I SA 3011/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Monika Nowicka AWSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2002 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia umorzyć postępowanie sądowe I SA 3011/02 Uzasadnienie Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] października 2002 r., nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie odwołania A. M. od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., wzywającego S. M. do opróżnienia z rzeczy i osób jego prawa reprezentujących, kwatery stałej położonej w L. przy ul. [...] i przekwaterowania do lokalu mieszkalnego położonego w L. przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ stwierdził, że postanowienie Wojewody [...] dotyczyło jednoznacznie S. M., który był obowiązany do zwolnienia kwatery i przekwaterowania się do lokalu mieszkalnego położonego przy ul [...] i zgodnie z treścią skarżonego postanowienia tylko przeciwko S. M. może zostać zastosowany przymus bezpośredni. Natomiast A. M. nie jest strona postępowania. Postanowienie Wojewody [...] zdaniem organu nie nakłada żadnego obowiązku na A. M. i wobec powyższego, skoro A. M. nie posiada przymiotu strony, to postępowanie jest bezprzedmiotowe. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. M., podnosząc naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 28 kpa, poprzez bezpodstawne uznanie, iż nie jest ona stroną postępowania oraz art. 156 kpa " z uwagi na nie stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji,, która dotyczy sprawy poprzednio już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną" W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając skargę po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy, w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) obowiązany był stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U . Nr 153,poz. 1270). Stosownie do art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem Skarżąca A. M. nadesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismo z dnia 12 lipca 2004 r. o cofnięciu skargi. wniesionej w dniu 26 listopada 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznał, że skarga została cofnięta skutecznie i nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 tej ustawy wyłączające związanie Sądu wnioskiem o cofnięcie skargi. W związku z cofnięciem skargi przez skarżącą, rozpoznanie jej stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy zabraknie któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego. W doktrynie uważa się, iż bezprzedmiotowość postępowania może powstać na skutek faktów naturalnych, lub zdarzeń prawnych. Przykładowo może być to śmierć osoby fizycznej, ustanie bytu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej - przy braku następstwa prawnego, zmianę tytułu własności rzeczy, jej zniszczenie, zniesienie uprawnień lub obowiązków, uchylenie podstaw prawnych do działania administracji publicznej w formach władczych w określonych sprawach. W powyższej sprawie należy stwierdzić, że zaistniały okoliczności, które spowodowały, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.