I SA 2928/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Runie-Lissowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] i z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego postanawia odrzucić skargę I SA 2928/03 U z a s a d n i e n i e Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) i sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed tym dniem a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie administracyjne na podstawie jej przepisów – tak stanowi art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271). W niniejszej sprawie ma miejsce sytuacja przewidziana art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające i właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera wymóg, który musi być spełniony, aby skarga na decyzję administracyjną mogła być przez sąd rozpoznana. Stanowi on, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga nie została wniesiona przez prokuratora ani Rzecznika, a wobec tego przed jej wniesieniem powinna zostać wyczerpana droga zaskarżenia, bowiem art. 127 § 1 kpa przewiduje, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Oznacza to, że w świetle art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na decyzje wydane w I instancji skarga nie służy. Przedmiotem skargi Z. G. są decyzje wydane przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w G., od których służyło odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zatem wniesiona została na decyzje organu I instancji. Czyni ją to niedopuszczalną, wobec niewypełnienia wymogu art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.