I SA 2833/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch (spr.) Sędziowie WSA Daniela Kozłowska NSA Marek Stojanowski Protokolant Jolanta Zagrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2004 r. sprawy ze skarg A. M. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia i skreślenia z Rejestru Indywidualnych Specjalistycznych Praktyk Lekarskich 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały oraz poprzedzającej ją uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. z dnia [...] maja 2002 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Naczelnej Rady Lekarskiej na rzecz skarżącego A. M. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelna Rada Lekarska uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2002 r., po rozpatrzeniu odwołania A. M. od uchwały nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. z dnia [...] maja 2002 r. w przedmiocie cofnięcia lekarzowi A. M. zezwolenia i skreślenia z rejestru indywidualnych specjalistycznych praktyk lekarskich indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej w specjalności fizjoterapia, utrzymała zaskarżoną uchwałę w mocy. W uzasadnieniu podjętej uchwały Naczelna Rada Lekarska podała, że w postępowaniu przed Okręgową Radą Lekarską [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. ustalono, że A. M. w miejscu wykonywania indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej w specjalności fizjoterapia świadczy usługi polegające na prowadzeniu badań wektokardiograficznych, co jest niezgodne z posiadaną specjalizacją oraz wydanym zezwoleniem i uzasadnia cofnięcie zezwolenia na wykonywanie indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej. Na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia z dnia [...] września 2002r. A. M. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając naruszenie art. 4, art. 50 ust. 2 pkt 2 i art. 52 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 204). Skarżący podniósł, że organy orzekające błędnie przyjęły, iż wykonywanie badań wektokardiograficznych pozostawało w sprzeczności z posiadanym zezwoleniem na wykonywanie indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej w specjalności fizjoterapia. Skarżący wykonując badania wektokardiograficzne nie podawał się za kardiologa lecz badania te wykonywał jako lekarz specjalista fizjoterapii, aby przed przepisaniem kuracji ocenić wydolność układu krążenia pacjenta. Nie wykroczył więc ani poza zakres posiadanej specjalizacji ani zezwolenia na prowadzenie indywidualnej praktyki lekarskiej. W odpowiedzi na skargę Naczelna Rada Lekarska wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy do rozpoznania skargi stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. W niniejszej sprawie, nie będąc związany granicami skargi stosownie do art. 134 ust. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, że w odniesieniu do uchwał podjętych zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji zachodzą przesłanki określone w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, co stanowi podstawę do stwierdzenia ich nieważności. Zgodnie z art. 57 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza do uchwał samorządu lekarzy w sprawach, o których mowa m. in. w art. 52a ustawy, w tym także dotyczących cofnięcia zezwolenia na wykonywanie indywidualnej praktyki lekarskiej, stosuje się przepisy kpa odnoszące się do decyzji administracyjnych. Stosownie do art. 129 § 2 kpa odwołanie od decyzji administracyjnej wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z przedstawionych akt sprawy wynika, że uchwała Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. z dnia [...] maja 2002 r. została doręczona skarżącemu A. M. w dniu 24 lipca 20012 r. (data potwierdzenia odbioru przesyłki). Termin 14-dniowy do wniesienia odwołania upływał zatem w dniu 8 sierpnia 2002 r. Odwołanie od cyt. uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. datowane "9.VIII.2002" wpłynęło w dniu 13 sierpnia 2002 r., o czym świadczy odręczna adnotacja o wpływie pisma. Podkreślić należy, że organ odwoławczy przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia odwołania obowiązany jest zbadać, czy zostało ono wniesione w ustawowym terminie, bowiem uchybienie terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie zaś odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie art. 16 kpa przez weryfikację decyzji ostatecznej, a więc takiej, która korzysta już z ochrony trwałości (por. wyroki NSA z dnia 10.11.1999 r. IV SA 2273/98 i z dnia 18.11.1999 r. I SA 330/99 niepubl.). Z tych względów należało stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały. Analiza uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. wskazuje, że także przy jej wydaniu doszło do rażącego naruszenia prawa. Z treści § 2 uchwały wynika, że został jej nadany rygor natychmiastowej wykonalności ("uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia"). W kodeksie postępowania administracyjnego przyjęto zasadę, ze decyzja nie podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania; wniesienie zaś odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji (art. 130 § 1). Wyjątkiem od tej zasady jest przewidziana w art. 108 kpa możliwość nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że zastrzeżenie rygoru natychmiastowej wykonalności jest rozwiązaniem wyjątkowym, a jako takie wymaga wykazania przez organ zaistnienia przesłanek, o których wyżej mowa. Tymczasem uzasadnienie uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. nie zawiera jakiejkolwiek wzmianki w tej kwestii. Z tych względów Sąd uznał, że uchwała rażąco narusza zarówno przepis art. 108 kpa, jak i art. 107 § 3 kpa przez brak uzasadnienia prawnego i faktycznego odnoszącego się do rozstrzygnięcia zawartego w § 2. Z powyższych przyczyn Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.