I SA 3061/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Anna Lech Sędzia WSA - Monika Nowicka (spr.) Asesor WSA - Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2004 r. sprawy ze skargi "[...]" [...] Spółka Akcyjna w K. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2002 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz "[...]" [...] Spółka Akcyjna w K. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA 3061/02 UZASADNIENIE W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego "[...]" Spółka Akcyjna z siedzibą w K. wniosła o uchylenie decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2002 r. [...] uchylającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. [...] i orzekającej o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] września 1986 r. nr [...] oraz decyzji tego samego organu i o tym samym numerze z dnia [...] grudnia 1986 r. wydanych w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za użytkowanie gruntu w części dotyczącej terenu o powierzchni [...] ha, zajętej pod ogród działkowy. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zauważając ponadto, iż w niniejszej sprawie nie zachodziły nieodwracalne skutki decyzji administracyjnej, gdyż miała ona charakter decyzji deklaratoryjnej a stroną postępowania była "[...]" Spółka Akcyjna, nie zaś jej akcjonariusze. W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, która nastąpiła w dniu 1 stycznia 2002 r. niniejsza skarga stała się – z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w dniu [...] lipca 2001 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] września 1986 r. nr [...] o ustaleniu opłaty rocznej za użytkowanie przez Zakłady [...] "[...]" w K. gruntu położonego przy ulicy [...] w K., oznaczonego jako działka nr [...], o powierzchni [...] m kw., zmienionej następnie decyzją z dnia [...] grudnia 1986 r. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] stycznia 2002r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności wyżej opisanych decyzji. W uzasadnieniu swojego stanowiska stwierdził, że decyzja z dnia [...] września 1986 r. została wydana na podstawie przepisu art. 138 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 41, poz. 185 ze zm.), art. 47 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99) oraz § 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zasad i trybu ustalania opłat z tytułu użytkowania wieczystego, zarządu i użytkowania gruntów ( Dz. U. Nr 47, poz. 2141 ). Z kolei decyzja zmieniająca z dnia [...] grudnia 1986 r. wydana została na podstawie art. 155 k.p.a. w związku z wcześniej błędnie ustaloną powierzchnią działki, od której została naliczona opłata. W oparciu o treść uzasadnienia pierwszej z w/w decyzji organ ustalił, iż została ona wydana z uwagi na wejście w życie nowych przepisów ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości jak również ze względu na podwyższenie ceny wyjściowej za grunt z powodu wyposażenia go w szereg instalacji. Organ podkreślił przy tym, że w żadnej z decyzji nie wymieniono podstawy prawnej i aktu administracyjnego, na podstawie których doszło do nabycia przez Zakłady prawa zarządu. W tych warunkach Wojewoda dokonał - w ujęciu historycznym - analizy przepisów regulujących nabycie przez przedsiębiorstwa państwowe prawa zarządu zauważając jednocześnie, że kwestia ta była podstawową dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Zdaniem Wojewody, wobec nieistnienia decyzji o przekazaniu terenu w użytkowanie i nieistnieniu dokumentów dotyczących ewentualnego przekazania [...] Fabryce [...] w K., jako poprzednikowi prawnemu Zakładów [...] "[...]" w K., przez inną państwową jednostkę organizacyjną, użytkowanie gruntu Fabryka ta nabyła z mocy prawa – na zasadzie przepisu art. 38 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach. Przepis ten stanowił bowiem, iż tereny stanowiące własność Państwa, będące do dnia wejścia w życie ustawy tj. dnia 21 września 1961 r., w użytkowaniu lub zarządzie jednostek państwowych przechodzą w użytkowanie tych jednostek. Na powyższe ustalenie wskazywała przy tym – w ocenie Wojewody – także treść pisma Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] grudnia 1968 r. nr [...], w którym Prezydium stwierdziło, że grunt położony w K. przy ulicy [...] o powierzchni [...] m kw. pozostawał w użytkowaniu [...] Fabryki [...]. Ponieważ ustalono również, że w stosunku do tego podmiotu, jak i do jego następcy prawnego, nie została wydana decyzja o wygaszeniu użytkowania terenu ani następnie o wygaśnięciu trwałego zarządu organ przyjął, iż w dacie wydawania przedmiotowych decyzji istniało po stronie Zakładów [...] "[...]" w K. prawo zarządu w stosunku do wspomnianej nieruchomości. Ustalono przy tym, iż prawo to w dniu [...] września 1986 r. dotyczyło obszaru całej działki nr [...]. Powyższe ustalenie zostało z kolei wywiedzione z analizy przepisów regulujących status i prawa pracowniczych ogrodów działkowych. Było rzeczą niesporną, że na części gruntu objętego decyzją z dnia [...] września 1986 r. na powierzchni [...] ha od ok. [...] lat przez pracowników Zakładu były uprawiane ogródki działkowe, których założenie nastąpiło za zgodą ówczesnego dyrektora przedsiębiorstwa na terenach wcześniej wykorzystywanych dla celów przemysłowych. Od pracowników tych Zakład pobierał opłaty za korzystanie z terenu a potem opłaty te pobierał [...]. Związek ten jednak nie posiadał żadnego dokumentu świadczącego o przekazaniu tej części gruntu pod ogród działkowy. Organ podniósł, że zgodnie z przepisem art. 6 ustawy z dnia 6 maja 1981 r. pracowniczym ogrodem działkowym jest obszar gruntu rolnego podzielony na działki przeznaczone pod uprawy ogrodowe i oddane w użytkowanie osób fizycznych, wyposażony w urządzenia niezbędne do prowadzenia upraw ogrodowych oraz służący do wypoczynku użytkowników działek i innych osób. Przepis art. 32 cyt. ustawy wprowadzał regulację, że miejskie i przyzakładowe pracownicze ogrody działkowe istniejące w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 12 maja 1981 r.) stają się pracowniczymi ogrodami działkowymi w jej rozumieniu. Ogrody takie powstawały pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 9 marca 1949 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 18, poz. 117), która zawierała w przepisie art..1 ust.1 definicję pracowniczego ogrodu działkowego. Był nim obszar ziemi uprawnej, podzielony na działki, ogrodzony, wyposażony w urządzenia społeczne i sanitarne (...). Mając na uwadze, że czas powstania ogródków działkowych znajdujących się na części przedmiotowej nieruchomości wskazuje, iż powstały one pod rządami ustawy z 1949 r. Wojewoda stwierdził, że nie jest możliwe przyjęcie, aby teren ten mógł być uznany za pracowniczy ogród działkowy w rozumieniu przepisów w/w ustawy. Sporny grunt wchodził w skład działki nr [...] o ogólnej powierzchni [...] ha i od dnia [...] marca 1958 r. stanowił własność Skarbu Państwa o czym świadczy treść księgi wieczystej Kw [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. Nabycie tej nieruchomości nastąpiło z mocy prawa na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym (Dz. U. Nr 11, poz. 37 ze zm. ). Fakt ten potwierdzała także decyzja Ministra Przemysłu Chemicznego z dnia [...] grudnia 1961 r. którą stwierdzono przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa [...] Fabryka [...] dawniej "[...]" s-ka z o.o. w K. Teren ten został ujęty, jak wspomniano, w 1965 r. w ewidencji gruntów jako działka nr [...] i oznaczony jako teren zabudowy przemysłowej. Na mapie ewidencyjnej sporządzonej w 1958 r. obszar ten określono symbolem "[...]", którym wg zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów ( M.P. Nr 11, poz. 98 ) oznaczano tereny zabudowane przemysłowe, należące do grupy użytków określanych terenami osiedlowymi. Ponadto ustalono, iż na dzień [...] maja 1981 r. sporny teren w planie zagospodarowania przestrzennego miasta K. zatwierdzonym uchwałą Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. Nr [...] z dnia [...] marca 1972 r. był przeznaczony w części na tereny przemysłowe, obiekty uciążliwe wraz z pasem ochronnym [...] m a w części na tereny urządzeń komunikacji samochodowej oraz tereny usług sportu. Ponieważ przepis art. 7 ustawy z 1949 r. stanowił, że w braku prawomocnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszary pod ogrody działkowe wyznaczał zarząd miejski na podstawie uchwały miejskiej rady narodowej a zarząd gminy – na podstawie uchwały powiatowej rady narodowej, Wojewoda przyjął, że pracownicze ogrody działkowe mogły być zakładane tylko na terenach przeznaczonych na ten cel. Ponieważ – jak z powyższego wynikało - sporny grunt w ogóle nie stanowił ziemi uprawnej, zdaniem organu I instancji, nie mógł stanowić w dniu [...] maja 1981 r. pracowniczego ogrodu działkowego określonego ustawą z 4 marca 1949 r. i w związku z tym nie mógł stać się w tym dniu pracowniczym ogrodem działkowym w rozumieniu ustawy z 1981 r. a co za tym idzie nie stał się przedmiotem użytkowania [...]. Za powyższym poglądem przemawiała, wg organu, także okoliczność, że powyższy ogród od chwili jego powstania był zarządzany przez dyrektora Zakładów a nie przez Zrzeszenie Związków Zawodowych ( pismo [...] Okręgowego Zarządu w K. z dnia [...] października 2001 r. L. Dz. [...] i zeznanie św. R. M. złożone na rozprawie w dniu [...] czerwca 1999 r. w sprawie wznowienia postępowania uwłaszczeniowego). Zgodnie zaś z uregulowaniami ustawy z 1949 r. jedynie Zrzeszenie Związków Zawodowych dysponowało do dnia [...] maja 1981 r. prawem zarządu pracowniczymi ogrodami działkowymi na zasadzie wyłączności i tylko ono mogło przekazać wykonywanie czynności zarządu swoim następcom. Wojewoda nie podzielił także poglądu, że w dniu 12 maja 1981 r. tj. z dniem wejścia w życie ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych istniejące prawo zarządu miałoby wygasać z mocy prawa, gdyż na podstawie przepisu art. 32 ust. 3 ustawy miałoby dochodzić do rzekomego nabycia użytkowania przez [...], gdyż interpretacja taka tegoż przepisu nie znajdowała odzwierciedlenia ani w jego treści ani w przepisach dotyczących powstawania i wygaszania prawa zarządu oraz użytkowania, obowiązujących w dacie [...] maja 1981 r. oraz w dacie wydawania przedmiotowych decyzji. Rozpatrując sprawę w trybie instancji na skutek odwołania [...], Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast uwzględniając odwołanie uchylił decyzję organu I instancji oraz orzekł o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] września i [...] grudnia 1986 r. w części dotyczącej gruntu o powierzchni [...] ha, zajętego pod ogród działkowy. W uzasadnieniu swego stanowiska Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził, iż ogrody działkowe istniejące w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 6 maja 1981 r. stały się na zasadzie przepisu art. 32 ust. 1 tej ustawy pracowniczymi ogrodami działkowymi w rozumieniu ustawy, ze wszystkimi konsekwencjami wynikającymi z tego faktu. Skoro [...]przejął nieodpłatnie majątek, należności i zobowiązania działających dotychczas jednostek organizacyjnych pracowniczych ogrodów działkowych, to – zdaniem organu – z dniem wejścia w życie ustawy z 6 maja 1981 r. stał się on prawnym użytkownikiem terenów zajętych uprzednio pod ogrody działkowe. Przedmiotowy ogród powstał na spornym gruncie w latach 50-tych ubiegłego wieku, istniał w dacie 12 maja 1981 r. i faktu tego nie zmieniają ani zapisy zawarte w ewidencji gruntów, ani przeznaczenie terenu w planie zagospodarowania przestrzennego. Ponadto – wg Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast – brak było podstaw do przyjęcia, że Zakłady [...] "[...]" w K. uzyskały zarząd sporną nieruchomością, gdyż przepis art. 38 ustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlach jak również przepis art. 87 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości stanowiły jedynie o przekształceniu się ex lege istniejących praw do gruntu a więc praw ustanowionych wcześniej w prawem przewidzianej formie. W szczególności podniesiono, iż w niniejszej sprawie prawa zarządu nie można wywodzić z treści pisma Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w K. z [...] grudnia 1968 r., gdyż dotyczy ono jedynie opłat za użytkowanie gruntu a nie wskazuje podstawy nabycia tego prawa. Biorąc zatem powyższe pod uwagę organ uznał, że wymienione na wstępie decyzje rażąco naruszają prawo i w związku z tym orzekł – na zasadzie przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. – o stwierdzeniu ich nieważności w części dotyczącej gruntu zajętego pod ogród działkowy. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi "[...]" K. S.A. z siedzibą w K., w której skarżąca domagała się jej uchylenia. W skardze podniesiono, [...] w K. przed wejściem w życie ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach a zatem z dniem wejścia jej w życie tj. z dniem 21 września 1961 r. – zgodnie z art. 38 tej ustawy – teren ten przeszedł z mocy prawa w użytkowanie [...] Fabryki [...] w K. w rozumieniu przepisów tejże ustawy. Z tego też powodu w 1968 r. Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w K. zawiadomiło Fabrykę o ustaleniu opłaty za użytkowanie terenu. Podniesiono również, iż następstwem powyższego sporny teren z dniem 1 sierpnia 1985 r. – zgodnie z przepisem art. 87 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości przeszedł w zarząd przedsiębiorstwa, co potwierdzają tylko przedmiotowe decyzje. Były one zresztą podstawą do wydania w dniu [...] października 1993 r. przez Wojewodę [...] decyzji uwłaszczeniowej. Skarżąca podniosła także argument o niemożliwości obecnie stwierdzenia nieważności w/w decyzji ze względu na wystąpienie nieodwracalnych skutków prawnych. Zakłady [...] "[...]" w K. zostały przekształcone w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa a następnie – w wyniku dalszych procesów prywatyzacyjnych – obecnie [...]% akcji w spółce należy do dwóch prywatnych wspólników tj. "[...]" Spółka z o. o. w Z. i S. S. zamieszkałego w [...], którzy nabywając akcje od Skarbu Państwa kupili je wg ceny uwzględniającej wartość spornego terenu. Wreszcie skarżąca wskazała także na okoliczność, iż nie znajduje uzasadnienia w niniejszej sprawie zastosowanie w stosunku do przedmiotowego ogrodu działkowego przepisów ustawy z dnia 6 maja 1981 r., ponieważ w dniu wejścia jej w życie ogród ten nie spełniał wymogów pracowniczego ogrodu działkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd ten sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez ocenę czy zaskarżone akty lub inne czynności organów administracji publicznej nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zgodnie zaś z przepisem art. 134 § 1 cytowanej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawa prawną. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd uznał, że skarga była uzasadniona. Przede wszystkim jednak należało z urzędu zwrócić uwagę na okoliczność, że przedmiotowe postępowanie dotyczyło stwierdzenia nieważności decyzji skierowanej do podmiotu, który obecnie już nie istnieje. W postępowaniu działała natomiast aktualnie funkcjonująca Spółka Akcyjna "[...]" S.A. w K., ale z żadnego dokumentu znajdującego się w aktach administracyjnych nie wynikało następstwo prawne powyższej Spółki po poprzednio istniejącym Zakładzie. Ponieważ w postępowaniu nadzorczym podmiot, który był stroną postępowania zwykłego ma - w rozumieniu przepisu art. 28 k.p.a.- interes prawny do uczestniczenia w postępowaniu nadzwyczajnym, w przypadku nie istnienia takiego podmiotu, działa jego następca prawny, ale winien on następstwo takie udokumentować. Nadmienić wypada, że nie zostało również wykazane następstwo prawne Zakładów [...] "[...]" w K. po dawnej [...] Fabryce "[...]", co ze względu na historyczny wywód dotyczący posiadania czy też nieposiadania przez Zakład Państwowy prawa zarządu, miało w sprawie znaczenie. Niniejsze postępowanie wszczęte zostało z urzędu i dotyczyło – jak wspomniano – stwierdzenia nieważności dwóch decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z 1986 r. o ustaleniu wysokości opłaty za użytkowanie gruntu. Zaskarżoną, reformatoryjną decyzją organu odwoławczego została stwierdzona nieważność powyższych decyzji, ale tylko w odniesieniu do części gruntu podczas, gdy z treści stanowiska organu II instancji wynikało, że przedsiębiorstwu państwowemu tj. Zakładom "[...]" w K. w ogóle nie przysługiwało żadne prawo zarządu i to do całej nieruchomości, której dotyczyły przedmiotowe decyzje. W związku z powyższym zachodzi niespójność pomiędzy treścią zawartą w sentencji decyzji a jej uzasadnieniem. Rozstrzygnięcie zawiera stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami tylko co do części gruntu (zajętego pod ogród działkowy) natomiast w uzasadnieniu decyzji podnosi się fakt braku co do całej nieruchomości ustanowienia na rzecz Zakładów "[...]" zarządu w sposób przewidziany prawem. Skoro zatem prowadzone postępowanie dotyczyło stwierdzenia nieważności wspomnianych decyzji w ogólności (a wynika to choćby z treści zawiadomień o wszczęciu postępowania) należy stwierdzić, że zapadłe rozstrzygnięcie nie obejmuje całości przedmiotu sprawy. Odnosząc się zaś do zarzutów zawartych w skardze trzeba podnieść, że organ odwoławczy nie w pełni wyjaśnił kwestię posiadania przez Zakłady "[...]" w K. użytkowania nieruchomości, której dotyczyły zaskarżone decyzje. Po uzupełnieniu materiału dokumentacyjnego, o którym wspomniano wyżej, należałoby ocenić jakie znaczenie miało przyznanie w zarządzeniu Ministra Przemysłu Chemicznego z dnia [...] lipca 1951 r. [...] Fabryce [...], Zakładu w K. przy ul. [...] a ponadto rozważyć okoliczność, że – jak wynika z treści poświadczonego skróconego odpisu księgi wieczystej Kw [...] (dotyczącej przedmiotowej nieruchomości) wydanego w dniu [...] grudnia 1982 r. przez Państwowe Biuro Notarialne w K. Wydział [...] – w dziale [...] księgi wpisano jako właściciela Skarb Państwa a w nawiasie [...] Fabrykę [...] (k. [...] akt administracyjnych). Ponieważ okoliczności te mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie w stosunku do nich organ winien się wypowiedzieć. Należy także zauważyć, co akcentuje skarga, że organ odwoławczy – wydając zaskarżoną decyzję - nie rozważył w ogóle kwestii nieodwracalności skutków prawnych jakie wywołały obie decyzje Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami. Wypowiedź na ten temat i to bardzo lapidarna zawarta została dopiero w odpowiedzi na skargę. Jak wskazuje na to odpis z Krajowego Rejestru Sądowego obecnie istniejąca spółka "[...]"[...] S.A. w K. powstała w 1994 r. jako jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa w trybie przepisu art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji ( Dz. U. Nr 44, poz. 202) a zatem w sposób uregulowany zawarte w ustawie z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 51, poz. 298 ze zm.). Aktualnie jednak spółka ta przestała być jednoosobową spółką Skarbu Państwa a stała się spółką akcyjną podlegającą w pełni regulacji przepisów prawa kodeksu spółek handlowych. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem organu, że powyższe przekształcenie jest bez znaczenia dla sprawy bo cyt: "stroną w niniejszej sprawie jest [...][...] S.A., nie zaś akcjonariusze tej spółki i kwestie związane z objęciem akcji spółki nie mają zatem znaczenia prawnego dla oceny dokonanego rozstrzygnięcia". Już samo utworzenie spółki akcyjnej może świadczyć o istnieniu tego rodzaju skutków zaś dokonanie jej dalszej transformacji dodatkowo za tym przemawia. Istnieje zasadnicza różnica pomiędzy strukturą organizacyjną, jaką była jednoosobowa spółka Skarbu Państwa, powstała w trybie w/w ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, która stanowiła formę przejściową a spółką akcyjną uregulowaną i działającą wyłącznie na zasadzie przepisów prawa handlowego. Zbycie akcji przez Skarb Państwa nastąpiło na podstawie czynności prawnych, których skutków nie można odwrócić obecnie w trybie decyzji administracyjnej. Ponadto akcje te – jako papiery wartościowe – inkorporowały w sobie określone prawo i pozostają obecnie cały czas w obrocie gospodarczym, wywołując określone skutki. Za nietrafne także trzeba uznać stanowisko, że decyzje z 1986 r. o ustaleniu opłaty z tytułu użytkowania gruntu miały charakter deklaratoryjny, jak twierdzi w swej odpowiedzi na skargę organ. Charakter deklaratoryjny miała istotnie, ale jedynie decyzja uwłaszczająca. Przedmiotowe natomiast postępowanie dotyczyło innych decyzji. Decyzje te dopiero nakładały na stronę obowiązek uiszczenia stosownej opłaty, określały jej wysokości, a zatem nie stanowiły potwierdzenia powstałego wcześniej obowiązku. W kontekście powyższego roszczenia Polskiego Związku Działkowców są kwestią wtórną i nie można obecnie wypowiedzieć się o ich zasadności. W zależności bowiem od wyników ustaleń organu co do istnienia czy nieistnienia prawa zarządu po stronie Zakładów Państwowych "[...]" w K. oraz w przypadku, gdyby stała się aktualną sprawa nieodwracalności skutków prawnych decyzji, rozstrzygnięcie o tych roszczeniach może być różne. Faktem jest, że przedmiotowy ogród istniał na tym terenie od kilkudziesięciu lat a dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych pochodząca z lat sześćdziesiątych świadczy, że ogrodem tym zajmowała się w tamtych latach Krajowa Rada [...] przy Centralnej Radzie Związków Zawodowych Zarząd Wojewódzki w P. a prawa działkowców do składników majątkowych znajdujących się na terenie w/w ogrodu były respektowane przez władze miasta (k. [...] akt administracyjnych). Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznając, że zgromadzony materiał dowodowy wymaga uzupełnienia i dokładniejszego rozważenia – z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c w związku z art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.