I SA 2840/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie WSA Monika Nowicka NSA Cezary Pryca (spr.) Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi H. W., H. C., M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie kwotę po 30 (trzydzieści) na rzecz każdej ze skarżących tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I S.A. 2840/02 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie uchyliło w całości decyzję z dnia [...] czerwca 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie i orzekło o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] września 1989 roku numer [...] Kierownika Wydziału [...] Urzędu Dzielnicowego Warszawa- [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że nieruchomość położona w Warszawie przy ulicy [...] była objęta działaniem dekretu z 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta stołecznego Warszawy ( Dz. U. 50, poz.279). Orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] marca 1950 roku numer [...] Prezydent miasta stołecznego Warszawy odmówił byłym właścicielom przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej przy ulicy [...] oraz orzekł o przejściu prawa własności budynków znajdujących się na tym gruncie na rzecz Skarbu Państwa. Decyzją z dnia [...] maja 1951 roku numer [...] Minister Gospodarki Komunalnej utrzymał w mocy orzeczenie administracyjne z [...] marca 1950 roku numer [...] Prezydenta miasta stołecznego Warszawy. Decyzją z dnia [...] lutego 1996 roku numer [...] Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa stwierdził, że decyzja z [...] maja 1951 numer [...] Ministra Gospodarki Komunalnej w części określonej w aktach notarialnych dotyczących sprzedanych lokali mieszkalnych oznaczonych numerami: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] w budynku znajdującym się w Warszawie przy ulicy [...] oraz udziałów przypadających tym lokalom w części budynku i jego urządzeń, które służą do użytku ogółu mieszkańców a także gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste nabywcom tych lokali mieszkalnych, wydana została z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdził jej nieważność. Decyzją z [...] lipca 1997 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie uchyliło orzeczenie administracyjne z [...] marca 1950 roku numer [...] Prezydenta miasta stołecznego Warszawy i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja z dnia [...] września 1989 roku numer [...] Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego Warszawa- [...] orzekł o sprzedaży H. J. lokalu mieszkalnego numer [...] w budynku położonym w Warszawie przy ulicy [...] wraz z częścią tegoż budynku i innych urządzeń służących do wspólnego użytku mieszkańców z równoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste części działki gruntu, na której znajduje się budynek mieszkalny. W wykonaniu decyzji z [...] września 1989 roku numer [...], w dniu [...] lipca 1990 roku sporządzono akt notarialny repertorium A Numer [...]. Aktem notarialnym z [...] listopada 1998 roku repertorium [...] numer [...] H. J. sprzedała A. S. lokal mieszkalny numer [...] w budynku położonym w W. przy ulicy [...] wraz z udziałem we współwłasności części wspólnego budynku, z którego ten lokal został wydzielony i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali znajdujących się w tym budynku oraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym znajduje się budynek mieszkalny. W dniu 17 lipca 2001 roku H. W., H. C., M. M. wystąpiły z wnioskiem o stwierdzenie, że decyzja z [...] września 1989 roku numer [...] Kierownika Wydziału [...] Urzędu Dzielnicowego Warszawa- [...] wydana została z naruszeniem prawa. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że decyzja Kierownika Wydziału [...] Urzędu Dzielnicowego Warszawa- [...] z [...] września 1989 roku numer [...], wydana została z naruszeniem prawa. Decyzją z dnia [...] października 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie uchyliło w całości decyzję z [...] czerwca 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie i odmówiło wszczęcia postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] września 1989 roku numer [...] Kierownika Wydziału [...] Urzędu Dzielnicowego Warszawa- [...]. Na decyzję z dnia [...] października 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły H. W., H. C. i M. M.. Skarżące domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosły zarzut naruszenia art.7 dekretu z 26 października 1950 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta stołecznego Warszawy ( Dz. U. 50, poz.279) oraz art.28 k.p.a. poprzez uznanie, że skarżące nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej orzekającej o sprzedaży lokalu mieszkalnego i oddaniu ułamkowej części gruntu w użytkowanie wieczyste. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie podtrzymało swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym . Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Nadto uwzględniając treść art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazać należy, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego wynika jednoznacznie, że aktem notarialnym z dnia [...] listopada 1998 roku repertorium [...] numer [...] H. J. sprzedała A. S. lokal mieszkalny numer [...] w budynku położonym w W. przy ulicy [...] wraz z udziałem we współwłasności części wspólnego budynku, z którego ten lokal został wydzielony i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali znajdujących się w tym budynku oraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym znajduje się budynek mieszkalny. Oznacza to, że w dacie złożenia wniosku z 17 lipca 2001 roku o wszczęcie postępowania nadzorczego oraz w dacie wydawania decyzji przez organ I instancji i przez organ odwoławczy właścicielem lokalu mieszkalnego numer [...] w budynku położonym w Warszawie przy ulicy [...] oraz użytkownikiem wieczystym ułamkowej części działki gruntu, na której usytuowany jest budynek mieszkalny była A. S., a nie H. J.. Natomiast z akt sprawy wynika, że decyzja z [...] października 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie nie została doręczona A. S., a została doręczona H. J.. Poza sporem winna więc pozostawać okoliczność, że postępowanie administracyjne zakończone wyżej wymienioną decyzją administracyjną toczyło się bez udziału podmiotu, któremu przysługiwał przymiot strony w rozumieniu art.28 k.p.a. Wniosek o stwierdzenie, iż decyzja z [...] września 1989 roku numer [...] Kierownika Wydziału [...] Urzędu Dzielnicowego Warszawa- [...], wydana została z naruszeniem prawa obejmował swym zakresem interes prawny, jaki przysługuje A. S. do w/w lokalu mieszkalnego. Oznacza to, że strona nie brała bez swojej winy udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją. Stosownie do treści art.145 § 1 pkt.4 k.p.a. okoliczność ta stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast Sąd ma obowiązek uchylić zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.b, art.152 i art.200 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.