I SA/Wa 1005/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-06-12

Skład orzekający: Dorota Apostolidis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, która uzyskała możliwość ubiegania się o świadczenie na podstawie nowych przepisów, stanowi obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest skuteczne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W sytuacji, gdy skarżący może uzyskać świadczenie na podstawie nowych przepisów, cofnięcie skargi nie jest uznawane za obejście prawa, co uzasadnia umorzenie postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący K. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Postępowanie zostało zawieszone z uwagi na toczące się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym. Następnie skarżący cofnął skargę, wskazując na wejście w życie nowej ustawy, która umożliwi mu ubieganie się o świadczenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił podjąć zawieszone postępowanie i umorzyć postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia 1. podjąć zawieszone postępowanie 2. umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 12 lutego 2014 r. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku opiekuńczego. Postanowieniem z dnia 7 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie w sprawie o sygn. akt P 1/14. Pismem z dnia 19 maja 2014 r. skarżący cofnął skargę wskazując, iż z uwagi na wejście w życie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014 r., poz. 567) postępowanie staje się bezzasadne, albowiem na jej podstawie będzie mógł ubiegać się o świadczenie z uwagi na sprawowanie opieki nad bratem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: p.p.s.a. "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Działanie takie wywołuje skutek określony w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę", przy czym postanowienie o umorzeniu może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§2). Powyższe wskazuje zatem, iż cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne, jeżeli decyzje lub postanowienia podlegające kontroli sądowoadministracyjnej nie są obciążone wadami kwalifikowanymi uzasadniającymi stwierdzenie ich nieważności a cofnięcie skargi nie jest ukierunkowane na obejście prawa. Taka sytuacja w niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie zachodzi. Przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymująca decyzję Prezydenta [...] odmawiająca skarżącemu przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Jeżeli zatem skarżący może uzyskać zasiłek z tytułu sprawowania opieki nad bratem na podstawie innych przepisów, niż stanowiące podstawę do wydania zaskarżonych decyzji, to cofniecie skargi nie stanowi o obejściu przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło