I SA 3140/02
PostanowienieWSA w Warszawie2004-08-11
Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz, Sędzia WSA Daniela Kozłowska, AWSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz Gminy, jako organ pierwszej instancji, jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą jego decyzję i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia?Ratio decidendi
Burmistrz Gminy, jako organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, nie posiada interesu prawnego ani legitymacji procesowej do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego, która uchyliła jego decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. W związku z tym, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Burmistrz Gminy P. zatwierdził projekt podziału nieruchomości. Starosta P. wniósł odwołanie, kwestionując potrzebę wydzielenia działki pod drogę powiatową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) uchyliło decyzję Burmistrza i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Burmistrz Gminy P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) na decyzję SKO. SKO wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że Burmistrz nie jest podmiotem uprawnionym do jej wniesienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędzia WSA Daniela Kozłowska AWSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Anna Fijałkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia odrzucić skargę.
I SA 3140/02
Uzasadnienie
Burmistrz Gminy P. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., znak: [...] na podstawie art. 104 i 107 kpa oraz art. 96 ust. 1 w związku z art. 97 ust. 1, art. 93, art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543) zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w G. gm. P. oznaczonej w ewid. gruntów nr działki [...] na działki o nr [...] o pow. 724 m², nr [...] o pow. 723 m², przeznaczone pod zabudowę zagrodową i mieszkaniową jednorodzinną oraz działkę nr [...] o pow. 91 m² pod drogę powiatową.
W uzasadnieniu podał, iż podział wykonany został na wniosek właścicieli nieruchomości i jest zgodny z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy P. zatwierdzonym uchwałą Rady Narodowej Miasta i Gminy P. nr [...] z dnia [...] marca 1986 r. z uwzględnieniem zmian planu dla wsi G. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] września 1999 r.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Starosta P., w którym podniósł, iż w planach inwestycyjnych Zarządu Dróg Powiatowych na najbliższe lata nie zostało ujęte poszerzenie drogi powiatowej. Wobec tego zdaniem odwołującego się brak jest podstaw formalno-prawnych, aby na obecnym etapie podziału nieruchomości obciążąć właściciela nieruchomości kosztami wydzielenia działki pod poszerzenie drogi powiatowej oraz stawiać Powiat przed nieplanowanymi wydatkami związanymi z koniecznością wypłaty odszkodowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2002 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło w całości decyzję Burmistrza Gminy P. z dnia [...] lutego 2002 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w G. gm. P. oznaczonej w ew. gruntów nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ podniósł, że organ pierwszej instancji przeznaczając działkę nr [...] pod drogę powiatową jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami, tymczasem ww przepis nie znajduje zastosowania w przypadku gruntów tworzących rezerwę pod poszerzenie dróg już istniejących, co jest zgodne z interpretacją prezentowaną w pozostającej aktualną pod rządami ustawy o gospodarce nieruchomościami uchwale Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 marca 1993 r. W 13/92.
Burmistrz Gminy P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 93 i art. 97 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami oraz wnosząc o jej uchylenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z powodu wniesienia przez nieuprawniony podmiot. Podniesiono, że Burmistrz Gminy P., będąc organem rozstrzygającym w pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie i nie mając interesu prawnego w niniejszej sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: . Rozpoznając skargę po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy, w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) obowiązany był stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U . Nr 153,poz. 1270) Stosownie do art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 50 powołanej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma interes prawny, prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, uprawnionym jest również podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi.
Gmina P. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa do występowania w sprawie niniejszej w charakterze strony postępowania.
Burmistrz Gminy P., jako organ, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję wydaną w postępowaniu odwoławczym od jego decyzji.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło