I SA/Wa 1004/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Bożena Dąbkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2005 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe I SA/Wa 1004/04 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., po rozpoznaniu odwołania J.K., od decyzji z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że odmawiając przyznania stronie zasiłku celowego na dofinansowanie zakupu opału organ pierwszej instancji wskazał na swe ograniczone możliwości finansowe oraz na liczbę osób pozostających pod jego opieką. Odwołanie od tego rozstrzygnięcia wniósł J.K. Podniósł trudną sytuację materialną i zdrowotną. Rozpatrując odwołanie organ drugiej instancji wskazał, że postępowanie wyjaśniające, jak i wydana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego i procesowego, w tym przepisom art. 2, 3 i 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.). Rozpoznając odwołania i całość sprawy organ odwoławczy podzielił słuszność rozstrzygnięcia przyjętego przez organ pierwszej instancji. Organ wskazał, że brak środków finansowych w wystarczającej wysokości, powoduje konieczność ich skrupulatnego dzielenia pomiędzy wszystkich potrzebujących wsparcia. Dlatego też organ udziela pomocy osobom i rodzinom o najniższych dochodach, dokonując hierarchizacji ich sytuacji życiowej i uzasadnionych potrzeb bytowych. Przepisy ustawy o pomocy społecznej nie mają charakteru obligatoryjnego, co znaczy, że organ pierwszej instancji nie ma obowiązku przyznawania pomocy nawet w przypadku spełnienia przez wnioskodawcę wszystkich niezbędnych warunków. Organ podkreślił, że decyzją z dnia [...] października 2003 r. został przyznany wnioskodawcy zasiłek celowy na zakup opału. Odmowa przyznania ponownie pomocy na zakup opału spowodowana jest ograniczonymi możliwościami ośrodka, ilością podopiecznych i ich uzasadnionych potrzeb bytowych, co organ pierwszej instancji prawidłowo i wyczerpująco wykazał w swym uzasadnieniu. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie wniósł J.K. Wskazał on na swoją trudną sytuację materialną i na to, że świadczona mu pomoc nie jest wystarczająca. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i podniósł, że odmowa przyznania zasiłku celowego na zakup opału była spowodowana ograniczonymi środkami finansowymi jakimi w tym czasie, na ten cel, dysponował organ pomocy społecznej. Powołał się na przepis art. 2 ust 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej obowiązujący w dniu wydania przedmiotowej decyzji, który dopuszczał możliwość nie uwzględnienia potrzeb osoby zainteresowanej, jeżeli organ pomocy nie dysponuje odpowiednimi do potrzeb środkami finansowymi. Równocześnie organ wskazał, że J.K. objęty jest systematyczną pomocą, a decyzją z dnia [...] października 2003 r., nr [...] otrzymał zasiłek celowy na dofinansowanie zakupu opału na okres zimy 2003/2004 w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja została wydana w dacie obowiązywania przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.). Z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593). Zgodnie z treścią art. 149 ust 1 tej nowej ustawy z dniem jej wejścia w życie wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. (z wyjątkami wskazanymi w przepisie, a nie dotyczącymi niniejszej sprawy). Wobec powyższego postępowanie w przedmiocie skargi na decyzję stało się bezprzedmiotowe i dlatego sąd z mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.