I SA 2858/03

W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz NSA Joanna Runge - Lissowska (spr.) Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2003r. [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę I SA 2858/03 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...].11.2003r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...].12.2002 r., nr [...], przyznającą G. K. zasiłek celowy w miesiącu grudniu w wysokości 70 zł. Decyzja Samorządowego Kolegium została wydana w wyniku wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.08.2003r., sygn. akt I SA 529/03, uchylającego decyzję tegoż Kolegium z dnia [...].01.2003r. nr [...] utrzymującą w mocy w/w decyzję organu I-ej instancji z dnia [...].12.2002r. z tego względu, że nie dysponował on dokumentem, z którego wynikałoby jakie środki finansowe posiadał organ I-ej instancji na poszczególne rodzaje świadczeń i jaka była liczba podopiecznych, którym je przyznano. W ponownym postępowaniu odwoławczym organ uzupełnił akta sprawy o pismo Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...].10 2003 r., z którego wynikało, że w grudniu 2002 r. Ośrodek wydatkował na zasiłki celowe i dożywianie dzieci kwotę 17044zł, z tego 8484 zł na zasiłki celowe dla 91 osób i 8560 na dożywianie 129 dzieci, cały budżet w roku 2002 na tę pomoc wyniósł 14600 zł. Kolegium uznało, iż w takiej sytuacji przyznanie G. K., prowadzącemu samotnie gospodarstwo domowe i nie posiadającemu innych dochodów, zasiłku w kwocie 70 zł, jakkolwiek niższej od średniej zasiłku celowego przyznawanego w grudniu, nie jest niezgodne z prawem, gdyż jest on pod stałą opieką pomocy społecznej, a choć jest mężczyzną w sile wieku (45 lat) nie można powiedzieć, że ma chęć rozwiązania problemów we własnym zakresie. Skargę na decyzję Kolegium wniósł G. K., domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie prawa materialnego, gdyż przyznanie zasiłku na miesiąc w kwocie 70 zł stanowi naruszenie prawa i elementarnych praw człowieka do godnego życia. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, są rozpoznawane przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasiłek celowy przyznawany jest w ramach tzw. uznania administracyjnego, jak wynika z art. 32 ust 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998r. nr 64, poz.414 ze zm.), który stanowi, iż może on być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby życiowej. Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22.08.2003 r. sygn. akt I SA 529/03, dla oceny czy organ I-ej instancji nie przekroczył granic tego uznania Kolegium powinno dysponować stosownym materiałem dowodowym, wskazując, co taki materiał powinien zawierać. Związane oceną prawną wynikającą z tego wyroku, na mocy art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 379 ze zm.) obowiązującego w dniu orzekania, Kolegium uzupełniło materiał dowodowy. Wynikało z niego, iż jakkolwiek przyznany G. K. zasiłek celowy był niższy, aniżeli średnia tego zasiłku przyznanego w miesiącu grudniu 2002 r. to jednak decyzja w tym przedmiocie nie narusza prawa. Z taką oceną należy się zgodzić, choć może z innych przyczyn, aniżeli przedstawiło to Kolegium. Ta fakultatywna pomoc jest przyznawana przy uwarunkowaniu z jednej strony możliwościami organu pomocy społecznej, z drugiej potrzebami ubiegającego się o zasiłek. Z pisma Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...].10.2003 r. wynika, że jego możliwości finansowe są dość ograniczone, a potrzebujących spora liczba, zatem przyznanie skarżącemu pomocy w wysokości, w jego ocenie niewystarczającej na przeżycie, mieści się w granicach uznania administracyjnego zwłaszcza, iż zasiłek celowy nie jest świadczeniem, które ma zabezpieczyć przeżycie miesięczne jak chce skarżący, ale zaspokoić aktualną niezbędną potrzebę. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).