I SA 2747/03

PostanowienieWSA w Warszawie2004-07-01

Skład orzekający: Anna Lech

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie zasiłku celowego specjalnego powinno zostać umorzone w związku ze śmiercią strony skarżącej?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie zasiłku celowego specjalnego podlega umorzeniu, jeśli strona skarżąca zmarła w trakcie jego trwania, ponieważ świadczenie to ma charakter ściśle osobisty i nie przechodzi na spadkobierców. Sąd umorzył postępowanie na podstawie przepisów PPSA dotyczących umorzenia postępowania w przypadku śmierci strony, której prawa są ściśle związane z jej osobą.
Stan faktyczny
Skarżący S. W. złożył skargę do NSA na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymującą w mocy decyzję o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego. Po wejściu w życie przepisów wprowadzających sądy administracyjne, sprawa została przekazana do WSA w Warszawie. W trakcie postępowania przed WSA ustalono, że skarżący zmarł. WSA z urzędu zażądał aktu zgonu, który potwierdził śmierć strony.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia umorzyć postępowanie I SA 2747/03 Uzasadnienie S. W. złozył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego w sierpniu 2003 r. w wysokości 200 zł z przeznaczeniem na częściwoe pokrycie zakupu opału. Na rozprawę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, który obecnie jest właściwy do rozpoznania skargi, gdyż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez własciwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący S. W. nie stawił się i zawiadomienie nie zostało mu doręczone. Z adnotacji doręczyciela na zwrotnym poświadczeniu odbioru zawiadomienia wynikało, że adresat zmarł. Sąd z urzędu zażądał z Urzędu Stanu Cywilnego w M. odpisu skróconego aktu zgonu. Z nadesłanego dokumentu wynika, że S. W. zmarł w dniu 9 lutego 2004 r. Przedmiot postępowania w niniejszej sprawie, to jest zasiłek celowy specjalny jako świadczenie z funduszu pomocy społecznej odnosi się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą zmarłego, a zatem postępowanie zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega umorzeniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło