I SA 2737/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Cezary Pryca NSA Anna Łukaszewska-Macioch /spr./ Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie renty socjalnej 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], 2/ stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I SA 2737/03 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] przyznającą M. R. od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia [...] marca 2007 r. rentę socjalną w kwocie [...] złotych miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podało, że w związku z orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w G. z dnia [...] grudnia 1999 r. zaliczającym M. R. do osób z [...] stopniem niepełnosprawności i stwierdzającym, że niepełnosprawność istnieje od dzieciństwa i ma charakter okresowy (orzeczenie wydano do dnia [...] marca 2007 r.), decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. przyznano M. R. rentę socjalną od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia [...] marca 2007 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Od tej decyzji odwołanie w imieniu M. R. wniosła jej matka E. R. podnosząc, że córka jest osobą niepełnosprawną od urodzenia i pobiera rentę socjalną, z tytułu której ostatnie środki otrzymała 31 grudnia 2002 r. W związku z tym, wobec przedłużenia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności M. R., renta socjalna powinna być jej wypłacona także za okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 marca 2003 r., gdyż przez cały czas była ona osobą niepełnosprawną i posiadała prawo do renty socjalnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Rozstrzygnięcie uzasadniono powołaniem się na treść art. 43 ust. 6 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), zgodnie z którym świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w G. zaliczającym M. R. do osób z [...] stopniem niepełnosprawności wydano w dniu [...] marca 2003r., a wniosek o przyznanie renty socjalnej został złożony w dniu 1 kwietnia 2003r. Oznacza to, że organ pomocy społecznej prawidłowo przyznał rentę socjalną od dnia 1 kwietnia 2003 r. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła M. R. reprezentowana przez E. R. Skarżąca podniosła, że orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w G. z dnia [...] grudnia 1999 r. została zaliczona do osób niepełnosprawnych na czas określony do dnia 31 grudnia 2002 r. W dniu [...] września 2002 r. złożyła wniosek do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w G. o przedłużenie okresu obowiązywania orzeczenia o niepełnosprawności. Zespół dopiero [...] marca 2003 r., a więc po [...] dniach od złożenia wniosku wydał orzeczenie o [...] stopniu niepełnosprawności. Po otrzymaniu orzeczenia złożyła je niezwłocznie w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w R. w dniu 1 kwietnia 2003 r., gdzie wydano decyzję o przyznaniu renty socjalnej od dnia 1 kwietnia 2003 r. Oznacza to, że wskutek opieszałości w działaniu organu orzeczniczego skarżąca przez okres 3 miesięcy miałaby być pozbawiona środków do życia. Wnosi o uznanie, iż renta socjalna przysługuje jej także za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 marca 2003 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przytoczyło w całości tekst uzasadnienia zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy rozpoznania skargi na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skargę należało uwzględnić, gdyż zaskarżona decyzja, jak również decyzja Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...], nie odpowiadają prawu. W niniejszej sprawie jest poza sporem, że orzeczeniem z dnia [...] grudnia 1999 r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w G. zaliczył skarżącą M. R. do osób z [...] stopniem niepełnosprawności uznając, że niepełnosprawność istnieje od dzieciństwa. Orzeczenie powyższe wydano do grudnia 2002 r. Stanowiło ono podstawę przyznania M. R. renty socjalnej od września 2000 r. do grudnia 2002 r. decyzją Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] września 2000 r. Nr [...]. Z treści orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w G. z dnia [...] marca 2003 r. wynika, że wniosek o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności został złożony przez skarżącą w dniu [...] września 2002 r., a więc na 3 miesiące przed końcem grudnia 2000 r., tj. przed upływem okresu, na jaki wydano poprzednie orzeczenie o niepełnosprawności. Wniosek ten został rozpoznany przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w G. dopiero w dniu [...] marca 2003 r. Organ orzekający ustalił, że M. R. jest osobą niepełnosprawną, a niepełnosprawność istnieje od dzieciństwa. Treść tego orzeczenia wskazuje jednoznacznie na ciągłość niepełnosprawności skarżącej. W tej sytuacji, choć orzeczenie wydano dopiero po upływie terminu, na jaki wydano orzeczenie poprzednie, mimo że skarżąca zachowała termin do złożenia wniosku o ponowne zbadanie, powstaje zagadnienie, czy złożenie przez skarżącą nowego wniosku o przyznanie renty socjalnej powoduje, iż jest to nowa sprawa o rentę socjalną z nowego wniosku, czy też następuje kontynuacja wypłaty renty w ramach sprawy wszczętej pierwszym wnioskiem o przyznanie tego świadczenia, skoro występująca u skarżącej niepełnosprawność ma charakter stały. Zagadnienie to było przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 23 kwietnia 2001 r. I SA 2324/00 (niepubl.), który uznał, że opóźnienie w wydaniu orzeczenia o inwalidztwie (niepełnosprawności) nie może mieć znaczenia dla kwestii wypłaty świadczenia, gdy inwalidztwo (niepełnosprawność) uprawniające do renty socjalnej istnieje przez cały czas. Zważywszy, że świadczenie z pomocy społecznej w postaci renty socjalnej ma charakter obligatoryjny przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, należy uznać, że złożenie wniosku ponownie, po kolejnym badaniu, nie wszczęło postępowania w nowej sprawie, gdyż jest to wciąż ta sama sprawa. Przepis art. 43 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej, na który powołał się organ, miałby zastosowanie tylko w przypadku, gdyby chodziło o nową sprawę. Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd powyższy w pełni podziela. W niniejszej sprawie należało zatem uznać, że wniosek o przyznanie renty socjalnej dla M. R. został złożony w dniu [...] września 2000 r. i ta data stanowi o terminie przyznania i rozpoczęcia wypłaty świadczenia. Opóźnienie w wydaniu orzeczenia przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w G. nie mogło mieć więc znaczenia dla uznania, że prawo skarżącej do świadczenia zostało zachowane w okresie od 1 stycznia 2003 r. do 31 marca 2003 r. Organy orzekające w sprawie dokonały nieprawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego, czym uchybiły przepisowi art. 80 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.