I SA/Wa 1005/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] S.A w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] S.A w W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości - utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej została skutecznie doręczona [...] S.A. w W. w dniu 1 lutego 2013 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 4 marca 2013 r. Na powyższą decyzję [...] S.A w W. wniosły w dniu 12 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku [...] S.A. w W. wskazały, iż skarga na powyższą decyzję pierwotnie nadana została w dniu 1 marca 2013 r. Jednakże z uwagi na podanie nieaktualnego adresu organu (tj. ul. [...] w W.), korespondencja zawierająca przedmiotową skargę została zwrócona do skarżącej z adnotacją "adresat wyprowadził się". Zwrot ww. przesyłki do skarżącej nastąpił w dniu 5 kwietnia 2013 r., a zatem 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został zachowany. Skarżąca podniosła również, iż z treści zaskarżonej decyzji nie wynikała zmiana siedziby organu. Ponadto w decyzji Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2011 r., jako siedziba organu wskazana była ul. [...] w W. Z tego też względu jasno wynika, iż skarżąca podjęła czynności zmierzające do ustalenia aktualnego adresu organu tj. ul. [...] w W. Kwerenda internetu nie wskazała, iż po raz kolejny uległa zmianie siedziba organu. Ponadto skarżąca wskazała, iż o kolejnej zmianie siedziby Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej nie została poinformowana żadnym pismem, a ponadto jest ona organem bez stałej siedziby. Dopiero po otrzymaniu zwrotu pierwotnie wysłanej skargi udało się skarżącej ustalić telefonicznie, że aktualnym adresem organu jest ul. [...] w W. Wobec powyższego nadanie skargi w dniu 12 kwietnia 2013 r. z przekroczeniem 30-dniowego terminu do jej złożenia, wynika całkowicie z przyczyn niezawinionych przez skarżącą. Działania podjęte w celu ustalenia aktualnej siedziby organu świadczą o dochowaniu należytej staranności. Strona postępowania nie może być obciążana zaniechaniami proceduralnymi organów administracji publicznej. Należyta staranność wedle skarżącej nie powinna być także interpretowana szerzej niż staranność organów administracji publicznej. Powyższe okoliczności faktyczne wedle skarżącej stanowią o braku winy skarżącej w niezachowaniu terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm, zwanej dalej P.p.s.a.) wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że bez wątpienia skarżąca dochowała 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi licząc od dnia 5 kwietnia 2013 r., czyli od daty otrzymania przez skarżącą pierwotnie nadanej skargi, która została zwrócona z adnotacją "adresat wyprowadził się". W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem rozważenie, czy argumenty skarżącej uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącej. Skarżąca, co prawda wskazała, iż skarga została nadana w urzędzie pocztowym w terminie do jej wniesienia, jednakże została ona zwrócona przez Pocztę Polską w dniu 5 kwietnia 2013 r. do skarżącej z adnotacją "adresat wyprowadził się". Z akt sprawy wynika też, iż organ nie powiadomił żadnej ze stron postępowania o zmianie swojej siedziby. W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie jest jednak wystarczająca do uwzględnienia wniosku. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż podanie w pouczeniu decyzji Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2011 r. adresu ul. [...] w W. nie ma zupełnie znaczenia, gdyż odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wnosi się za pośrednictwem organu, który ją wydał, a nie bezpośrednio do organu odwoławczego. Ponadto z akt administracyjnych sprawy bezsprzecznie wynika, iż informacja o nowej siedzibie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej widniała na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, na którym też potwierdzony został własnoręcznym podpisem oraz pieczęcią skarżącej odbiór decyzji. Co więcej, z kopert skierowanych do stron postępowania (tj. do Wojewody M. k. 98 akt sądowych i do Starosty W. k. 104 akt sądowych), a zawierających zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. wynika, iż widnieje na nich pieczątka Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z jej nowym adresem tj. ul. [...] w W. Skarżąca natomiast, pomimo wezwania Sądu z dnia 11 maja 2013 r. (k. 81 akt sądowych) nie nadesłała koperty, w której otrzymała zaskarżoną decyzję organu, podnosząc, iż ona zaginęła. Dodatkowo z wyjaśnień zawartych w piśmie organu z dnia 10 lipca 2013 r. wynika, iż Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa ma swoją siedzibę pod nowym adresem przy ul. [...] w W. od połowy października 2012 r., a wszelka korespondencja kierowana przez organ do stron postępowań zawierała już od dnia 7 grudnia 2012 r. pieczątkę firmową z nowym adresem organu. Na potwierdzenie tego faktu organ do ww. pisma nadesłał załącznik w postaci kopii wykazu przesyłek poleconych z dnia 28 stycznia 2013 r. skierowanych do stron niniejszego postępowania, a zawierających pieczątkę organu z nowym adresem. W świetle powyższego, nie można uznać przedstawionych przez skarżącą okoliczności, jako niedających się usunąć przeszkód uniemożliwiających wniesienie skargi w terminie. Wynikły one bowiem z zaniedbania skarżącej. Zaznaczyć należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu taka sytuacja nie zachodzi. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.