I SA 2780/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, W składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.) Sędziowie: NSA Anna Lech NSA Anna Łukaszewska – Macioch Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego - oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...].06.2003 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. odmawiającą przyznania J. W. zasiłku stałego wyrównawczego. Kolegium stwierdziło, iż z akt sprawy wynika, że J. W. ma 42 lata, jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną – rencistką i czwórką dzieci w wieku szkolnym, został przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. zaliczony w dniu [...].10.2002 r. – do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do dnia [...].12.2004 r., jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 10,61ha, tj. 7,26 ha przeliczeniowego, które wydzierżawił na czas nieokreślony umową sporządzoną u notariusza dnia [...].01.2003r., za czynsz roczny w wysokości 500 zł. – dzierżawca gospodarstwa dnia 26.03.2003 r. złożył oświadczenie, że nigdy nie użytkował i nie użytkuje przedmiotu dzierżawy i czynszu nie zapłacił, a sołtys i sąsiedzi potwierdzają, że sam pracuje w gospodarstwie. Dochód rodziny organy ustaliły na kwotę 2082, 50 zł., na co składają się: renta żony 387,48 zł., zasiłki rodzinne 170 zł., dochód z gospodarstwa rolnego 1525,02 (7,26 x 210) i stwierdziły, że przewyższa on kryterium dochodowe, które dla rodziny J. W. wynosi 1804 zł., co nie kwalifikuje go do przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku stałego wyrównawczego. Skargę na decyzję Kolegium wniósł J. W. podając w niej, że prowadzili z żoną gospodarstwo rolne, z którego dochód wystarczał na utrzymanie 6-cio osobowej rodziny, ale żona zaczęła chorować i nie mogła pracować – od 11 lat jest na rencie, od 3 na stałej – i on sam musiał wykonywać wszystkie prace, co w rezultacie również doprowadziło do tego, że został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, a gospodarstwo całkowicie podupadło i dlatego zostało wydzierżawione dnia 1.01.2003 r. Ponieważ dochód rodziny wynosił 540 zł. plus 500 zł. z dzierżawy gospodarstwa wystąpił dnia 3.01.2003 r. o pomoc społeczną, ale nie jest mu ona przyznawana, gdyż dochód jest różnie interpretowany. Podkreślił, że do dochodu dolicza się dochód z ha przeliczeniowego, a tak być nie powinno, gdyż dochodu nie uzyskuje, zaś dzierżawcy i inni kłamliwie zeznają, że sam prowadzi gospodarstwo. Dzierżawca nie przyznał się do dzierżawy, gdyż obawiał się, że skarżący wyegzekwuje na nim czynsz, a niepłacenie czynszu pogarsza jego sytuację. Organy niezasadnie przyjęły, że umowa dzierżawy została rozwiązana, chociaż jest ona ważna i wiąże strony, gdyż nie została wypowiedziana. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone są rozpoznawane przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.) otrzymanie zasiłku stałego wyrównawczego uzależnia od spełnienia dwóch kryteriów: całkowitej niezdolności do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa i dochodu niższego od kryterium ustalonego zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy. Kryteria te winny być spełnione łącznie, a nie wystąpienie któregokolwiek z nich powoduje niemożność przyznania zasiłku stałego wyrównawczego. W niniejszej sprawie o odmowie przyznania zasiłku zadecydowało kryterium dochodowe, organy bowiem uznały, iż dochód rodziny skarżącego przekracza próg ustalony zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Decydujący wpływ na jego wysokość miał dochód z gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy przyjmuje się, że na jej użytek dochód z jednego hektara przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości określonej tym przepisem, a dochody uzyskiwane z gospodarstwa rolnego i źródeł pozarolniczych sumuje się. To, że skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego jest okolicznością bezsporną i w świetle w/wskazanego art. 2 ust. 2 ustawy, dochód z tego gospodarstwa oblicza się w sposób w przepisie tym wykazany. W świetle akt sprawy organy nie miały podstaw do przyjęcia, iż w przypadku rodziny skarżącego dochód z posiadanego gospodarstwa miałby być wyliczony lub ustalony w inny sposób, aniżeli określony tym przepisem, ustalającym jak należy obliczyć dochód z gospodarstwa na użytek ustawy, w tym ustalenia kryterium dochodowego, od którego zależy przyznanie pomocy społecznej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).