I SA 292/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. Wójt Gminy M. z urzędu wznowił postępowanie zakończone decyzją tegoż Wójta z dnia [...] października 1997 r., nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w K., uregulowanej w KW Nr [...], będącej w użytkowaniu wieczystym [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. uzasadniając, iż w sprawie istnieją dwie decyzje o tym samym numerze, wydane w tym samym dniu, różniące się jedynie podstawą prawną. Decyzją z dnia [...] października 2002 r., nr [...] Wójt Gminy M. uchylił własną decyzję z dnia [...] października 1997 r., nr [...] w części dotyczącej działek nr [...] i [...] oraz uchylił zapis: "Lokatorsko Własnościowa Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] zrzeka się odszkodowania za przejęte przez gminę działki będące drogami wymienionymi w decyzji". Jednocześnie w decyzji tej zatwierdził projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]., uregulowanej w KW Nr [...], tworząc działki nr [...] i [...] oraz wprowadził zapis; "Lokatorsko – Własnościowa Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] zrzeka się odszkodowania z tytułu wygaśnięcia użytkowania wieczystego na działkach przeznaczonych w decyzji pod drogi publiczne". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r., Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Lokatorsko – Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej [...], uchyliło powyższą decyzję Wójta Gminy M. i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że brak jest podstaw do twierdzenia, że w obiegu prawnym znajdują się dwie decyzje z dnia [...] października 1997 r. i, że zachodzi konieczność weryfikacji z urzędu jednej z nich w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Na tę decyzję Wójt Gminy M. złożył skargę w dniu [...] lutego 2003 r. domagając się uchylenia w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W skardze podniesiono, że istotnym dla wznowienia przez Wójta Gminy M. postępowania w sprawie zatwierdzenie projektu podziału działki nr [...] było odkrycie, ze plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący teren osiedla O. w K. przewiduje na obszarze będącym przedmiotem decyzji o zatwierdzeniu podziału tylko dwie drogi publiczne ul. [...] i ul. [...]. Tym samym Wójt Gminy M, działając z upoważnienia Kierownika Urzędu Rejonowego jako organ administracji państwowej, nie powinien wydać decyzji z dnia [...] października 1997 r. o zatwierdzeniu projektu podziału skutkującej przejściem na rzecz Gminy z mocy prawa wszystkich działek wydzielonych pod drogi. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie ustosunkowało się do powyższych okoliczności sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 97 § 1 ustawy, z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku, a postępowanie w nich nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (DZ. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W dacie wydawania decyzji Nr [...] Wójt Gminy M. uprawniony był do jej podjęcia na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 ze zm.). Przepis ten stanowi, że zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zaskarżył więc organ uprawniony do wydawania orzeczeń w I-szej instancji. Zgodnie z przepisami powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 1 i 2, art. 52 ustawy). Żaden przepis prawny nie upoważnia organu pierwszej instancji do wniesienia skargi na decyzję organu drugiej instancji, a różne poglądy obu tych organów na sposób załatwienia sprawy indywidualnej, nawet wówczas, gdy sprawa ta wpływa na stosunki cywilnoprawne łączące organ pierwszej instancji ze stroną postępowania administracyjnego, nie uzasadniają przyznania organowi uprawnień strony w rozumieniu art. 50 ustawy. Podstawowym kryterium wyróżniającym stronę stanowi jej interes prawny lub obowiązek, a zatem cechy nie mające żadnego znaczenia przy określaniu pozycji prawnej organu. Rozstrzygając sprawę organ obowiązany jest do przestrzegania zasad ogólnych k.p.a., występuje on w roli strażnika praworządności i wydaje decyzję zgodną z prawem. W tej sprawie Wójt Gminy działa z upoważnienia ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 o gospodarce nieruchomościami będąc uprawnionym do zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów organów różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej. Chęć wykazania własnych racji prawnych przez organ administracji publicznej w sporze z innym organem administracji nie daje uprawnienia do wniesienia skargi. W świetle powyższych rozważań, skarga wniesiona przez organ, który wydał decyzję w I-szej instancji musi być uznana za niedopuszczalną. Skarga niedopuszczalna, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu i z tego względu sąd postanowił jak w sentencji.