I SA/Wa 1005/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego zawiesić postępowanie Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako "k.p.a.") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy zasiłku opiekuńczego. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem datowanym na dzień [...] lutego 2011 r. (data prezentaty organu 7 marca 2011 r.) K. K. wystąpił o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad G. K. Do wniosku dołączono wypis z treści orzeczenia Komisji Lekarskiej do spraw inwalidztwa Nr [...] w W. z dnia [...] października 1993 r. Decyzją Nr [...] (znak [...]) z dnia [...] maja 2011 r. Prezydent [...] przyznał K. K. świadczenie pielęgnacyjne dla osoby, z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad bratem przyznany na G. K., w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od [...] marca 2011 r. bezterminowo. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Prezydent [...] poinformował K. K., iż decyzje o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie dotychczasowych przepisów wygasają z mocy prawa z dniem 1 lipca 2013 r., a zatem osoby zainteresowane pobieraniem świadczeń od 1 lipca 2013 r. winny złożyć wnioski o świadczenia pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy zgodnie z nowymi zasadami. Wnioskiem datowanym na dzień [...] lipca 2013 r. K. K. wystąpił o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad G. K. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Prezydent [...] stwierdził wygaśnięcie decyzji własnej Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. wskazując, iż zgodnie z przepisem art. 11 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 1548) decyzje o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego wydane na podstawie przepisów dotychczasowych wygasły z mocy prawa z dniem 1 lipca 2013 r. Jednocześnie decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Prezydent [...] odmówił przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad G. K. W uzasadnieniu decyzji Prezydent [...] wskazał, iż K. K. nie spełnia warunków wynikających z art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, albowiem ostatnim miejscem pracy K. K. było zatrudnienie w firmie "[...]" do [...] stycznia 2000 r., który to stosunek pracy został rozwiązany na mocy porozumienia stron. Następnie wnioskodawca zarejestrował się w Urzędzie Pracy jako bezrobotny, gdzie był zarejestrowany do [...] września 2007 r. Organ wskazał, że decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] oraz decyzją Nr [...] r. z dnia [...] lipca przyznano wnioskodawcy świadczenie pielęgnacyjne do dnia [...] czerwca 2013 r. Z załączonej dokumentacji nie wynika by K. K. zrezygnował z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad bratem. Odwołanie od odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego złożył K. K. W uzasadnieniu wskazał, że opiekuje się bratem w dzień i w nocy a został potraktowany jak osoba wyłudzająca zasiłek. Wskazał, że w 2011 r. zostało mu przyznane świadczenie pielęgnacyjne bezterminowo do wygaśnięcia przyczyn. Wskazał, iż od [...] lipca 2013 r. został pozbawiony świadczenia pielęgnacyjnego, jak również specjalnego zasiłku opiekuńczego co podważa zaufanie obywateli do Państwa. Wskazał, że w jego ocenie różnicowanie osób sprawujących opiekę nad osobami niepełnosprawnymi w zależności od tego czy zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, czy też nie może takowej podjąć z uwagi na sprawowaną opiekę jest niezgodne z art. 32 Konstytucji. Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazało, że wnioskodawca nie spełnia przesłanki z art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, albowiem po upływie 3 lat od daty wyrejestrowania w Urzędzie Pracy jako bezrobotny złożył przedmiotowy wniosek. Tym samym nie można w jego przypadku stwierdzić, iż doszło do rezygnacji z zatrudnienia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. K. W uzasadnieniu wskazał, że zrezygnował z zatrudnienia w 2000 r. celem opieki nad bratem, a następnie zarejestrował się w urzędzie jako bezrobotny. W pozostałym zakresie podtrzymał zarzuty zawarte w odwołaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub zawisłego przed Trybunałem Konstytucyjnym. W wypadku, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W tym miejscu wskazać należy, że postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o zbadanie czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r., nr 139 poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W rozpoznawanej przez Sąd sprawie podstawę rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji stanowił m.in. art. 16a ust. 1ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oświadczeniach rodzinnych - o zbadanie zgodności, którego zwrócił się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w ww. postanowieniu. Powyższe stanowisko Sądu potwierdza także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2729/13. Mając powyższe na uwadze, jak również kierując się dążeniem do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego, Sąd - działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł o zawieszeniu niniejszego postępowania, do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w ww. sprawie.