I SA 349/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Województwa [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie komunalizacji postanawia umorzyć postępowanie sądowe Zarząd Województwa [...] wniósł w dniu 6 lutego 2004 r. (data stempla pocztowego) do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie komunalizacji. Pismem z dnia 22 października 2004 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 października 2004 r.) Marszałek Województwa [...] poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że Zarząd Województwa [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2004 r. postanowił cofnąć swoją skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc z dniem 1 stycznia 2004 r. – na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – Sądem właściwym do rozpoznania skargi Zarządu Województwa [...] zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) daje skarżącemu możliwość rozporządzania skargą również po jej wniesieniu do sądu. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Skarżący mógł więc cofnąć skargę. Sąd natomiast nie stwierdza niedopuszczalności jej cofnięcia, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa. Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.