I SA 2823/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Tarno Sędziowie NSA Cezary Pryca WSA Monika Nowicka (spr.) Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2004r. sprawy ze skargi M. i A. małż. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania projektu podziału nieruchomości oddala skargę. I SA 2823/02 UZASADNIENIE W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. i A. małżonkowie B. wnosili o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2002 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] lipca 2002 r. [...] opiniującego pozytywnie projekt podziału nieruchomości położonej w C. w gminie K. a znaczonej jako działki nr [...],[...] i [...], mające urządzone księgi wieczyste Kw [...], Kw [...] i Kw [...] prowadzone przez Sąd Rejonowy w K.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie podnosząc, że ponieważ skarżący nie kwestionują proponowanego podziału pod kątem jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a zarzuty zawarte w skardze odnoszą się jedynie do kwestii pomiarów geodezyjnych na gruncie a więc materii nie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia. W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego niniejsza skarga stała się - z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjni ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego opisana na wstępie nieruchomość stanowi własność M. i A. małżonków B.. Uchwałą Rady Miasta i Gminy K. nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. zatwierdzono częściowe zmiany w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego obejmujące obszary części sołectw wchodzących w skład Gminy K. w tym m.in. sołectwo C., w którym położona jest w/w nieruchomość. Zgodnie z ustaleniami planu nieruchomość ta znajduje się na obszarze przeznaczonym na tereny rolne, na których dopuszcza się także szereg elementów zagospodarowania, służących ich obsłudze. Wśród elementów tych wymieniono uzbrojenia terenu takie jak: drogi, linie energetyczne, telekomunikacyjne, gazociągi – wraz z obiektami towarzyszącymi. Mając na uwadze powyższe przeznaczenie terenu sporządzono wstepny projekt podziału nieruchomości polegający na wydzieleniu z niej działek o numerach [...] o pow. 0,03 ha, [...] o pow. 0,0188 ha i [...] o pow. 0,0236 ha. Następnie Burmistrz Miasta i Gminy K. postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r. zaopiniował pozytywnie wyżej wskazany projekt uznając, iż jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu swego stanowiska organ wskazał ponadto, że projekt podziału jest także zgodny z prawomocną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] sierpnia 1999 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która określała parametry drogi i ustalała granice przebiegu inwestycji. Poza tym podział przedmiotowej nieruchomości uznano za niezbędny dla realizacji celów publicznych. Działki bowiem o numerach [...],[...] i [...] przeznaczone są na poszerzenie drogi gminnej, zaliczonej do tej kategorii dróg uchwałą nr [...] Rady Miasta i Gminy K. z dnia [...] czerwca 2001 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie M. i A. B., nie kwestionując zgodności podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu stwierdzili, że nie wyrażają zgody na podział, ze względu na zasugerowaną w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji możliwość pokrycia kosztów ewentualnego postępowania rozgraniczeniowego. Postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy K. W uzasadnieniu swego stanowiska organ II instancji wskazał, że zgodnie z przepisami art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm. ) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami szczególnymi. Przy czym zgodność powyższa dotyczy zarówno przeznaczenia terenu jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek. W przedmiotowej sprawie Kolegium stwierdziło, że zarówno ustalenia planu jak i treść wspomnianej wyżej decyzji o warunkach zabudowy, w sposób niebudzący żadnych wątpliwości, wskazują na zgodność wstępnego projektu podziału nieruchomości z planem zagospodarowania przestrzennego, co skutkuje uznaniem, że pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Burmistrza był zgodny z prawem. Zawarty w zażaleniu skarżących sprzeciw odnośnie sugerowanego pokrycia kosztów ewentualnego rozgraniczenia nie mógł – zdaniem Kolegium - wpłynąć negatywnie na ocenę orzeczenia organu I Instancji z tego powodu, że nie dotyczył jego legalności a odnosił się do informacji, która jako związana tylko z rozstrzygnięciem, nie powinna w ogóle znaleźć miejsca w uzasadnieniu tego rodzaju aktu. W skardze do Sądu M. i A. małżonkowie B. podnosząc ponownie, że nie kwestionują zgodności projektowanego podziału ich nieruchomości z planem zagospodarowania przestrzennego, zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów Prawa budowlanego i Kodeksu cywilnego domagali się dokonania dokładnych pomiarów ich nieruchomości twierdząc, że podział ten nie odpowiada w rzeczywistości stanowi faktycznemu, gdyż na skutek prac geodezyjnych ( po odjęciu powierzchni przeznaczonych na drogę ) jedne z nieruchomości podlegających podziałowi uległy powiększeniu a inne zmniejszyły się, w tym także ich nieruchomość i z tego powodu domagali się przeprowadzenia dokładnych pomiarów w terenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za nieuzasadnioną i z tego powodu podlegała oddaleniu. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach ze skarg na m. in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Powyższe oznacza, że – w odróżnieniu od sądu powszechnego – Sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty a jedynie ocenia czy tego rodzaju rozstrzygnięcie, wydane przez organ administracyjny, nie narusza prawa. W związku z powyższym domaganie się przez skarżących w skardze przeprowadzenia przez Sąd Administracyjny dokładnych pomiarów podlegającej podziałowi nieruchomości nie mogło być z samego założenia brane w ogóle pod uwagę. Podkreślenia natomiast wymaga, że w przedmiotowej sprawie zarzut zawarty w skardze, jak słusznie zauważyło to w odpowiedzi na skargę Kolegium Odwoławcze, dotyczył nie kwestii będącej przedmiotem opinii organów a sprowadzał się do czynności wykonawczych. Skarżący zarówno w odwołaniu jak i w skardze wyraźnie akcentowali, że nie sprzeciwiają się samemu podziałowi ich nieruchomości i nie zgłaszali zarzutów do wielkości powierzchni działek, które mają powstać po podziale. Intencją wniesienia pierwotnie odwołania było niezadowolenie z powodu konieczności pokrycia kosztów ewentualnego postępowania rozgraniczeniowego a obecnie wnosząc skargę do Sądu, skarżący mieli na względzie doprowadzenie do sytuacji, w której na gruncie zostały by wytyczone granice pomiędzy nowopowstałymi działkami i nieruchomościami sąsiednimi w sposób ich satysfakcjonujący. Ponieważ jak wspomniano przedmiotem oceny dokonywanej przez Sąd jest zbadanie czy postanowienie pozytywnie opiniujące wstępny podział nieruchomości było zgodne z prawem a ocenie takiej nie podlega fizyczne wytyczenie na gruncie granic nowych działek należało uznać, że zarzuty zawarte w skardze nie mają wpływu na kwestię legalności zaskarżonego postanowienia. Jeśli w istocie rzeczy wytyczenie na gruncie granic nowopowstałych działek zostało wykonane wadliwie albo na skutek tych prac geodezyjnych okazało się, że granice sąsiednich nieruchomości stały się sporne ( postępowanie wznowieniowe nie doprowadziło na gruncie do podpisania przez skarżących protokołu ) postępowaniem właściwym może okazać się jedynie postępowanie rozgraniczeniowe bądź postępowanie przed sądem powszechnym o wydanie pasa gruntu. Uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom przepisu art. 93 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami a zatem nie narusza obowiązującego porządku prawnego Sąd – z mocy przepisu art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.