I SA 844/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska NSA Anna Łukaszewska-Macioch (spr.) Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2004 r. sprawy ze skargi K.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącego K.C. kwotę 30,00 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA 844/03 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku K.C., orzekło o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdziło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] o opłacie adiacenckiej. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. podało, że po rozpoznaniu skargi K.C. na powołaną wyżej decyzję tego Kolegium z dnia [...] marca 2001 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o opłacie adiacenckiej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1161/01 skargę odrzucił z uwagi na niewyczerpanie środków odwoławczych. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stosownie do art. 112 kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa skargi nie może szkodzić stronie. Skarżący powinien zatem, nie później niż w ciągu siedmiu dni od doręczenia postanowienia Sądu, wystąpić do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, iż nie skorzystał z tego środka, gdyż o nim nie wiedział. K.C. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 28 marca 2003 r. (data stempla pocztowego). Rozpoznając powyższy wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. ustaliło, na podstawie informacji uzyskanej w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, że postanowienie z dnia 19 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1161/01 skarżący otrzymał w dniu 7 lutego 2003 r. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku upłynął z dniem 14 lutego 2003 r., co oznacza, że wniosek K.C. o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu. W tej sytuacji należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdzić, na podstawie art. 134 kpa, uchybienie terminu do wniesienia tego środka. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. K.C. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której podniósł, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1161/01 odebrała B.C., która zamieszkuje pod innym adresem i doręczyła je skarżącemu dopiero w dniu 25 lutego 2003 r. Winą poczty jest, że nie dostarczyła listu bezpośrednio osobie zainteresowanej tylko pozostawiła u osoby o tym samym nazwisku. Odmawiając przywrócenia terminu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. tej okoliczności nie zbadało. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując wywody uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Jeśli chodzi o sposób doręczenia skarżącemu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1161/01 Kolegium stwierdziło, iż o tym, że list odebrała inna osoba niż skarżący organ nie wiedział, gdyż nie zostało to podniesione we wniosku o przywrócenie terminu, z akt sprawy NSA wynika natomiast, że postanowienie Sądu, o którym mowa, strona odebrała w dniu 7 lutego 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy do rozpoznania skargi stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, przy czym oceny tej Sąd dokonuje wedle stanu prawnego i na podstawie stanu faktycznego znajdującego odzwierciedlenie w aktach sprawy. Skargę należało uwzględnić. Dokonując kontroli przeprowadzonego postępowania i wydanego w jego wyniku postanowienia Sąd stwierdził, że organ ustalił stan faktyczny w zakresie doręczenia stronie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1161/01 bez wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności. Podkreślić należy, że obowiązkiem organu administracji, stosownie do art. 7 kpa, jest podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W niniejszej sprawie oznacza to, iż obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. było zbadanie, stosownie do zasad doręczania pism określonych w przepisach kpa, w jakim trybie oraz w jakim faktycznie dniu powołane wyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało stronie doręczone, a następnie dopiero z ustalenia tego wyprowadzić wniosek w zakresie dochowania bądź niedochowania terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 40 ust. 1 kpa pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 43 kpa). Organ podał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż jak wynika z informacji uzyskanej w NSA, datą doręczenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2002 r. sygn. I SA 1161/01 jest dzień 7 lutego 2003 r. i od tej daty rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Ustalenia organu w tej kwestii nie były dokładne. Jak wynika z cyt. wyżej przepisu art. 40 oraz 43 kpa o skuteczności doręczenia pisma decyduje nie tylko data ale także i sposób doręczenia. Z treści znajdującego się w aktach sądowych poświadczenia odbioru wynika, że doręczenie nie nastąpiło do rąk K.C., lecz osoby, która podpisała się "C.B. siostra". Na odwrocie poświadczenia odbioru podkreślono, iż doręczenia dokonano dorosłemu domownikowi nie zaznaczając jednak, czy osoba ta podjęła się oddać przesyłkę adresatowi. Doręczenie nie spełnia zatem ani wymogów art. 40 § 1, ani art. 43 kpa. Stan taki może oznaczać, że o treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2002 r. sygn. I SA 1161/01 skarżący mógł powziąć wiadomość w innym dniu, niż 7 lutego 2003 r. W takim stanie rzeczy należy uznać, iż poprzestając na informacji uzyskanej z Naczelnego Sądu Administracyjnego o dacie 7 lutego 2003 r. jako dacie odbioru postanowienia tego Sądu, organ uchybił obowiązkowi wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy (art. 7 kpa) przez nieustalenie pozostałej okoliczności mającej wpływ na stwierdzenie, że doręczenie było skuteczne, a mianowicie nieustalenie, komu i w jakim trybie pismo Sądu doręczono. Przedwczesne zatem było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. o uchybieniu przez stronę terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu, jak również postanowienie stwierdzające, na podstawie art. 134 kpa, uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.