I SA/Wa 1002/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1002/15 w ten sposób, że w wersie piątym akapitu jedenastego od góry w miejsce "skarga zasługuje", wpisać "skarga nie zasługuje". Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z orzecznictwem sądowym, błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I OZ 764/12, https://cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie taki właśnie błąd pisarski wystąpił. W wersie piątym akapitu jedenastego uzasadnienia wyroku z dnia 4 listopada 2015 r. (strona 3 uzasadnienia) błędnie opuszczono wyraz "nie" i wpisano "skarga zasługuje", zamiast poprawnie "skarga nie zasługuje". Pierwotnie użyte sformułowanie w uzasadnieniu wyroku było użyte w sposób niezamierzony i stanowiło wynik oczywistej omyłki. Analiza treści sentencji wyroku oraz pozostałej części jego uzasadnienia a także zastosowana podstawa prawna orzekania (art. 151 p.p.s.a.) jednoznacznie wskazują, iż skarga została oddalona albowiem nie zasługiwała na uwzględnienie. Sprostowanie uzasadnienia nie prowadzi do zmiany treści rozstrzygnięcia. W tej sytuacji zasadne było sprostowanie treści uzasadnienia ww. wyroku. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.