia decyzji wspomniano, że decyzją z dnia [...] kwietnia 1995 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w C. orzekł o wywłaszczeniu części nieruchomości położonej w C. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] o łącznej pow.921 m2, stanowiącej własność R. K., zajętej pod stację kotwiczną kolejki linowej Cementowni "R.". Jednocześnie ustalono odszkodowanie za wywłaszczenie w wysokości 3.131,40 zł. Po rozpatrzeniu odwołania Cementowni "R." SA Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1995 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] kwietnia 1995 r. Na decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 1995 r. R. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach, który wyrokiem z dnia 9 grudnia 1996 r. Sygn. akt SA/Ka 1748/95 oddalił skargę. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, że skoro sprawa zgodności z prawem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości została rozstrzygnięta w jej całokształcie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r to brak jest obecnie podstaw prawnych do odmiennej oceny decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 1995 r., aniżeli ocena wyrażona przez sąd administracyjny, bowiem stanowiłoby to rażące naruszenie przepisu art.30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Sąd nie jest związany granicami skargi (art.51 ustawy z dnia 11 maja o Naczelnym Sądzie Administracyjnym), a zatem oddalenie skargi oznacza, że Sąd nie stwierdził, by przedmiotowa decyzja zarówno w zakresie wywłaszczenia, jak i odszkodowania, naruszała prawo. Próba kwestionowania mocy wiążącej wydanego w niniejszej sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r. stanowi polemikę z wynikającą z przepisu art.30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym zasadą gwarancji stabilności prawomocnych wyroków sądu administracyjnego, której organ administracji nie jest upoważniony złamać bez naruszenia prawa. Na powyższą decyzję wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania podnosząc, że w decyzji podziałowej nie został rozwiązany problem dojazdu do drogi publicznej z wywłaszczonej nieruchomości oraz zakwestionował sposób wykonania czynności geodezyjnych na gruncie. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zm./ ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004r. Stosownie do treści art. 97 § 1 cytowanej wyżej ustawy sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153, póz. 1270). Skarga jest nie zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przepis art.99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr153 poz.1271 ze zm./ stanowi, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004r. wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez organ lub przez wojewódzki sąd administracyjny , tylekroć będą one związane oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Zatem niezastosowanie się przez organ administracyjny do oceny prawnej Naczelnego Sądu Administracyjnego musiałoby skutkować uchyleniem decyzji. W sprawie niniejszej Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast ściśle zastosował się do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r. w którym jednoznacznie Sąd stwierdził, że nie dopatrzył się naruszenia prawa w postępowaniu wywłaszczeniowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który z mocy cyt. art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r również związany jest oceną prawną wyrażoną wcześniej przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie, skargę jako nieuzasadnioną oddalił działając na podstawie art. 151 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. pppsa