I SA/Wa 1009/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] lutego 2014 r. Z. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w gminie K., ozn. jako działki ewid. nr [...], nr [...] i nr [...] poprzez udzielenie P. S.A. z siedzibą w miejscowości K. zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przez w/w działki [...]. W skardze Z. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2014 r. argumentując, iż przedmiotowa inwestycja jest już trzecią inwestycją celu publicznego realizowaną na działach skarżącego (istnieje już na nich linia [...] średniego [...] oraz droga [...]), co pozbawia przedmiotowe nieruchomości wartości [...] oraz ogranicza przysługujące skarżącemu prawo własności, stanowiąc nadmierne obciążenie jego indywidulanych praw kosztem interesu ogólnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) jeżeli w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego, organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie. Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego na decyzje wydane na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami (z wyłączeniem art. 124 ust. 1a) powoduje konieczność wstrzymania ich wykonania. Powód takiego uregulowania wydaje się być oczywisty – ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez organ poprzez udzielenie zezwoleń na zakładanie i przeprowadzanie systemów [...] i wykonanie takiej decyzji powoduje i szkody i trudne do odwrócenia skutki, bowiem różnego rodzaju ciągi [...],[...] itp. mogą zostać położone na nieruchomości, zaś los zgodności z prawem decyzji pozostaje niepewny aż do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Wniesienie skargi do Sądu i związany z tym, nałożony na organ, oblig wstrzymania z urzędu wykonania decyzji nie wymaga wnikliwej oceny wniosku strony, wobec oczywistości wyrządzenia szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji więc, gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skierowany do Sądu, posiada nawet pewne mankamenty, lakonicznie uzasadniające przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a., niedopuszczalna jest odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji stwierdzić należy, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji należało uwzględnić z powodów podanych powyżej.