I SA 2958/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie WSA Daniela Kozłowska NSA Jan Paweł Tarno Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2004 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu w trybie egzekucji administracyjnej oddala skargę. I SA 2958/02 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2002 roku numer [...] Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy postanowienie z [...] kwietnia 2001 roku numer [...] Wojewody [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ administracji publicznej podniósł, że decyzją z [...] maja 1999 roku numer [...] Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N., działając w oparciu o przepis art.23 ust.4 ustawy z 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej ( Dz. U. 42/2002 poz.368 ze zmianami) stwierdził, że J. W. nabyła uprawnienia do osobnej kwatery stałej na czas nieokreślony. Decyzją z [...] czerwca 1999 roku numer [...] Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N., działając na podstawie przepisu art.41 ust.5 oraz art.42 ust.1 ustawy z 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. 42/2002 poz.368 ze zmianami), nakazał J. W. zwolnienie osobnej kwatery stałej w M. przy ulicy [...] obejmującej [...] pokoje, kuchnię oraz pomieszczenia przynależne o powierzchni użytkowej [...] metra kwadratowego, w tym powierzchni mieszkalnej [...] wskazując, iż zwolnienie kwatery winno nastąpić wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkałymi osobami w terminie 2 miesięcy licząc od daty otrzymania decyzji i w tym czasie winno także nastąpić przekazanie kwatery do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Terenowy w N. Decyzją z dnia [...] sierpnia 1999 roku numer [...] Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 1999 roku numer [...] Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N. W dniu 22 września 1999 roku Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N., stosownie do treści art.15 ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. 110/02 poz.968 ze zmianami), przesłał J. W. upomnienie wzywające do wykonania w terminie 7 dni licząc od daty doręczenia upomnienia obowiązku zwolnienia lokalu mieszkalnego w M. przy ulicy [...] pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Upomnienie z 22 września 1999 roku J. W. otrzymała w dniu 27 września 1999 roku. W dniu 9 stycznia 2001 roku Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N. zwrócił się do Wojewody [...] o wyznaczenie organu egzekucyjnego do wykonania egzekucji administracyjnej i przekwaterowania dłużnika. W dniu 22 lutego 2001 roku wierzyciel Oddział Terenowy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N. wystawił tytuł wykonawczy oznaczony numerem [...]. W dniu 22 lutego 2001 roku wierzyciel Oddział Terenowy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N. załączając tytuł wykonawczy z [...] lutego 2001 roku numer [...] oraz upomnienie z [...] września 1999 roku , wystąpił z wnioskiem do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania egzekucyjnego administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2001 roku numer [...] Wojewoda [...] wezwał J. W. do opróżnienia z rzeczy oraz z osób jej prawa reprezentujących lokal mieszkalny położony w N. przy ulicy [...] i wezwał dłużnika do przeniesienia się do domu mieszkalnego położonego w K. przy ulicy [...], zakreślając 14 dniowy termin liczony od daty otrzymania postanowienia pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przymusu bezpośredniego. Postanowieniem z dnia [...] października 2002 roku numer [...] Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy postanowienie z [...] kwietnia 2001 roku numer [...] Wojewody [...]. Na postanowienie z [...] października 2002 roku numer [...] Ministra Obrony Narodowej skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła J. W. Skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia podniosła, że jest osobą bardzo schorowaną, która chce skorzystać z prawa pierwokupu lokalu mieszkalnego, w którym jest zameldowana a nadto wskazała, iż działania organów zmierzają do pozbawienia jej prawa do lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym . Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Na wstępie należy podkreślić, iż uwzględniając treść zaskarżonego postanowienia kontrola Sądu sprowadza się do ustalenia czy organy administracji publicznej wszczęły postępowanie egzekucyjne w administracji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Poza sporem pozostaje okoliczność, że decyzją z [...] sierpnia 1999 roku numer [...] Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 1999 roku numer [...] Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N., którą to decyzją organ I instancji nakazał J. W. zwolnienie osobnej kwatery stałej w M. przy ulicy [...] wskazując jednocześnie, iż zwolnienie kwatery winno nastąpić wraz ze wszystkimi osobami wspólnie zamieszkałymi ze skarżącą w terminie 2 miesięcy licząc od daty otrzymania decyzji. Stosownie do treści art.15 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. 36/91, poz.161 ze zmianami) wszczęcie egzekucji administracyjnej musi zostać poprzedzone czynnościami o charakterze procesowym, o których mowa we wskazanym przepisie prawa. Zgodnie z treścią art.15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne może zostać wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia. Upomnienie, o którym mowa w art.15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zostało sporządzone przez Dyrektora Oddziału Terenowego WAM w Nowym D. w dniu [...] września 1999 roku. Upomnienie zostało doręczone J. W. w dniu 27 września 1999 roku. Z treści upomnienia wynika jednoznacznie, że obowiązek do opróżnienia lokalu mieszkalnego znajdującego się w M. przy ulicy [...] wynika z decyzji z [...] czerwca 1999 roku numer [...] Dyrektora Oddziału Terenowego WAM w N. W upomnieniu organ administracji publicznej wezwał J. W. do wykonania w terminie 7 dni obowiązku wynikającego ze wskazanej wyżej decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego WAM w N. oraz wskazał, iż nie wykonanie w tym terminie obowiązku spowoduje skierowanie sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Następnie w oparciu o tytuł egzekucyjny, którym w tej sprawie jest wskazana wyżej decyzja administracyjna nakazująca zwolnienie lokalu mieszkalnego, w dniu 22 lutego 2001 roku został wystawiony przez wierzyciela tytuł wykonawczy oznaczony numerem [...]. Wystawiony przez wierzyciela tytuł wykonawczy odpowiada treści art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z treścią art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego), organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego. W dniu 1 marca 2001 roku Dyrektor Oddziału Terenowego WAM w N. złożył do Wojewody [...] wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w administracji, załączając do niego tytuł wykonawczy z dnia [...] lutego 2001 roku numer [...] oraz upomnienie z [...] września 1999 roku. Według treści art.141 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji), w przypadku egzekwowania obowiązku polegającego na wydaniu nieruchomości albo opróżnieniu lokalu mieszkalnego lub użytkowego albo innego pomieszczenia, stosuje się środek egzekucyjny prowadzący do odebrania zobowiązanemu nieruchomości lub opróżnienia lokalu. Z chwilą przystąpienia przez egzekutora do czynności egzekucyjnych zobowiązanemu doręcza się tytuł wykonawczy oraz postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku. Na tym etapie postępowania zobowiązanemu przysługują środki w postaci zarzutów bądź zażalenia art. 143 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku oraz w dacie sporządzenia postanowienia, o którym mowa w art.143 § 1 pkt.2 ustawy. W oparciu o wskazane wyżej przepisy prawa w dniu 19 kwietnia 2001 roku Wojewoda [...] wydał postanowienie, o którym mowa w art.143 § 1 pkt.2 w/w ustawy. Postanowienie wraz z tytułem wykonawczym zostało doręczone dłużnikowi w dniu 24 kwietnia 2001 roku. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż brak jest podstaw do stwierdzenia ,że organ administracji publicznej, w trakcie postępowania naruszył obowiązujące przepisy prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.