I SA 2805/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Jolanta Zdanowicz Asesor WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2005 r. sprawy ze skargi J. R. i M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe. I SA 2805/03 UZASADNIENIE Prezydent Miasta W., decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku J. H. z dnia [...] września 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej (prawa użytkowania wieczystego) do gruntu położonego w W. przy ul. [...] oznaczonego hip. nr [...], ustanowił na rzecz H. H. na 99 lat użytkowanie wieczyste do udziału wynoszącego [...] części gruntu o pow. [...] m2, oznaczonego jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], uregulowanego w księdze wieczystej KW Nr [...]. Organ pierwszej instancji ustalił, że powyższa nieruchomość jest objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 powołanego dekretu, dotychczasowi właściciele lub ich następcy prawni będący w posiadaniu gruntu, względnie osoby prawa ich reprezentujące - uprawnieni byli w ciągu 6-ciu miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej (prawa użytkowania wieczystego) z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną. Objęcie przedmiotowego gruntu w posiadanie przez gminę Miasta W. nastąpiło w dniu [...] kwietnia 1948 r. tj. z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Nr [...] Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego Miasta W. J. H. złożył stosowny wniosek w trybie art. 7 ust. 1 dekretu oraz uiścił opłatę manipulacyjną w wysokości [...] ówczesnych złotych. W dniu [...] stycznia 1991 r. J. H. zmarł i na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] Wydział [...] Cywilny sygn.akt [...] z dnia [...] sierpnia 1992 r. prawa do spadku na podstawie testamentu nabyła w całości córka H. H. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ pierwszej instancji ustalił, że zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Dzielnicy [...], obowiązującym od dnia [...] marca 1993 r., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 1993 roku (ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Warszawskiego Nr [...] w dniu [...] marca 1993 r.), teren położony przy ul. [...] znajduje się w jednostce urbanistycznej oznaczonej symbolem [...]. Zgodnie z tym planem teren ten przeznaczony jest pod handel powszechny i wyspecjalizowany, gastronomię, administrację, usługi kultury i zabudowę mieszkaniową o charakterze śródmiejskim. W związku z powyższym organ pierwszej instancji uznał, że nieruchomość położona w W. przy ul. [...] spełnia warunki określone w art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po przywróceniu terminu do wniesienia odwołania przez J. i M. R. i rozpatrzeniu tego odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] czerwca 2003 r. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2003 r. złożyli J. i M. R. – współwłaściciele lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...], zarzucając organowi drugiej instancji naruszenie art. 9, art. 10 § 1 i art. 61 § 4 k.p.a. przez odmowę ich zastosowania oraz naruszenie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przez jego zastosowanie w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na rozprawie w dniu 3 marca 2005 r. skarżąca J. R. złożyła do akt pismo, w którym J. R. i M. R. oświadczają, że cofają skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze [...] z dnia [...] listopada 2003 r. Cofniecie skargi oznacza rezygnację strony skarżącej z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Cofnięcie skargi, zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wiąże Sąd, który nie stwierdza w przedmiotowej sprawie zamiaru obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy decyzji administracyjnych dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.